foruma giren, yazan, okuyan herkes iyileşmek ya da daha iyi olmak zorunda değil tabii ki ama en basitinden yaşadığımız şeyleri bir başkasının daha yaşıyor olduğunu görmek bile yeter diyerek forum faydasız tartışmalarına son vermek istiyorum.. düzenli yazalım, okuyalım, paylaşalım lütfen, zira ben bazen haber alamayınca merak ediyorum nooldu bu kızlara diye..

çelekezim hayırlı olsun, çok sevindim günün belli olmasına. bu heyecan sana güç verir iyice, zaten süpersin ve daha da iyi olacaksın eminim ki. biz de senin düğünün şerefine 19 nisan'da sana kadeh kaldırırız, hatta ben o gün senin için hakkaten 1 kadeh içmeye söz bile verebilirim ve hiç zorlanmam bu sözü tutarken eminim..

ben bugün kendimi iyi hissetmiyorum pek, çok yorgunum, çok yoğunum bu aralar. bu haftayı atlatabilirsem belki haftaya daha rahatlarım diyorum ama pek de güçlü hissetmiyorum açıkçası. şu dakka deli gibi başım ağrıyo, dışarıda hava süper ama ben toplantı odasına tıkılıyım, güneş bile görmüyorum. arkadaşlarım, bu haftayı iyi modda tamamlayabilmem için dua edin.. daha hafta yarısı yaa off..(((

Hepiniz, süper, iç açıcı şeyler yazmışsınız.Okuyunca gerçekten mutlu oldum.Yine büyük bir ataktan çıktım.Ama nedense kendimi çok kötü hissetmiyorum.Son 15 gündür deli gibi para harcadım.(Ve tabii, hepsi klozete uçtu gitti.)Yediklerim gerçekten benim favori, en süper gelen yiyeceklerimdi.Fakat şu da bir gerçek ki, hem o kadar parayı,emeği kusuyorum; hem de dünyanın suyunu boşa akıtıyorum.Benim kusabilmem için "litrelerce" sıvı gerekiyor.Kuraklığın ülkeyi kasıp kavurduğu son 1 senedirse hesap edersem bireysel olarak harcadığım su göz ardı edilemeyecek kadar büyük bir rakam...
Hani demin dedim ya, kendimi çok da kötü hissetmiyorum diye, şimdi bunları düşününce hissetmeye başladım bile...
Atak esnasında yediklerim bana gerçekten çok büyük bir haz veriyor.Fakat normalde çok mutsuz, karamsar bir insanım; kendimden nefret ediyorum falan filan...Yani demek istediğim -bence bu tüm bulimikler için geçerli- niye normal yaşamımda yemek yemek dışındaki hiçbir şey bana bu denli haz veremiyor, bu olay neden bir "bağımlılık" halini alıyor, neden kilo almak hayattaki "en büyük" kabusum,neden kusmadığım zamanlarda gönül rahatlığıyla birşey yiyemiyorum, neden hayatımın en birincil konusu "yemek", genel mutsuzluğumun, beni bu hastalığa iten, altta yatan sebep nedir???
Bence bu uzayıp giden sorular silsilesinin cevapları bulimik kişi tarafından bulunmadığı müddetçe sadece kusmamak; ya da kusmamaya odaklanmak yalnızca yüzeysel bir çözüm olur.
Bu arada "Çekelez", sana mutluluklar diliyorum.En yakınım olan ailemden bile anlayış göremeyen biri olarak seni anlayan bir nişanlının harika olduğunu düşünüyorum.Hoşçakalın...

teşekkür ederim arkadaşlarım bugün daha iyi hissediyorum allahtan kendimi düne göre ama çok da iyi değilim hala. biraz kendi kendimi kandırma ayakları yapıyorum süperim falan diye, dile de getiriyorum ki empoze edeyim beynime iyice.

çatlakgeline katılıyorum amacın önce bir şekilde kusmayı durdurmak olması gerektiği konusunda. ya da en azından azaltmak ki azalınca bile insan hayatının ne kadar değişip güzelleştiğini görüyor. bu arada benim 3 ayı geçti kusmayalı, kaç ay olunca artık kurtuldum diyebilirim hala bilemiyorum. zira hala her an kabus gibi çökebilir gibi geliyor üzerime. 1 kere kusunca da bir kereyle kalmıyor daha önce tecrübe ettiğim üzere, o yüzden dayanmam lazım, hiç kusmamam lazım artık.

ferattincim sadece yemekten zevk alıyorum demişsin ya, hala alıyor musun aynı zevki? yani bu kusma atakları oldukça insan yerken bile rahat olamıyor ki, stres altında yiyor ve zevk de alamıyor ki zaten yeme kısmını genelde hızlıca bitirdiği için. 10 dakikalık yeme zevki sonra uzuuun bi kusma işkencesine dönüşüyo bi de onu düşün. yani aslında yemekten bile zevk almıyo insan, sadece bi rutin oluyo yiyip kusmak, sence de öyle değil mi?

