Benim için de çok yeni,garip bi durum bu canikom..şaşıorm kendime ama akşam ananemdeydik..kahvaltıdan bi 4 buçuk saat sora fln(ne yazıkki hala saatle acıkmam gerek anlamıorm açmıyım tok muyum) masa hazırlandı..malum bayram sofrası..her telden eski yasaklılardan mevcut..nese ben masayı hazırlarken baya bişe gömdüm.sanki atak gelir gibiydi ama aslında atak gelio demek ben acıktım demek miş.. ..sonra bir yedim bir yedim anlatamam..lavaş ekmekle kavurma mı dersin,ızgara et mi dersin yaprak sarma baklava artık ne dersen de..karnım şişti..anca durdum..zaten dedim ya kusmayı düşünmeyince vücut kendiliinden duruo..yiyemio..sonra bi sıgara yaktım..dedim bu beni epey götürür..götürmesede artık yasak yok bana acıkırsan yersin bişeler..ve bu saat oldu hala acıkmadım tokum..ama psikolojik diil fizyolojik bi tokluk bu..mide de zor öğütüo galba ona yaptıım onca eziyetten sonra..nese aç diilim yemeden yatcam 20 dak.bisiklete bindim az önce..oda ii hissettm..

ii geceler bitanecikler...hoş kalın..

Hayatım çok sevindim. Mesajlarını şimdi okudum daha. Ben nazara çok inanırım, bi tarafına bi nazarlık falan tak ya da yanında taşı canım.. Ben de çentiklerimi 24 kasımdan itibaren saymaya karar verdim, aslında 2-3 gün daha öncesi sanırım ama 24 kasımı kesin hatırladığım için o gün olsun dedim. Yani bugün 32. çentik oldu..) Yalnız bugün sabahtan beri kendimi çok aç hissediyorum ve normalde 2-3 civarına kadar bi şi yemiyorum diye dayanmaya çalışıyorum. Çay içiyorum şimdi biraz iyi geldi..

Bu arada.. Salata, zümra, çatlakgelin falan herkes hala bayram tatilinde mi yaa..((

efendim gördüm ki beni arıyormuş gözler forumda...burdayım.hayata küsmüştüm bugün barış yaptım,hayatın bundan haberi yok tabi zira o savrulup duran kum tanelerini sayamaz.
çekelez bir sevindim ki senin için...sincabım benim harikasın.beni sorarsanız ataklarım vardı 1 haftadır o kadar umutsuzluğa düşmüştüm ki okula gitmedim.ama bugün kimsenin bana yardım edemeyeceğine kanaat getirdim ve kendimi kendimin ellerinden tutmaya  karar verdim.eskiden atak yaşadığımda eşime anlatır bir bakıma onun bana yardım etmesi için bir imdat çağrısı yapardım. ama yok arkadaşlar bu hastalığı yaşamayan,bu hastalığı yaşayana yardımcı olacak empati düzeyinde olamıyor. artık çok sık yazmayacağım. hatta çekelez'e ve katılmak isteyen herkese bir çağrı yapıyorum: bundan böyle her pazartesi foruma yazalım bir haftalık gelişmelerimizi...her hafta en başarılı olanı seçelim hatta ona bir hediye bile yollayabiliriz bence çok güzel olur sonuçta burda ne zamandır arkadaşız ve birbirimizi çok seviyoruz.haftalık,aylık,3 aylık,6 aylık gelişmelerin sonunda aramızdan biri veya birileri hatta bir de bakarsınız buna katılanların hepsi iyileşir kabul edenler katılanlar hemen cevap yazsın...yeni yılın ilk pazartesi 7 ocak 2008'de ilk gelişmelerimizi yazıyor olacağız...yeni yılı nasıl geçirdik ne yaptıkne hissettik. bu arada katılanlar boyunu ve kilosunu yazacak bunun dışında saçı mı dökülüyor,tırnakları mı kırılıyor,dişleri mi çürüyor rahatsız olduğu ne varsa..ki fiziksel gelişmeleri de takip edelim

