Hastalık İle İlgili Öneriler

Eğer siz ya da çocuğunuz beslenme bozukluklarına karşı eğilimli ise, bu adımlar sizi anoreksiya ve bluimiyanın yokedici etkilerinden korumaya yardımcı olacaktır.


Düzenli olarak doktorunuza danışın. Uygun kilo ve dengeli beslenme ile ilgili tüm sorularınızı doktorunuza sorun.

Kendinize güveninizi arttırın. İlginizi çeken ve sizi kişisel olarak ödüllendiren etkinliklere katılın. Bunlara örnek olarak bir yetenek geliştirmek, bir hobi edinmek ya da bir hayır kurumuna veya bir sosyal gruba katılmak verilebilir.

Aile dinamiklerinizi geliştirin. Ailenizde kabullenme ve katılma atmosferini geliştirmek için çaba sarfedin. Çoğunlukla kendisine yeterli saygısı olmayan çocuk anoreksiya ya da blumiya davranışları gösterebilir. Çocuğunuza sevgi gösterin ve ona güzel şeyler söylemenin yollarını bulun.

Gerçekçi olun. Bazı medya organlarının ideal kilo ve ideal vücut görüntüsü hakkında gösterdiklerine inanmayın.

bu link kısa ve açık bir şekilde pozitif düşüncenin etkisini anlatıyor.. ilk okuduğumda bu kadar basit olması beni şaşırttı ama pozitif düşüncenin blumia yı yenmemde getirisinin çok olacağını düşünüyorum.. umarım hepimize yardımcı olur..

http://www.benbigun.com/95-pozitif-dusunce-tutum-yasam-becerisi.htm

not: copy-paste yapamadım. nedense kabul etmedi.. 

YEME BOZUKLUKLARI

Günümüzde hem erkekler hem de kadınlar kilo vermek ve formda olmak için çok çaba harcıyor. Bu bazılarının bir takım yeme bozuklukları geliştirmesine ve bu bozukluklara bağlı olarak ciddi sağlık
sorunları yaşamalarına neden olabiliyor.


Yeme Bozukluğu Nedir?
Yeme bozukluğu daha çok duygusal nedenlerden kaynaklanan yemek hakkında çarpıtılmış
düşüncelere sahip olma ve yemek yeme davranışındaki çeşitli rahatsızlıklardır.

Yeme Bozukluğunun Türü

Belirtiler
Anorexia aşırı kilo kaybı ve kişinin kendi kendini aç bırakması tablosudur. Bu kişinin özellikle geçmişte hayatı üzerinde kontrolu olmamışsa, hayatını kontrol etmek için başvurduğu bir yol olabilir.
Alışılmamış beslenme alışkanlıkları hiç yemek yeyeme, sürekli egzersiz (spor) yapma ve sürekli perhiz yapmadır. Düşük kiloda bile kendini aşırı şişman hissetme.
Ciddi tıbbi sorunlar: mensturasyon dönemi düzensizlikleri, düşük vücut ısısı, saç, deri ve tırnak sorunları, genel güçsüzlük ve uyuyamama. Kilo vermek için müshil gibi ilaçların çok sık kullanılması.
Bulimia aşırı yemek yeme ve arkasından kusma şeklinde görülür. Bulumik kişiler genellikle normal kiloya sahiptir fakat bunu aşırı yemek yedikten sonra kusarak sağlarlar.
Kısa zaman aralıkları ile çok miktarda yemek yeme. Yedikten sonra bunu çıkarma: kusma, müshil, diyet yapma ya da aşırı spor yapma gibi.
Normal kiloya sahip olma (biraz kilolu ya da biraz zayıf olabilirler)
Dürtüsel aşırı yemek yeme kişinin yeme davranışının kontrolünü kaybetmesidir.
Tekrarlanan kontrolsüz yemek yeme episodları.
Genellikle duyguları hissizleştirmek, sakinleşmek, için yapılır ve sonunda suçluluk, pişmanlık ya da kendini küçük görme gibi duygulara yol açar. Kişi biraz kilolu olmak ile obez olmak arasındadır.


Yeme Bozukluklarının Olası Nedenleri

Biyolojik Etkenler
Psikolojik Etkenler
Sosyo-Kültürel Etkenler

Genetik, bazı kişilerin yeme bozukluğu geliştirmesi için bir risk faktörüdür.
Düşük özgüven, mükemmelliyetçilik, stresle başa çıkamama, kendini ortaya koyamama gibi bazı psikolojik etkenler yeme bozukluğuna neden olabilir. Burada psikolojik ve ailesel etkenlerin birbirinin bir parçası olduğu,
zayıf olmanın takdir edilmesi, şişmanlığa tolere edilmemesi ve başarılı olmak için sosyal olarak duyulan baskı da kişide yeme bozukluğu gelişmesine katkıda bulunabilir.

