selam aslı. göz seğirmesini ilk defa duydum ama kendini çok aç bırakınca vücudun böyle tepkiler veriyor olabilir. ben de çok aç kalınca boynumda bir damar seğiriyor ama belki de bunun açlıkla alakası yoktur da ben kendimce özdeşleştiriyorumdur. 

açıkçası ben senin bulimia dışında çok fazla şey ile savaştığını, çok fazla yük altında ezildiğini düşünüyorum. bir yandan kus, bir yandan bunu eşinden gizli saklı saklanarak, yakalanma korkusu içinde yap, öbür yandan eşin kilo almanı istesin, vs.. bu kadarı çok fazla! mesela çatlakgelinin eşi onun durumunu biliyor ve bu sevgili çatlakgeline mücadelesinde çok yardımcı oluyor ki ben artık onun iyileşmek üzere olduğunu düşünüyorum. bir ara benim ailem de kilo almamı istiyordu ve ben onlardan böyle tepkiler aldıkça ya hiçbir şey yemediğimi ya da daha çok kustuğumu sonradan farkettim. bu tepkisel bir şey, kafamız çok farklı çalışıyor ve bazen yaptıklarımızı neden ve ne için yaptığımızı o anda anlayamayabiliyoruz. ne zaman ki o baskı azaldı, o zaman daha normale döndüm ben. yani diyeceğim şudur ki eşine durumunu anlatamıyorsan bile ona kilonda mutlu olduğunu ve kilo almak istemediğini anlat en azından. üzerindeki baskılardan biri kalkarsa daha az şeyle mücadele edersin ve mücadeleni en azından tek hedefe yoğunlaştırıp tüm gücünü ona harcarsın. ayrıca kimse için kilo almak zorunda değilsin. sağlık için dengeli beslen dese anlarım da, daha güzel olacaksın kilo al diyorsa ve bu durum seni daha güç duruma sokuyorsa çok sinir bozucu bence. kendi kendime çok kızdım eşine yalnız.. neyse canım bence sen ona yavaş yavaş kendini anlat bir şekilde.

aslıcım birkaç kere cevap yazmak için girdim ama var mı bir çözüm sorusu karşısında her seferinde afallayıp cevap yazamadan geri çıktım.. senin durumun eş faktörü dışında bana benziyor, kusmuyorsan hiçbir şey yemiyorsun sanırım. ben kusma sorununu çözmek için az beslenme yoluna gittim geçici olarak ki önce bulimia'dan kurtulayım. bir süre sonra da kusmayacağıma emin olup daha düzenli beslenmeyi denemeyi düşünüyorum. ama sen eşinle yaşadığın için onunla beraber yemek yemek zorundasın, bunu yapamazsın. bu demek oluyor ki kesin çözümle başlayacaksın sonuca ulaşmak için.

kendini güçlü hissettiğin bir anda otur ve şimdiye kadar bu hastalıktan dolayı yaşadıklarını, çektiklerini uzun uzun yaz. sonra da gelecekte nasıl olmak istediğini yaz. ve kendine hedefler koy, çok büyük olmak zorunda değil bunlar, mesela kusma sayını indir önce ya da kendine uyabilecek başka çözümler bul, günde 1 öğün eşinle yiyorsan o öğünde yemek ye sadece ama bunu kusmamaya çalış. ama önemli tüm hedeflerini yazmak, zamanını harca, cesaretini topla ve kendini iyice dök kağıtlara. buraya yazarsan da seve seve okuruz ayrıca. bir tarafından tut, devamı gelecek ben sana inanıyorum.

sabahtan beri kemiklerim agriyo.ve beynim yaniyo sanki,bi ates bombasi gibi,kendimi iyi hissetmiyorum ,olecekmiyim ne.sizler yeni uyanmissinizdir simdi,burda gece oldu daha yeni,simdi yaticam ,uyucam ama uyanamamaktan korkuyorum bugun.iyi degilim ben.umarim hepiniz iyilesirsiniz. ne  olur iyi davranin kendinize,kotuyum ben. daha fazla yazamicam ben...umarim uyanirim...

noluyo herkese..( ben de 2-3 gündür kendimi berbat hissediyodum ama bugün daha iyi gibiydim yazılanları görene kadar. enerjim gittikçe düşüyor sanırım, ben de bu hafta 2 gün izin almayı düşünüyorum işten biraz toparlanmak için.

slmmm....bn gunlerdr yazmıorm.daha doorusu yazamıorum.cnku gunlerdr cnm hiçbişi yapmak istemio. kendi kendime herşeyi inat ediorum. nası bişiyse artık anlayın sizz...
aslıcım yaaaaa öyle deme bak sırf sana cok uzuldum ondan yazıyım dedim.bnd bu aralar çk kotuym ama bize hç hç hç bişiy olmucak kızlar gorceksiniz hepimiz birgun iyileşicez tamamen ben buna inanıorum hem de çooookkkk....
perşembe gunu piskyatra gidicem.biraz endişeliyim acıkçası.heralde benden, birdenbire ksmayı bırakmamı istemez.valla panik oldum...bide bu aralar cnm hiç bişiy yemek istemio ama zorla kendime işkence ederek yiorum...
bi de bende şöyle bi durum var; hastalanmama yakın habire yiorum ve karnım doldugunda çkarıorum, yani kilo alsam da birascık olur diorum çnku fasla halim olmuo böle bi tuhaf oluorum ya ...,
ve sizle paylaşmak istiorummm...;
annem geçen hafta yanıma yattı ve şöyle dedi çok üzgün bi sesle:
"çocum sen daha 16 yaşındasın, önünde çk güzel bir hayat var annemmm..."
ara ara aklıma gelio bu sözü ve su anda yazarken bile ağlayasım geliyo...
   onlar bizi hç bi zmn tam olarak anlayamıcak tabiki ama biz de onların halini sizce ne kadar anlayabilirzki...
   ok belki bugun kotu bi gun geçrdik...ama yarnın da boyle olacagını bize kim garanti edebilrki bizden başka....
   biz yeter ki isteyelim, hep isteyelim, herşey bizim olsun, HAYAT da.........
   hepinizi çok seviorum yaaaa....öptum kocaman kocamannnnn....