merhaba yeni üyeyim sanırım gerçekten yardıma ihtiyacım var çünkü artık bu bende takıntı halini aldı ve dayanamıyorum:s 17yaşnda lise3.snf öğrencisiyim.boyum 168 boyunda 51 kiloyum.aslında fiziğim normal ama kendim gerçekten feci şişman hissediyorum.2-3 ay öncesinde 59-60 kilo civarındaydım.önce kendi kendime diyet yaptığımı sanarak oldkça sağlıksız bir şekilde haftalarca aç gezdim.54 kilo olduğumda doktora gitmeyi düşündüm.zten midemi öyle küçültmüşm ki diyetisyenin verdiklerini de zor yedim.diyetisyen zayıflamak istediğimi duyunca sopayla kovalıyodu beni ama kendimi iyihissetmediğimi söyledim.50 kilo olmak istediğimi söyleidm.uyguladığım diyet ve egzersizler sonucu bir buçuk ayda istediğim kilodaydım ama ne yazık ki aynaya baktığımda kendimi hala şişman buluyordum.artık arkadaşlarım öğrtmenlerm çvremdeki herkes ruh gibi oldğumu gerçkten çok zayıfladğmı bırakmam gerektiğni söyledir.bnde diyet yapmayı bıraktım.eve gldiğmde tabağıma yine dört kaşık sebze yemeği koyduğumu fark ettim.ve bunu yerken bile tıkanıyordm.sonra yemekten vazgeçior yersem kilo alcaımı yemememin daha iyi oldğunu düşünüyordm.bu diyet pskolojisndne kopamamştm.ztn diyet yparken de iki dilim ekmek diyorsa bir dilim yiordm.ya ben hayatım boyunca kilolarının takıntı yapan insnlrla dalga geçerken bir anda nasl böyle oldğumu bilemiyorm.diyete başlamadan önce de şişman deildim.bir anda oluşuverdi bu duygu ve dayanılmaz bir hal almaya başladı.tamamen kusursz olmak istiyordm.hernyse dediğm gibi diyetten çktığımı sanarak diyet yapmaya devam ederken tabii bu arada vitaminsizlkten saçlar dökülüo dişler çürüo uyku sornları baş gösterio,sinir krizleri... bikaç gün boynca kalbimde çok feci ağrılar oldu.en sonnda kan seviyemin ve tansiyonummn inanlmz düştüğünü öğrndim ee normal tabi.6.5 a beş buçk tu tansionm aynaya baktğmda ölü bi insan gördüğümde.üç haftadır güzel bir şekilde yemek yiyorum.ama kilo almaktan öyle korkuıyorum ki mesela bu akşam 5 kaşık makarna ile pırsa yedim kendimi cezalandırmam gerekmiş gibi hissediyorum.6 öğün beslenmeye devam ediyorum aslnda ve diyeti bıraktğmdan beri hiç kilo almadım.günlük kalori ihtycmn ne oldğunu bilmiorum.ve bunu nelerden ne şekilde almam gerektiğni.ne yiiyip ne yemememm gerektiğini.sadece ekmeği  arttırdım  daha fazla kilo vermemek için bi de sabahları iki kaşık pekmez yiyiorm.bu kanımı yükseltmek için yetrli mi onu da bilmiorm.geçen gün iki kocaman dilim yaş pasta yedim meselaa sabaha kadar karnımın ağrısından öldüm: / arkdaşlarım iki üç kilo falan al diyorlar bende yiorum hem iki üç kilo almam gerek diyerek.sonra birden bakıyorum aynaya öyle şişkoyum ki ne kilo alması vermem gerek:/ya anlıycanız kurıtulamıyorum bu takıntı halini aldı bende sürekli devam eden bir suçluluk duygusu, korku..napıcam ben: (:(yardıma çok ihtiyacım var.