Tedavi
Öncelikle kişinin yeme bozukluğunu bir sorun olarak algılaması gerekir. Bireysel, grup ya da aile
psikoterapisi görmek yeme bozukluğu tedavisi için gereklidir. Uzmanlar kimi zaman ilaç tedavisi de
önerebilirler. Çok düşük kilolu bir anoreksik gibi uç örnekler bir süreliğine hastanede tedavi olmayı
gerektirebilir.

Yeme Bozukluğu Olan Birine Nasıl Yardım Edebilirim?
1. Kişinin yemek yeme davranışına odaklanmayın.
2. Konuşmak istediğinde dinlemek için orada olun.
3. Kişi ile empati kurun, yargıda bulunmak ya da tavsiye vermekten kaçının.
4. Yeme bozukluğu olan birinin öncelikle bir insan olduğunu unutmayın. Bu kişi yeme
davranışları ile ilgili sorunu olan bir insan.
5. Kişiyi bir uzmandan yardım alması için cesaretlendirin.
6. Yemek saklayarak kişinin yemek yemesini engellemeye çalışmayın

Yeme Bozuklukları

Yeme bozuklukları, insanın yemek yeme, kilo ve vücut görünüşüyle ilgili düşünce ve davranışlarındaki aşırı rahatsızlıklardır.  Daha çok genç bayanlarda, ergenlik ve yetişkinlik dönemlerinde görülür. Ama çocuklar, genç öncesi grup, yetişkin kadınlar ve erkekler de bu problemleri geliştirebilir.  Yeme bozuklukları, sonuçları hayati tehlike içeren ciddi problemlerdir.
Anoreksi Nevroza:  Kendi kendine aç kalarak ve bazen tasfiye yapmak yoluyla aşırı kilo kaybetmektir. Tasfiye yapmak; kusmak, müshil kullanmak ve aşırı egzersiz yapmayı içerir.
Belirtileri ise şunlardır:
1) Normal kiloyu korumayı reddetmek
2) Kilo almaktan aşırı derecede korkmak
3) Kilo ve vücut şekliyle takıntılı şekilde meşgul olmak
4) Menstürasyon (adet) dönemlerinin kaybolması
5) Çarpıtılmış vücut görünüşü
Bulimia Nevroza: Yemek sonrası gizli olarak yapılan kusma evreleri olarak tanımlanmaktadır.  Kişinin kilosu düşükten ortalamanın üstüne doğru değişebilir; bu yüzden tanı koymak zordur.
Belirtileri ise şunlardır:
1) Devamlı yemek ve kusmak
2) Gıda alımını kontrol edememek
3) Atıştırdıktan sonra kusma yada kendi kendine kusmak, diyet hapları ve müshil kullanmak, aşırı egzersiz yapmak ve aç kalmak
4) Kilo ve vücut şekliyle takıntılı şekilde meşgul olmak
Bazı insanlarda anoreksi (iştah kaybı) ve bulimia belirtileri bir arada görülmektedir.  Bu insanlar, aşırı yemeyle ya da kusmadan atıştırmayla meşguldürler. Bu kişiler yeme alışkanlıklarından önemli derecede rahatsız olmakla beraber, obezlik sınırına kadar kilo alabilirler.  Birçok insanda hem anoreksi hem de bulimianın belirtileri vardır.  Erkekler daha çok aşırı egzersizle kilo kaybetmeye meyillidirler. 
Yeme bozuklukları yiyip bitirme ilişkileri
Yeme bozuklukları tüketicidirler. Yeme bozuklukları, kişiyi takıntılı ve olumsuz düşünce ve davranışlarla tüketir ve kişinin aile üyeleriyle, sevdikleriyle ve hayatla olan ilişkilerini tüketir. İnsanlar yeterli beslenmezlerse, devamlı olarak yemek yemeyi düşünürler, hatta bazen yemek hakkında hayal bile kurarlar. Bu insanlar kendilerini depresif, yalnız ve yorgun hissederler. Başkalarının onlara yemek yedirmek için baskı kuracağını düşündükleri için ilişki kurmaktan kaçınırlar. Fiziksel olarak kendilerini tükenmiş hissederler ve yeme bozukluğu davranışlarında bulunmaya kendilerini mecbur hissederler.
