Hayat herhalde farkındalıklar arttıkça zorlaşıyor. Anlaşılamadığını düşündüğün zaman da... Aslında ben bu yönden çok şanslıyım, çünkü beni çok seven ve anlamaya çalışanlar var hayatımda ancak nereye kadar... Aynı dertleri paylaşanlar anlayabilirler birbirlerini ki bazen onlar bile tam anlayamaz. İnsan kalabaklıklar içinde yalnız hisseder kendini... Ben de bazen kendimi çok yalnız hissediyorum. Ama her şeye rağmen hayata devam etmeye çalışıyorum. Bu iğrenç hastalıktan nefret ediyorum ve kurtulmak istiyorum. Evliyim, 2 çocuk annesiyim, 1976 doğumluyum ve bu hastalıkla nerdeyse 13-14 yıldır yaşıyorum. Artık çok yoruldum, benden alıp götürdüğü çok fazla şey var. Daha hoş görünme güdüsüyle başladığım bu illet şey benim hayatımı çok kötü etkiledi. Hatta hatta çok daha hoş olabilecekken, bana çirkinlikler kattı maddi ve manevi. Çok kötü bu olanlar, üzücü.
 Böyle bir sayfanın varlığından haberdar olduğumda çok sevindim. Bu hastalıkta yalnız olmadığımı biliyordum.
 Velhasıl, bunları yazdım; çünkü uzun yıllardır bu hastalıkla yaşamış veya yaşamaya çalışan  arkadaşlarla yazışmayı çok istiyorum. Bana ulaşmak için mail adresim: gozgul@hotmail.com  (msn de görüşmek benim için daha önemli) Şimdi mSn deyim isteyenlerle yazışabiliriz. TARİH 18.06 2006 PAZAR.
Herkese SEVGİLER .

Sevgili crea,
Mailini ilgiyle okudum. Bu kadar çabuk karşılık yazdığın için de teşekkürler. Asla bu hastalıktan kurtulma konusunda umutsuzluğa kapılmadım. Ancak sınırlı bilgi, yol gösterme ve belirli ekonomik imkanlar çerçevesinde şu an atacağım adımın ne olması gerektiğini bilmiyorum. Yazında, yanlış bir yöntem kullanmış olduğumu düşünmemi söylemiştin. Şu anda atmam gereken adım veya senin tavsiye edebileceğin bir yöntem varmı? Bunları da benimle paylaşırsan sevinirim. Yazacaklarını sabırla bekliyorum.
Sevgiler.

Kilo alamayan başka bir arkadaşımıza yazdığım bu cevaba bir göz gezdir istersen,
Sevgiler

(Sevgili leyker,
Aslında bildiğim kadarıyla kilo alamamanın birçok nedeni olabiliyor. Ailelerde genetik olarak zayıflığa yatkınlık olabiliyor. Ancak sanırım senin yiyememe gibi bir problemin de var, bana kalırsa önce bedensel tetkiklerini yaptır; çünkü bu tür problemler mide rahatsızlığı, mide fıtığı ya da safra kesesi sorunlarında; hipertiroid ve diyabette de görülebiliyor. Ya da depresyon veya anksiyete bozuklukları gibi psikolojik problemler de aşırı yemeye neden olabileceği gibi yiyememeye de neden olabilir. Bundan emin olmak için mutlaka gereken bedensel testler için doktora gitmelisin, dahiliye ve gastrentoroloji bölümlerinden yardım alabilirsin sanırım, ben midem problemlerim için bu bölümlere gitmiştim. Bedensel bir problem çıkmazsa büyük ihtimal psikolojik bir problemdir. Ve bu tür belirtiler pusuda bekleyen bir yeme bozukluğuna işaret ediyor olabilir. Bu durumda da bir an önce psikolojik destekle bunu çözmek için harekete geçmelisin. Hayal meyal hatırlıyorum ben de 17 yaşlarındayken bir aşırı iştahsızlık dönemi yaşamıştım, malesef o zamanlar bu tür şeyler hakkındaki bilinçsizliğim beni, yaklaşık 7 yıl süren blumia rahatsızlığına kadar götürdü. Erken teşhis çok önemli. Sevgiler)

Biraz önce yazdıklarımı okudun mu?Ben de artık kurtulmak istiyorum.Ya da istemeliyim diye düşünüyorum.Kararsız ve iradesizim.Hergün yeni bir başlangıç yapıp, mahfediyorum.Tamam, yiyeceğim diyorum, ama yediğim an nevrim dönüyor.Çıldıracak gibi oluyorum.Sanki hemen balon gibi şişeceğimi sanıyorum veeee doğruca klozete koşuyorum.44 kiloyum.Bu galiba sona yaklaştığımın habercisi.Ne dersin, başaracak mıyız yoksa ölmeyi mi bekleyeceğiz?

SEVGİLİ CREA
BEN BUNU BAŞARACAĞIM.
SEVGİYLE KAL.

Selam Gozgul sende durumlar ne alemde?

ARTIK KENDİMİ GÜÇLÜ HİSSEDEBİLİYORUM, BU BİLE HER ŞEYE DEĞER.
BU HASTALIĞI YAŞAYAN HERKESE DE SÖYLÜYORUM; İNANIN BANA HER ŞEY ÇOK DAHA GÜZEL OLACAK.
YETER Kİ KURTULUN ŞU RAHATSIZLIKTAN, O SİZDEN KURTULMADAN, EN SEVDİĞİNİZ ŞEYLERİ SİZDEN ALIP GÖTÜRMEDEN.

SEVGİLER VE BU YOLDA BAŞARILAR KADERDAŞLAR YÜCELER YÜCESİ RABBİM YAR VE YARDIMCINIZ OLSUN.

arkadaslar yazilar1n1z1 okudum nolur pes etmeyin kendinize cok iyi bakin ve moralinizi bozmay1n