 gece uzun bi sure uyuyamadim ,beynimdeki alev gece boyu hic sonmedi ve hala devam ediyo. evet gece uyanamamaktan ve olmekten cok korkmustum aslinda hala var icimde tam gitmedi bu korku.kendimi ruyada gibi hissediyorum sanki yasamiyo gibiyim degisik bi duygu.beynim biraz karisik elim kolum tutmaz durumda sabahtan beri.butun gun canim bisey yemek bile istemedi.biraz once esimle aksam yemeginde biraz salata falan atistirdim o bile istahli gitmedi,sanki midemdede bi bulanti var ve bi kan kokusu geldi gunduz agzima ama nerden geldi bilmiyorum.korkuyorum acikcasi ama olmekten degil.olumumun sebebinin bu hastalik olmasindan korkuyorum sadece.her neyse benim sorunlarimla ugrasmak zorunda degilsiniz aslinda ama sizden baska paslayacak kimsem yok.

gunduz bi film izledim biraz acikli bitti sonu ve tutamadim kendimi hungur hungur agladim sanki filmin icindeydim bende. ve sonra bi an anladimki ben cok uzun zamandir film izlerken aglamamisim  .uzuldum sonra kendime, hayatta filme kendini kaptirip aglamak bile guzelmis unutmusum. uzuldum hemde coook uzuldum dustugum duruma.belki kucuk biseydi yasadigim ama bana hayati yasamayi unuttugumu farkettirdi.
evet hayati yasamayi unutmusum,tum kurallari,sartlari,uzuntuyu,sevinci,hatta kendimi,istediklerimi,sevdiklerimi,herseyi bi kenara koymus sadece beynimin bana dediklerini yapmisim.bu hastaliga yenik dusup hergun biraz daha yenilmisim hayatimdan calmasina izin vermisim.etrafimdaki hicbiseyi dusunmeden sadece bi dongude donup durmusum.hergun ayni gunu yasamisim.

gecen gun kusarken beynime bi bulaniklik geldi,nasil anlatabilirim o hissi bilmiyorum ama olecem herhalde dedim kendime.olum dusuncesi aklima gelince "yooo olamaz kusmadan olemem" dedim.simdi dusununce olurken bile bunumu dusunucem yani ben diyorum . dolu bi mideyle olmek istemicekmiyim,yada olmekten kormak yerine hala dolu midemimi dusunucem.son animda bile bu mu olacak beynimde. zaten hayatimi mahvetmis bu hastalik,olurken bile karisacakmi bana.
nasil ve ne yapmaliyim bilmiyorum bu hastaligi yenmek icin.
   sunu soyluyorum size elinizde doktor imkaniniz varsa gidin ve ilaclarinizi kullanin.paylasabileceginiz kimi goruyorsaniz etrafinizda onunla paylasin.guvendiginiz kim varsa destegini esirgemeyin ruhunuzdan.
ben ilaca karsiydim aslinda ama simdi keske imkanim olsada alsam kullansam diye bakiyorum.kilo alacagimi bilsem bile kullanirim inanin beni iyilestirecekse eger.ama imkanim yok cunku burda ilaclar kesinlikle recetesiz satilmiyo ve doktorun sana verdigi sayi kadar veriyorlar fazlasini degil.eee doktora gitme imkanimda yok zaten,etrafimda paylasacak kimsemde yok. yani demek istedigim imkanlariniz el veriyosa,yakinlarinizin destegine karsiliksiz kalmayin onlar icin ayakta durup iyilesmeye cabalayin.yakinlarinizin sevgisini icinizde hissedin ve onlar icin mucadele edin.
ben ailemden cok uzagim 1,5 senedirde gormuyorum onlari,hasretleri icimi kemiriyo bazen.bide 2 yegenim var beni hala tanimayan,onlarin hasreti bambaska zaten,turkiyeye gittigimde onlari gormeye bile korkuyorum inanirmisin. hic tanimadiklari bi insanim onlar icin.
 her neyse etrafizda size iyilestirecek ne imkan varsa hepsini kulanin ve bu hastaligin hayatinizi daha fazla yonlendirmesine izin vermeyin.yenin bu illeti ona yenik dusmeyin.yakinlarin destegiyle bu dahada kolay olur diye dusunuyorum.
benim elimde hicbi imkan yok ve inanin olsa bi saniye bile durmazdim,kendim basaramiyorum. sizlerin destekleri ,yazdiklari kendime getiriyor beni.cok uzun oldu bugun siktiysam kusuruma bakmayin artik.hepiniz iyi davranin kendinize,bizden baska bu dunyada herkes ilk once kendini dusuyo,birakin bizde onlardan olup biraz kendimizi sevip hayata atilalim,kisa bi omur zaten ve birde bu hastalikla dahada fazla kisaltmayalim su omrumuzu.
hepinizi seviyorum.......gorusuruz.

bazen bende bi ataktan sonra deprem olsa kusmadan göçük altında kalıcaımı fln düşünüp acele ederim kusmak için.o duyguyu biliorm galiba..