Sevdiğimiz insanlar, yeme bozukluklarını kabul etme ve anlamada aşırı zorluk çekerler. Sevdiğiniz birinin aç olduğunu veya bedenine zarar verdiğini görmek sıkıntı yaratan bir durumdur.  Sıklıkla ebeveynler, çiftler ve diğerleri kişiyi yemek yemeye ve kusmasını durdurmaya zorlarlar. Bu durumda kişi, sevdiklerini ona yardım etmekten çok kontrol etmeye çalışan düşmanlar olarak görür. 
Eğer kişi konuşmaz ve duygularını gösteremezse yeme bozuklukları gelişebilir. Genelde aile dinamikleri, problemli iletişim şekilleri, kayıplar ve istismar gibi stres faktörleri, kişinin baş edemeyebileceği olumsuz duyguların ortaya çıkmasına neden olur. Bu kişiye sadece yemek yemesi gerektiğini söyleyerek halledilebilecek bir problem değildir. Belirtiler, kişinin problemlerle yüzleşmeyi reddetmesinin bir yoludur ya da hayatının geri kalanının kontrolü dışında geliştiğini düşündüğünde,  kendini kontrolde hissetmesi için bir teşebbüsdür.
Yardım alarak bu ilişkinizi güçlendirin
Yeme bozukluklarının şiddeti, hafiften hayati tehlikeye kadar değişmesine rağmen genellikle bu rahatsızlık kendiliğinden yok olmaz. Yeme bozukluğu olan kişiler genellikle yardım almaktan korkarlar; çünkü bunun zayıflık göstergesi olabileceğini düşünürler. Sevdiklerimiz, yardım alma konusunda açık olarak ve aile ilişkilerinin ve diğer konuların bu konuya nasıl katkıda bulunduğunu inceleyerek bu zayıflık fikrinin kırılmasına yardımcı olabilirler.  Bir ailede hem anne hem de baba tedaviye katılmalıdır ve bu mücadele paylaşılmalıdır.
Ciddi bozukluk işaretleri
Birisi&
-perhiz yapar ya da ciddi şekilde yemek alımını kısıtlarsa
-yemek saklar veya çalarsa
-yemeklerden sonra tuvalette aşırı zaman geçirirse
-kusarsa veya müshil, diyet hapları ya da zayıflamak için başka ilaçlar alırsa
-ciddi miktarda kilo kaybı olursa
-yorgun ve üzüntülüyse
-konsantre olamıyorsa
-düzensiz periyotları varsa, şişmiş eklemleri, kanlanmış gözleri varsa
-sıcak havada bile kat kat giyiniyorsa
-bayılıyorsa
Eğer bu ve benzeri başka işaretler varsa profesyonel yardım acilen gereklidir. Yeme bozukluğu konusunda, bu rahatsızlığın ne kadar ciddi olduğunu ve nasıl bir tedavi planına ihtiyaç duyulduğunu anlamak için, uzman bir kişiden yardım alınmalıdır.
Neler yardım eder?
Yeme bozuklukları olan kişilerin, genellikle kişisel terapi, aile veya çift terapisi, besin tedavisi, ilaç tedavisi ve bazen grup terapilerine ihtiyaçları vardır. Hastalığın ciddiyetine bağlı olarak hastanede, muayenehanede veya evde tedavi gereklidir.
Kişi ne kadar erken tedavi altına alınırsa, iyileşme ihtimali de o kadar yüksektir.  Bir an önce yardım alın. Tedavi etkilidir. Anoreksik veya bulimik hastaların %75i iyileşmektedir. Geriye kalan %25lik kısım ise kronik olarak hastadırlar ve bazıları da ölecektirler. Aile veya evlilik terapisi, iyileşme olasılığını önemli derecede arttırır. Aile fertlerinin ve sevdikleri kişilerin, bunun basit bir problem olmadığını ve sadece sadece yemek ye şeklinde öğüt vermenin, onlara yardım etmeyeceğini anlamaları gerekir. Yemek yeme ve vücut görünüşü ile ilgili konular daha karmaşık duyguları kapsamaktadır. Yeme bozukluğu, düşüncelerin ve davranışların mantıksız bir sistemidir ve kişinin, derindeki öz güven ve kimlik problemlerini çözmek ve hayatı üzerinde kontrol duygusu kazanmak için bulunduğu bir girişimdir.  Fakat unutulmamalıdır ki yeme bozuklukları için etkili tedaviler vardır.

