Yürümek zorsa tutunacaksın,emekleyeceksin,sürüneceksin ve gitmek istediğin hedefe yaklaşmaya çalışacaksın hayat mücadele  sahasıdır.Hayatda başarı kaygıyla korkuyla ve bu kaygı korku nedenlerine aldığımız önlemlerle başarılır.Korkuları kontrol etmektir önemli olan.Korkularının yoğunluğu geçmiş yada şu anki yaşantında karşılaştığın olay yada tutumlar sonucudur.Önemli olan kendini tanımandır.kendini çözmendir.

18 Yaşındayım.. Dedemin vefat ettiği dönemden beri yaklaşık 10-11 yaşları Borderline belirtilerini gösteriyorum. Dedem Annemden Bile çok sevdiğim insanı kaybettiğim zaman haftalarca ağladığımı hatırlıyorum ama annem teyzem vs hiç ağlamadığımı bu yüzden çok duygusuz olduğumu söylediklerinde çok şaşırmıştım. 18 yaşındayım neredeyse sadece 2-3 kızla ilişkim oldu.Ayrılmak beni yıkıyor.Her ayrılıştan sonra 1 sene toparlanamıyordum.Şimdi aysu diye birisine tekrar aşık oldum Tekrar aynı şeyler yaşanıcak bir ilişki özellikle bu yaşlardan ne kadar sürebilirki? Ben gene çok uzun bir süre depresyonda kalıcam.. Kaldıgım yerden devam edeyim fazla uzatmadan Lise 1 bittiğinde bir ayrılık daha yaşadım kendime güvensizlik dikkat dağınıklığı yalnız kalma korkusu vs derken bi anda takdir alan bi öğrenciyken 12 dersten 9u zayıf gelen birisi oldum.Okul gününden fazla devamsızlığım vardı.Bilgisayara kapandım okuldan kaçıp internet kafeye gidiyordum sanal hayat gerçekten daha cazip geliyordu.Belki de sanal hayatta yanlız kalamıcağımı bildiğim içindi.Bu Böyle sürüp giderken intihar etme düşüncelerim başladı ailem yokken hap içtim bayılmışım arkadaşımın ablası hemşire arkadaşım bizdeydi onlar kurtarmış ailemin haberi yok.Geçen sene sürekli jilet vuruyordum koluma öldürmek için değil fiziksel acı ruhsal acıyı azaltıyor.. Ailem kolumdaki izleri gördüğünde uzun bi tartışma olmuştu söz vermiştim bir daha yapmayacağıma ama 3 gün kadar önce tekrar vurdum. Çok zayıf bi bünyem var hiçbirşeye dayanamıyorum direk bunlara başvuruyorum.Bazen yaşamayı haketmediğimi düşünüyorum.Ölmeyi diliyorum.Özellikle aileme karşı sinir patlamaları yaşıyorum annem şunu şurdan alırmısın dediğinde kalk kendin yap gibisinden saçma sapan cevaplar verebiliyorum ki küfür ettiğim noktalar dahi oldu bunlar evden kaçmamla vs sonuçlandı.. Şimdi bir işe gir diye ısrar ediyorlar 2 kere işe girdim haftalıklarımı alıp işten çıktım. Yapamıyorum.Hiçbirşey beceremiyorum.Hiçkimseye bahsetmemiştim bunları buraya yazdım içimi döktüm belki çok az da olsa rahatladım.. Kendinize iyi bakın..

neden üye ettim kendimi bilmiyorum...  ama seni tanımak yakın olmak ve rüzgarını burada duymak için mi desem bilemiyorum... ama yanlızlık çok kötü şey bende artık yeter diyiyorum bu dünyaaaa yaşamda azda olsa mutlu olmak benim hakkım degilmi diye... bağırmak istiyorum..............

selam herkese oncelıkle sıtenız cok güzel  özellıkle sağlık bılgıleri benımde aıle sorunlarım var 8 yıllık evlıyım 1 tane kızım var eşimle hiç anlaşamıyorum 4 sene kirada oturduk ailemın desteyıyle ev aldık sorunlar ndan sonra basladı.evın parasını çoğunu ailem verdi esimin aılesınden hibısekılde destek gormedık.eşimde bellı bırzaman onun ezıklıyını yasadı .hep kız tarafından herseyı bız yaptık.evı aldıktan sonra sorunlar basladı evın tapusunu aılem benım üzerıme yaptı .esimde buna tepkı gosterdı evını benımsemedı benım dıye kafasında ılerde sorun yasarım karıya kalır eve cıvı dahı cakmak bıle ıstemedı.annemın benım zorumla nereye kadaryapılırkı.yıllar boyle geldı geçtı bızım sorunlar boyle azalıcağına aha cok coğaldı.sorunlarsorunlar eşimle aynı şeylerı gıne yasıyorum pisilolejık tedavı gormek ıstıyorum .bana yardım edın boyle sorunları olanlar konusmak ısteyenler msnmı verıyorum benımle paylasın zerrinin_yeri.1980@hotmail.com

 ::)nedir bu borline kişilik bozuklugu...banada bu tanı kondu ama hiç bir psikiyatrist bunu tam anlamıyla bana açıklaMADI...

Herkese iyi günler yada iyi geceler...
               ben 23 yaşındayım...şuan ünv okuyorum.ben de küçüklüğümden bu yana acaba ben hastamıyım diyordum.yani terkedilme korkusu,kendine güvensizlik,inasanlara çabuk alışma(iyi yada kötü), toplum içerisinde yüz kızarması,bi konu konuşulurken konuşmaktan çekinme vs.
                Şuan iş arıyorum kendime ama bütün firmalar girişken elemen arıyorlar ve artık bu durumumdan çok sıkıldım.kendimi çok kötü hissediyorum..
                Ve sözlüyüm sözlümüm ailesi bile artık bu durumumdan faydalanmaya başladılar...
                ne yapabilirim:(
                 

             

Merhaba arkadaslar ben yıllardır bu hastalıkla uğraşıyorum çok acı çektim kendime çok zarar verdim herkesten şüphe duymak yalnızlık ve yalnız kalmamak için amnsız bir mücadele... bu hastalığı nasıl yenicem bilmiyorum korkuyorum aslında ya olmazsa diye ama gerçekten başarmak istiyorum artık hüzünlü bi yaşamdan bıktım bişeyleri başarmak istiyorum...kötünün de kötüsü vardır diye düşünüyorum böyle diyorum ama yarın bu fikrim değişirmi bilmiyorum çünkü kendime ait bi kararım hiç olmuyor...üzücü bu yaşadığımız durum hiç başaramayanlar var ama ben onlardan omak istemiyorum...bu hastalığı yenicem!

bunu okudugum anda çok kotu oldum bu benim ve duzelmicem duzelimicem dedim ne olur bu işin tedavisini uygulayan antalyada bir kaç yer ismi verin bana artık içimdeki umutsuzlugu korkuları atmak istiyorum yoksa biliyorum hiç mutlu olamicam..