Merhaba Arkadaşlar,
Yaklaşık bir hafta önce yıllardır yaşadığım bu iğrenç durumun ne olduğunu öğrendim ölümden döndüğüm bir günden sonra....
yazdıklarınızın bir kısmını okuma fırsatım oldu nasıl mutlu oldum anlatamam ya kendimi deli zannediyordum valla bu ne biçim bi illet ya ))
Buarda şans eseri bir doktor buldum ve tüm hastaları borderline yani bu konuda uzman olmuş birçoğu şuanda çok iyimiş ama bu tamamen kişinin kendine bağlı tabi ben artık iyi olmak istiyorum ya...
bunun için ne gerekirse yapıcam hatta bence hepberaber birbirimize pozitif destek verirsek daha kolay yeneriz bu illeti

borderline olanlar zeki ve güzel olurlar .. Her kaybın bi kazancı var mantığıyla yazılmış gibi..öyleyse içinizden en azından bi tanesinin acılarılarına derman olabilirim..

Okurken mideme agri girmisti. Deva etmeye korktum adeta. Bastan sona kadar beni okadar iyi anlatiyor ki soke oldum. Bu zamana kadar anlatmak istesemde kendimi hiç kimseye ifade edemiyordum zaten sonra anlatmaya çalismaktada vazgeçmistim. Bir yandanda tuhaf bi rahatlama ve sevinç hissettim yüregimde. Bugüne dek deli oldugumu düsünüyordum, ve yalniz oldugumu düsünüyordum. Yani böyle garip olan yeryüzünde bi ben varimdir diye düsünüyordum. Ama buna bir isim koyulmasi, beni biraz olsun rahatlatti. Biraz olsun... Nasil anlatacagimi bilemiyorum, yüregim sikisiyor. Hayatimda hersey normal, istedigim herseye sahibim Allaha sükür. Psikolog olmak istiyordum, okulda çok basarili ve kapasitesi oldukça yüksek bir ögrenci olmama ragmen basaramadim. Cünkü bu dengesizlik ve ruhsal yipranmalar yüzünden okula gitmiyordum. Dolayisiyla her yil devamsizliklarim kat kat artiyordu. Ögretmenlerim, yapabilirsin yeter ki iste sende bu kabiliyet var diyorlardi. Tekrar hirs ve istekle doluyordum. Yeni bir baslangiç yapiyordum her seferinde. Ama olmuyordu... Okuldan kaçarken bile kendime kiziyordum ben. Bide kaçmaninda pesinde getirdigi yalanlar oluyordu. Yalanlar, sonra düzelecek düzelmeli diye kendimi kandirislarim. Hiç bisey düzelmiyordu. Arkadaslarim, ailem hepsi çok iyiydi. Ama ben odamda yalniz kaldigimda mutlu degildim. Hala degilim... Düsünsenize, yillardir mutsuzum. Nedenini bilmedigim aradigim ama birtürlü çözemedigim bir mutsuzluk. Bu mutsuzlugun getirdigi sinir. Oldukça sinirliyim ve herseye aninda patliyorum. Sonra üzülüyorum, sevdiklerimi kiriyorum, ve kendimden nefret ediyorum. Bu sefer kendime zarar veriyorum. Neyse, zaten bildiginiz seyleri birde ben yazmak istemiyorum. Bu durumdan nasil kurtulucam bilmiyorum ama, hepimize kolay gelsin!

slm arkadaşlar ben çukurova üni.. psikolojik danışmanlık ve rehberlik son sınıf öğrencisiyim.. bitirme sınavım için 5 kişi ile görüşmem gerekiyor... konuşmalar sadece ödev için olacak yani gizli olacak.. bi takım testler uygulamamız gerekiyo.. belki katılan kişilere yardımım olur.. adana ve çevresinden katılım olursa sevinirim.
katılmak isteyenler: psikolojikdanisma83@mynet.com   adresine  mail atmaları yeterli olur..
teşekkürler...
 