ÇAĞIMIZ KADINININ KİLO İLE SAVAŞI

Yeme bozuklukları

Anoreksiya nervoza, bulimiya nervoza, tıkanırcasına yeme bozukluğu ve başka türlü tanımlanamayan yeme bozuklukları& Modern dünyada gittikçe artan bu hastalıklar sadece kuvvet, konsantrasyon ve kariyer kaybına değil çok daha ciddi komplikasyonlara neden oluyor, hatta ölümle bile sonuçlanabiliyor.

İlk kez yaklaşık 400 yıl önce tanımlanmış olan yeme bozuklukları, son yıllarda özellikle Avrupa ve Amerikadaki araştırmacıların en çok ilgi gösterdiği konulardan biri. Çünkü günümüzde kadın hakları konusunda elde edilen büyük ilerlemelere rağmen, cinsiyetlerin toplumsal varoluşlarının tanımlanmasında kadın için "güzellik", erkek için ise "akıl ve güç" kavramları ağır basıyor. Dolayısıyla modern toplumlarda bir kadının değerinin, daima genç, ince ve çekici kalmasına bağlı olduğu sürekli olarak vurgulanıyor. Bu toplumsal baskılar, aile, arkadaşlar ve özellikle medya aracılığıyla daha da artarak yeme probleminin gelişimini tetikleyen en önemli sebeplerin başında geliyor. Yeme bozuklukları, genelde kronikleşen ve ciddi komplikasyonlara neden olan sadece kuvvet kaybı, konsantrasyon kaybı ve kariyer kaybı ile değil ölümle bile sonuçlanabilen son derece ciddi hastalıklar. Bu hastalıklar, anoreksiya nervoza, bulimiya nervoza, tıkanırcasına yeme bozukluğu ve başka türlü tanımlanamayan yeme bozuklukları olarak 4 ana grupta toplanıyor.

Anoreksİya nervoza

Anoreksiya nervoza, sosyal, psikolojik, kültürel ve fizyolojik pek çok yönü olan oldukça karmaşık bir yeme bozukluğu. Batı toplumlarındaki genç kadınların yaklaşık olarak yüzde 0.5inde anoreksiya nervoza görüldüğünü belirten Acıbadem Bursa Hastanesi Beslenme ve Diyet Uzmanı Gülay Hamzaoğlu, bu hastalığın ülkemizde özellikle 12-18 yaşlarındaki genç kızlarda ve kadınlarda çok sık görüldüğü vurguluyor. Anoreksiya nervozanın en önemli belirtilerinin başında ağırlık kaybı, amenore (adet görememe) ve iştah kaybı geliyor. Anoreksiya nervozanın farklı tanımlarının yapıldığını belirten Uzm. Hamzaoğlu bu tanımları şöyle özetliyor: "Kişinin kendisinin yarattığı açlık ve şiddetli zayıflık isteği bir haz olarak içinde zayıflık isteği duyma ve beden ve fonksiyonları üzerinde kontrol sağlamak için çılgınca bir düşünce şişmanlama korkusu zayıflık isteği ile aşırı uğraşma en bilinen tanımlamalardır."

Anoreksiya nervozanın belirtilerinin başında vücut ağırlığını, yaşa ve boya göre normal sınırlarda tutmayı reddetme geliyor. Zayıf olunmasına rağmen kilo almaktan veya şişmanlamaktan aşırı korkma, beden algı bozukluğu ve amenore de (ardarda en az 3 kez adet görmemek) bu hastalığın diğer belirtileri. Ayrıca bu hastalarda, laksatif (bağırsak çalıştırıcı) ve diüretiklerin (idrar söktürücü) yanlış ve kötü kullanımı da gözlemleniyor.   

Anoreksiya nervozalı hastaların yaklaşık olarak yüzde 30-40ı tam olarak iyileşirken, yaklaşık yüzde 20 ile 30unda hastalık kronikleşiyor. Geri kalan 3te 1lik kısımda ise hastalık tedavi sonrası yeniden ortaya çıkıyor. Kronikleşme, 4 yıl boyunca ideal standart ağırlığın yüzde 15 altında olma, besin kısıtlaması ve amenorenin sürmesi olarak tanımlanıyor.

Hastalık süresi genellikle 18 aydan daha az değil ancak birkaç aydan tüm bir hayat boyu süren çeşitli vaka örnekleri de mevcut. Her yıl tedavi edilen 200 hastadan 1i açlık komplikasyonları ya da intihar yüzünden ölüyor. Anoreksiya nervozalı hastaların ölüm oranı yüzde 5 ile10 arası değişiyor. 15-25 yaş arası genç hastalarda ise bu oran yüzde 20ye kadar  yükseliyor. Ölümlerin çoğu ise, kardiyovasküler komplikasyonlar, açlık ve intiharlar yüzünden oluyor.