hoşbulduk...çok teşekkür ederim, birinin yardım etmeye çalışmasını görmek öyle güzel ki,söylediğin sorunları yaşıyorum aslına bakarsan : / "adetlerin düzensizleşip kesilebilir,kalbinde çarpıntılar,ruhunda tükenmişlikler...-buysa kuşkusuz hayatta kaldığım müddetçe süregelen bir şey olacak-" aslında yemeye başladım kilo almadım hala bir de hergün tartıya çıkmaktan vazgeçsem ders çalışmaya çalışırken kafamın içinde kalori tabloları dönüp durmasa arkdaşlarım birşey ikram ettiğinde elimi uzatıp sonra kaç kalori olduğunu düşünüp vazgeçmesem çok iyi olucak : /haklısın insanlar yüzyıllar boyunca kalori hesabı yaparak mı yaşadı.aptalca bir takıntı bu,nereden geldiği ve nereye gideceği belli olmayan...umarım benden uzak bir yerlere gider.inanırmısın üç ay önce nasıl yemek yediğimi hatırlayamıyorum.öyle uzak ki o zaman...yiyebiliyorum ama artık hep bir korku var beraberinde dediğin gibi sanırım bir süre sonra geçer : /umarım...

mutlu yıllar bacılar...

sizin için dilediim kendim için dilediim...

hayat bi tuaf..

yaşayamıorz aslında pek ama hakkaten tuaf..

ne yiip ne içceimizi düşünürken çabucak kayıp gidio ellerimizden yıllar...

26 oldum...

eski yaşlarım hep hastalıklı...

ilk kez bu sene kusmadan girdim yeni yıla ve ilk kez ayıım..

bişeler deişmiş gibi..

dilerim bu sene bizim senemiz olur

dilerim hepimiz iileşiriz

sizi seviorm

tahmin ettiinizden daha çok...

merhaba herkese.. yeni yılın bu ilk günü umarım güzel geçmiştir hepiniz için. bugün güzel bi gündü, hava güneşliydi her ne kadar çok sıcak olmasa da. yeni bir yıla daha girdik, yeni umutlar, yeni beklentiler içindeyiz belki hepimiz. ben yeni yıla nasıl girersen bütün sene öyle geçer lafına inanmam pek ama bu seneye kusmadan girdim ve umarım bütün sene hatta seneler öyle gerçer diyorum şu anda. çentik sayım 37 falan oldu sanırım.. ama işin güzel tarafı kusma ihtiyacı hissetmiyorum, kendimi başka şeylerle oyalıyorum sürekli. üstelik açım da yani beslenmiyorum pek, normalde bu durumda açlıktan yemeklere saldırırdım. normal kiloma göre hala biraz fazla olduğum için belki vücudum o sinyali algılamıyor da olabilir bilemiyorum. uzun zamandır tartılmıyordum geçen gün dayanamadım tartıldım, 44 çıktı. 42 falandım 2 ay önce. bin türlü şey düşünüyorum, irdeliyorum kendimi ama çok şükür ki kusmayı düşünmüyorum.

çekelezcim sen de seneye güzel girmişsin gördüm çok sevindim..

sueno selam, çatlakgelin'in de dediği gibi bulimia genelde anoreksiya ile başlıyor ve bunun anoreksiyadan kaç bin kat daha kötü bir şey olduğunu kelimelere dökmek mümkün değil. işin başındayken "geçer umarım" demek yerine tedbir almanı tavsiye ederim. ben seneler boyunca yediklerimi lokma lokma sayıp günlerimi spor salonundan çıkmadan geçirdim, şimdi çok zayıfım ama mutlu musun dersen çok daha iyi olabilirdi derim. bir yerden sonra sana kilo al diyen arkadaşlarından uzaklaşmak isteyeceksin ve yeme düzeninle ilgili yorum yapanlara gıcık olup kendi kabuğuna çekileceksin. daha bir sürü aşama işte anlatmakla bitmez ama sen daha çok baştasın ve bence bu aşamaların hiçbirinden geçmek zorunda değilsin. yapabilirsin diyorum ben..