ii dilekleriniz için çok teşekkür ederim canlarım...
moralim öyle havalarda uçuo ki..
yemekde kusmakda canımı sıkmıo sanki
hemen olup biteni geniş bi zamana yayıyorum
görüorm ki uzun bi zmnda kısa bi yol almışım..
ama sorun yok..
önemli olan aldıım yolun yönü..
eğer ilerliosam ne kadar yavaş olduu umrumda diill..
sürekli koşturur vaziyetteyim ama elimden geldiince sık yazmaya çalışcam..
yazdıklarınızı mutlaka okucam

bide bişeyi çok merak ediorm..
aramızda çocuu olan varmı?
eer varsa,hamilelik dönemi nası geçti?
ataklar ve kusmalar..
bu dönemde de devam ediomu?

ben bi bebişim olsun istiorm da çok..
gerçi daha çok erken ama günün birinde hamile kalırsam ve bebikimin yemeinide kusarsam hiç affetmem kendimi..o zmna kadar iileşmek de var tabi
belkide iileşmek için gerçek bi nedendir minicik bi insan..

ne biçim heycanlıyım görüosunuz dimi..
şimdiden neler düşünüorm..

19 nisan akşamı bi saat belirleriz istanbulum..o saatte beraber kaldırırız kadehi..zaten sadce nikah olcak..
akşam biz kafamıza göre bişeler yapcaz arkadaşlarla..
ay yaa ben gerçekten çok heycanlıyım elim ayaam dolaşıo..


başlarım bulimia ya..kendimi seviorm artık..hiçbişe hayatı kaçırmama engel olamicak daha fazla...geç olsun güç olmaın..bigün tamamen arınıcaz sabit fikirlerimizden..

seviorm hepinizi...

bahar geldi hanımlar...

çiçekler açcak yakında..

renk renk olcak doğa...

küçük bi şehirde yaşamanın en güzel tarafıda bu sanırım..az beton çok yeşil...

yaylara gideriz..oksijen çekeriz bolca içimize...

aldıımız her nefesi öyle bi sindiririz ki...açan çiçeklerle yeniden başlarız belki hayata...

yeni bi sayfa açmaktansa yepyeni bi deftere başlamak daha ii olur belki...

iki hafta çok sıkı diyet yapıom. 4-5 kilo veriom.dört beş gün tıka basa yiorum yiorum, soraa kusuoom bazen kusamıom direktman boşaltıoom müshili suyaa içiom ztn onun tadı midemi bulandıro,kilo almadım hiç.gerçi bişey yemek istemior artık canm çok sıkıldım yemek yemekten ,yediklerim ağzıma gelcekmiş gibi hissediyorum berbat bi duygu.bi de çok üşeniyorum yemek yerken.yemek yesem de yemesem de çok bitkin hissediyorum kendimi hep,çok sinirliyim saldırasım geliyor herşeye.okula yürüyerek gdip geliorum eve gelirken de yolu uzatıom tenefüstee merdivenleri 5 6 kere inip çkıomdur heralde,çok korkuyorum kilo almaktan.az önce yine bi srü şey yedim ya tam kusuodm annem geldi nefret ediyorum ondan.devamsızlık kağıdı gelmiş bi de okulda olup da ders saatlerinde tuvalette olduum günlerinn hesabı heralde hayli çook,ya  off nefret ediyorum annemden ya ben kusmuyodum aslnda yemek yemezsen hsataenye yatırcam seni dedi böyle yediimi grönce tıka basa mutlu oluyo bişi demio, ya yemin ediyrum kıskanıo beni işte zayıf olmamı kıskanıo bende onnun önünde yiyiorum öküz gibi sora tuvalate direkt.hep onun yüznden hayatımı mahvetti.yaşamak istemiom artk yemek yemek de istemiorm ya bana noldu böyle eskiden nasıl yaşadığımı hatırlayamıyorum daha doğrusu yaşamayı unuttum.çok kötüyüm ben niye yaşıyorum bilmiyorum.hayatım boyunca böyle olucak işte hayatım boyunca ağlıycam hep,bırakasım geliyor kendimi yüksek biryerden bakarken.uçmak,düşmek,çarpmak...30 yaşına gelincede böyle olucam oufhf bunu düşündükçe kalbm skışıo

yaa arkadaşlar kot nasıl taşlanır bilen var mı? evde yapılabileceğimiz bi şey mi bu? ben 1-2 kotumu taşlayıp yırtıp pırtmak istiyorum da..)

ne alakaysa şimdi..))))))) öperim..