Yapılan ilginç araştırmada, "normal aile" modeli ile anorektik ailede gözlenen patolojiler kıyaslanmış ve anorektik aile tiplemesi ortaya çıkarılmış. Bu araştırmaya göre anorektik aileler, aşırı korumacı, aşırı ilgili, kuralcı, sert ve çatışmadan kaçınan aileler. Ebeveynler arasındaki tartışmalara tanık olma, anne baskınlığı, ailede gizli ittifakların olması ve ebeveynlerin başarı odaklı olmaları da anorektik aile tiplemesinin diğer özellikleri olarak belirlenmiş.

Tedavisi: Tedavinin en büyük amacı, hastanın yaşamını tehdit eden kilo kaybının düzeltilmesi. Daha sonra hastanın kilosuyla aşırı uğraşı en aza indirgenmeye çalışılırken kişinin kendine güveninin oluşturulması sağlanıyor. Son aşama ise fiziksel ve psikiyatrik komplikasyonların düzeltilmesi. Beslenme ve Diyet Uzmanı Petek Arı Turacı, tedavinin başarısı için hastanın tedavi ekibine inanması, şişmanlamayacağına inandığı bir rejimi uygulaması, tedavide amacın yalnız kilo almak olduğu hissine kapılmaması gerektiğini belirtiyor. Anoreksiyalı hastalarının yaklaşık yüzde 50si başarılı olarak tedavi ediliyor. Olması gereken ağırlığın yüzde 25 ya da 30 daha altında olan kişilere hastanede daha kapsamlı tedavi programları yapılması gerekiyor. Anoreksiya nervozalı hastaların çoğunluğunda iyileşme  süreci 1 ile 5 yıl arasında değişen uzun bir süreç.

Tedaviyi beslenme / diyet, danışmanlık / psikoterapi ve psikofarmokoterapi olarak 3 ana başlıkta toplandığını belirten Beslenme ve Diyet Uzm. Turacı tedaviyi şöyle özetliyor: "Diyet tedavisi hastanın besinlere karşı olan fikir ve düşüncelerini değiştirmeyi amaçlıyor. Kilo artışı için gerekli olan pozitif enerji dengesi, kalori alımını artırmakla mümkün. Ancak kalori alımı yavaş yavaş artırılmalı. Yaşamı tehlikeye düşürecek elektrolit ve sıvı dengesizliği, kalp yetersizliği ya da aşırı ishal gibi durumlar olmadıkça özel beslenme (tüple veya damardan beslenme) yöntemlerine başvurulmuyor. Klinikte izlenen anorektik kişiye tüple veya damardan beslenme uygulanabiliyor. Psikoterapi ise hastanın anormal düşünceleri ve davranışları kabul etmesine, kilo ve yeme hakkındaki düşüncelerini değerlendirmesine yardımcı oluyor. Aile  terapisi, hastalık teşhisi erken konulan genç hastalarda daha etkili oluyor. Anoreksiya nervozanın tedavisinde kullanılan en yaygın ilaç grubu antidepresanlar. "

Bulimiya  Nevroza

Bulimiya nervoza tekrarlayan aşırı yemek yeme, kilo alma ve bir yandan da kiloyu durdurma çabaları ile tanımlanan bir yeme bozukluğu hastalığı. Tıpkı anorektiklerdeki gibi bu tipte de beden ağırlığı, güzellik ve çirkinlikle aşırı uğraş söz konusu. Başlangıç yaşı ise anoreksiya nervozaya göre biraz daha geç. Bulimiya nervoza bütün toplumlarda yaklaşık yüzde 1 oranında görülürken, genç kadınlarda erkeklerden 10 kat daha sık görüldüğünü belirten Acıbadem Hastanesi Bursa Beslenme ve Diyet Uzmanı Petek Arı Turacı hastalığın belirtilerini şöyle özetliyor: "Bu tip hastalar tekrarlayan tıkanırcasına yeme davranışı gösterir. Tıkanırcasına yeme atağı sırasında kontrol hissinin kaybı yani yemeyi durduramama hissi veya ne kadar yediğini kontrol edememe hissi ortaya çıkar. Kilo artışını önlemek için tekrarlanan, kendini kusturma, laksatif, diüretik, lavman veya diğer ilaçların kötüye kullanımı, açlık ya da aşırı egzersiz gibi uygunsuz davranışlar da bulimiya nervozanın belirtileri arasındadır. Bulimiya nervoza tanısı koyabilmemiz için tıkanırcasına yeme ya da kilo artışını önlemek için tekrarlanan uygunsuz davranışların ortalama olarak 3 ayda en az haftada 2 kez olması gerekiyor. Bulimiya  nervozanın iki tipi bulunuyor. Birinde tıkanırcasına yeme sonrasında hasta düzenli olarak kendini kusturur veya laksatif, diüretik, lavman gibi ilaçlar kullanır. Diğerinde ise açlık veya  aşırı egzersiz gibi uygunsuz davranışlarda bulunur."