borderline_
ilk hamleyi sen yaparsan ve ayrılırsan bu kadar kriz geçirmezsin canım.. kendine güvenin gelir bence.. işi tehdit boyutuna sokma bence kendinden nefret ettirme bence sevdiğini sanıyorsun ve elinde tutmak istediğin bir oyuncak gibi olmuş senin için o.. o oyuncaktan sıkıldığını beynine yerleştir ve bunu erken bir zamanda yap ve yarın ilk gün gibi başla herşeye.. kendine iyi bak..

her sabah aynı hzursuzluk ve aynı umutsuzlukla uyandıgım için bu sayfaya bakıyorum...hepinize günaydın..geceye günaydın derken kendi karanlıgında bile huzuru bulamayanlara...

merhaba
siteye yeni uye oldum bir suredir bu hastalıgı arastırıyorum. burdaki yorumları okudukca psikologa gitmem gerektigine karar verdim. su anda bir ilişkim var ama kendimi guvensiz ve yalnız hissediyorum. surekli aynı seyleri yasıyorum. kaybetme korkusu, aldatılma korkusu. erkek arkadasım onu surekli takip etmemden sıkıldı. sorun sadece bu ilişkimde diil ama ne zaman brini sevdigimi dusunsem ayını korkuları yasıyorum. artık hiçbir zaman duzgun bir ilişki yasıyamayacagımı dusunmeye basladım. burda sormak istedigim tedavi olan arkadaslardan bu konuda uzman bir psikolog adı rica edicem. kendim cozemiyorum sorunlarımı artık

ha bu arada sürekli yinelenen bi şey var dikkatimi çekti, nasıl iyileşicem ne zaman kurtulacam diye.. size bunun nasıl mümkün olucağını söyliim.. 2012 yi bekleyin.. marduk yaklaşıyor zaten.. altın kuşağının içine girersek herşey bitiyor zaten.. üstün bilgesel durumlara bürünecek bütün insanlık.. vücutlarımız genleşicek zihinlerimiz açılacak.. yani herkes bizim gibi olucak.. şaka şaka..
bakın önünde sonunda tırrığınız gidecek vırrığınız kalacak, yani ahınız gidecek vahınız kalacak anca o zaman.. tabi 55-60lı yaşlara kadar yaşayabilme mucizesini gösterirseniz tabi bünyesel olarak.. (intihar) tabi sizde o cesaret var mı bilmiyorum; yani şöyle herşeyi altetme, bünyesel olarak kafadan silme, hafızayı beşeriyyeyi bu anlamda atıl vaziyete getirme gibi.. 5-6 milyarda bir olasılık ama o siz olabilirsiniz tabi...
ve tabi bi yol daha var.. en güzel yol.. bizim gibiler için en akıllıca ve en kaçınılmaz yol.. herşeyi olduğu gibi kabulleniceksiniz ve hastalığımızın iyi yanlarıyla mutlulanıp öylece hayata devam ediceksizniz.. yani demem o ki kendinizden faydalanmanız gerekiyor arkadaşlar bu noktada.. yararlanın kendinizden ya.. emin olun hem kabul edip hem de bununla yaşamak çok daha kolay.. ve daha güzel tabi.. dediğim gibi öbürünü zaten yapamazsınız belli bi yaşa gelebilene kadar.. anca mihriban gibi olursanız geçecektir sanırım.. oğlun kızın olacak, onu değil kendinizi de unutacaksınız anca o zaman.. yani mihriban olana dek bu böyle devam edicek maalesef..
ha bi de bu yolculukta yukarıda değindiğim o hülyasal kapkara tazı meselesi var.. sakın ola o batağa düşmeyin.. yakalanmayın.. zaten burda önemli olan tazıya yem olmamak.. yani makul düzeylerde tutmak tazıyı.. şöyle bağlayacaksınız bi kulübeye yemini filan vericeksiniz.. kızdrılmayacak acıkmayacak azmayacak havlamayacak ve en önemlisi ipini koparacak düzeyde dışarıya meraklanmayacak.. ona tavşanı göstermeyeceksiniz.. yoksa koparır vallahi ipini.. olan hem size hem de o zavallı küçücük tavşana olur.. benden söylemesi..