Uzmanlara göre anoreksiya nervoza, bulimiya nervozadan daha şiddetli sonuçlar doğuruyor ve çok daha ciddi tıbbi risklere sahip. İkisinin beraber görüldüğü tip ise en fazla riske sahip grup olarak tanımlanıyor.

Tedavisi: Bulimik hastaların yaşı genelde daha büyük olduğu için, bu hastalığın tedavisinde bireysel eğitim ön planda. Ancak eğer hasta ailesiyle birlikte kalıyorsa onların da eğitime alınması şart. Beslenme tedavisinde amaç, hastaların iyi beslenmenin ilkelerini, besin gereksinimlerini ve aşırı yeme ile diyet arasındaki ilişkiyi anlamalarını sağlamak. Düzenli yeme örneği sağlayabilmek için hastalara yemek planı yapılıyor. Hastanın beden ağırlığı ve besinlere karşı tepkisi öğrenildikten sonra diyeti düzenleniyor. Bulimik hastaların beslenme tedavisi de anoreksiyaya benzer kurallar içeriyor. Bulimiya nervozanın tedavisinde en çok kullanılan yöntemin bilişsel- davranışçı terapi olduğunu belirten Beslenme ve Diyet Uzmanı Hamzaoğlu, bu terapi yönteminin, hastanın bulimik ataklar öncesinde ve sırasındaki düşüncelerini, hissettiklerini ve sonuçlarını anlamasına, tıkanırcasına yeme ve çıkarma olaylarını nasıl yatıştıracağını, duygularını nasıl kontrol edeceğini anlamasına olanak sağladığını belirtiyor. Terapi sayesinde tıkanırcasına yeme ve kusma dürtülerine karşı davranış teknikleri geliştiren hasta, bu düşünceleri ve hisleri bozmak için bulimik yeme örneğine alternatifler geliştiriyor. Hastanın yediklerinin farkına varması, normal yeme düzeninin sağlanması ve son olarak da hastalığın yeniden ortaya çıkmasının önlenmesi tedavinin başlıca amaçları.

Bulimiya nervozanın tedavisinde fiziksel egzersizlerden de fiziksel sağlığı artırmak, yeme ile birlikte şişkinlik ve şişmanlama duygularını azaltmak, daha pozitif bir vücut imajı sağlamak amacıyla yararlanılıyor. Bulimiya nervoza hastalarındaki en yaygın özellik depresif olmaları. Dolayısıyla tedavide antidepresanlar da tedavide yardımcı olarak kullanılıyor.

Tanımlanamayan Yeme Bozuklukları

Bu kategorideki hastalar, anoreksiya nervoza ve bulimiya nervozanın tüm teşhis belirtilerini göstermiyor, fakat önemli yeme tutum ve davranış bozukluğuna sahip oluyorlar. Bu grup,  anoreksiya veya bulimiya nervozaya göre daha az ciddi bir sendrom olarak görülüyor. Her üç hastalıkta da, vücut hoşnutsuzluğunun derecesi ve diğer zihinsel semptomlar arasında benzerlikler bulunuyor. Bazı araştırmaların "başka türlü tanımlanamayan yeme bozukluğu" sonrasında anoreksiya nervoza ve bulimiya nervozanın geliştiğini gösterdiğini vurgulayan Uzm. Hamzaoğlu, bu kategorideki hastaların yaşadıklarını şöyle anlatıyor:

"Bu tip hastaların önemli kilo kaybına rağmen kilosu normal sınırlar içerisindedir. Kadınların adet dönemleri düzenlidir. Tıkanırcasına yeme gibi davranışlar haftada ikiden az veya üç aylık sürelerden daha azdır. Normal vücut ağırlığındaki bir kişi, az miktarlarda yedikten sonra düzenli olarak uygunsuz davranışlar yapar. Örneğin 2 bisküvi yedikten sonra kendini kusturur. Büyük miktardaki besinleri yutmadan tekrar tekrar çiğneme ve tükürme davranışı gösterir." 

Tıkanırcasına Yeme Bozukluğu

Tıkanırcasına yeme bozukluğu, belli bir zaman süreci içinde hastalarda kontrol hissinin yitirilerek aşırı miktarda gıda alımı olarak tanımlanıyor. Bu hastalar aşırı yeme sonrasında  kendini kusturma gibi kilo almayı engelleyici bir çıkarma işleminde bulunmuyor. Bu hastaların bulimik kişilere nazaran obez veya obez olmaya yatkın bireyler olduğunu belirten Uzm. Turacı, hastalığın en büyük belirtisinin tekrarlayıcı tıkanırcasına yeme atakları olduğunu söylüyor: atak esnasında hastada kontrol hissi kaybolur. Olağandan daha hızlı yemek, rahatsız olana kadar yemek, aç olunmamasına rağmen aşırı miktarda yemek, çok aşırı yemek yediği için yalnız yemek yemeyi tercih etmek, aşırı yemek yendikten sonra depresyon ve suçluluk hissi gibi belirtiler de tıkanırcasına yeme bozukluğunun belirtileri arasında yer alır. Ataklar 6 aylık bir süre zarfında ortalama haftada 2 gün görülür."

Tıkanırcasına yeme bozukluğuna benzeyen başka bir yeme bozukluğu da gece yeme sendromu olarak adlandırılıyor. Belirtileri arasında sabahları iştahsızlık akşamları, bilhassa akşam yemeğinden sonra aşırı miktarda yemek yeme ve uyku sorunları yer alıyor. Günlük total kalorinin en az yüzde 50si akşam yemeğinden sonra alınıyor. Sendromun oluşumunda akşam anksiyetesinin payı büyük. Bu hastalarda gece süresince melatonin ve leptin düzeylerindeki artış düşerken, gün içindeki kortizol seviyeleri yükseliyor. Gece yeme sendromu daha çok obez kişilerde görülüyor.

Neden oluşuyor?

Şişmanlık, sosyokültürel baskılar, vücut hoşnutsuzluğu, diyet yapma, mükemmeliyetçilik, ergenlik dönemi ve genetik etkiler yeme bozukluklarının başlıca oluşum nedenleri. Bes. ve Diy. Uzm. Hamzaoğlu, "Vücut hoşnutsuzluğu yeme bozukluklarında en önemli risk faktörlerinden birisi. Vücut hoşnutsuzluğu ve kilo kaygısı, kişiyi diyet yapmaya                   yönelttiği için bulimik semptomları artırıyor. Diyet yapmak, tıkanırcasına yeme ve bulimiya başlama riskini artırıyor. Diyet kurallarını bozma aşırı yemeyle sonuçlanıyor" diyor.

Ergenlik döneminde genç kızlardaki yağ dokusunun artması ve erken adet görme gibi faktörler de vücut hoşnutsuzluğu ve dolayısıyla yeme patolojisi gelişmesini sağlayabiliyor. Uzmanlara göre toplumdaki bazı gruplar yeme bozukluğu gelişmesine daha yatkın. Örneğin dansçılar, modeller gibi işleri dolayısıyla zayıf olması gereken kişiler psikiyatrik bozukluğu olanlar, ailelerinde depresyon, yeme bozukluğu ya da alkolizm görülenlerde yeme bozukluğu hastalıkları daha yüksek oranda görülüyor. Araştırmalar, bulimiklerde alkol, sigara, kafein ve ilaç kullanımının normalden daha fazla olduğunu gösteriyor. Hatta alkolikler ile bulimikler arasında geçişten söz etmek mümkün.

Anoreksiya Nervoza


          Genellikle 12-18 yaşları arasında başlar ve şişmanlama korkusu yüzünden aşırı zayıf kalma çabaları ile belirlidir. Hasta, beklenenin altında bir vücut ağırlığına sahip olmasına rağmen kilo almaktan veya şişman biri olmaktan aşırı derecede korkar. Hasta bilinçli olarak yememekte ve zayıf kalmakta direnir.
          Anoreksiya nervozanın, aşırı yemesi olan (blumik) ve aşırı yemesi olmayan şeklinde iki türü vardır. Anoreksiya nervozanın blumik tipi aşırı yeme nöbetlerinin ardından yediklerini kusarak, ishal yapıcı veya idrar söktürücü ilaçlar kullanarak düşük kilolarını korumaya çalışır.


Sıklık ve Yaygınlık:

          Sıklığı bilinmemekle birlikte nadir bir hastalık değildir. 1218 yaşları arasındaki nüfus içinde 1/8003/100 arasında değişen yaygınlık oranları bildirilmiştir. Çoğunlukla (%95) kızlarda görülür. Yüksek ve orta sosyokültürel düzeyde daha sık görüldüğü bildirilmektedir.


Ayırıcı Tanı:

          Depresyonda, obsesif-kompulsif bozuklukta veya başka hastalıklarda ağır kilo yitimi görülebilir. Ama bu hastalıklarda kilo alma korkusu ve istemli olarak yemekten kaçınma davranışı yoktur.


Oluş Nedenleri (Psikososyal):

      -   Cinsel çocuksuluk, cinsel ilişki kurma ve gebeliğe karşı aşırı korku, büyüme, anneden ayrılma, bireyleşmeye karşı aşırı korku gibi çatışmalar vardır.
      -   Çocuğun özerk gelişmesini güçleştiren aile patolojisi bulunur.
      -   Toplumsal olarak zayıflığa çok değer veren kesimlerde sık görülür.
      -   Ailelerinde ölüm ve ayrılma, ruh hastalığı, alkol ve kumar sorun gibi önemli aile sorunları daha sık görülür.


Tedavi:

          Anoreksiya nervoza yaşamı tehdit edebilecek derecede ağırlaşabilen bir rahatsızlıktır ve kişilerin çoğunda tedaviden kaçma eğilimi vardır.
          Ağır kilo kaybı olan kişilerin hastanede tedavi görmesi gerekir. Öncelikle kişinin kilo almayacağına inandığı bir rejim uygulanması konusunda anlaşılır. Kişiyle iş birliği yapmak bu noktada çok önemlidir. Yapılan anlaşmaya uygun günlük kilo artışı için giderek artan ödüller verilir. Bunun yanı sıra aileyle görüşmeler ve psikoterapi gereklidir. Kişinin yeme davranışı üzerine kurulu yanlış düşünce tarzının değiştirilmesine, vücuduna yönelik olumsuz algılamaların düzeltilmeye ve sorunlarının ele alınarak çözümlenmesine çalışılır. İlaç tedavisinde daha çok anti-depresanlar kullanılır.

Yeme Bozukluğu


Özellikle hanımların beden ölçüleri ile ne kadar ilgilendiklerini bilmeyenimiz yoktur herhalde. Birçok hanım beden ölçülerinden rahatsızdır. Hatta zaman zaman işkence boyutlarında perhizleri de görürüz. Bir iki haftada aşırı kilo verip yine aynı hızda kilolarını alırlar. Bu durum aslında bilinçsiz rejimin bir neticesi olarak ortaya çıkan gayet normal bir durumdur. Çünkü bedenimiz her şeye rağmen kendi bütünlüğünü korumaya programlanmıştır.

Bedenimizde tüm hormonsal ve fizyolojik dengelerimiz alışılmış kiloya göre programlanmıştır. Bu program eğer birden bire ( aşırı rejimle ) bozulacak olursa bedensel tepki olarak rejimi azalttığımız anda tekrar kilo alma şeklinde geri döner. Beden imajı insanın kendi bedenini nasıl algıladığıdır.
Bazen belki normalde zayıf bile sayılabilecek bir kişinin kilo vermek için rejim yapması da karşılaştığımız durumlardandır. Hatta bazen o kadar ileri varır ki bu durum kişi yediğini çıkarmak için parmakla kendini uyararak kusmaya bile başlayabilir. Bir süre sonra da otomatikleşen bu durum istenmese bile kusma tepkisi ile kendini göstermeye başlar. Ne yese kusmaya başlar kişi ve sonuçta çok zayıfladığı halde hala kilolu olduğunu düşündüğü için bilinçaltı bir mekanizma ile kusmaya devam edebilir. Bu hastalığın en uç boyut olarak bazen beslenme bozukluğu gelişip durum ölümle bile sonuçlanır. Anoreksiya Nervoza ve Blumiya Nervoza da bu durumlarla karşılaştığımız iki rahatsızlıktır.

Bunlar uç noktalar bile olsa beden imajınızı bilimsel gerçekler ışığında değerlendirmeniz gerekir. Yapılacak rejimle belli bir sürede belli miktarda kilo vermek gerekir. Aksi takdirde yaptığımız şey rejim değil bedenimize işkence olur. Bir süre sonra isyan eden bedenimiz bizi cezalandırabilir. Kaldı ki bir ay içinde vücut ağırlığımızın % 5inden fazlasını vermek depresyon dâhil birçok rahatsızlığın ortaya çıkmasına sebep olabilir.
Eğer rejim yaparken yeme isteğine mani olamıyorsak o zaman psikiyatrik yardım denenebilir. Bazen hipnoz, bazen psikoterapotik yaklaşımlarla sağlıklı bir zayıflama sağlanabilir.