Hatunca.NET Psikoloji ve Kadin Sitesi
 
 
 

Ana Menu

Anasayfa
Bize ulaşın
Forum
Yardım
Reklam Ver

Psikoloji

Kişilik Bozuklukları
Genel Psikoloji
Yeme Bozuklukları
Tüm Psikoloji Yazıları

İçerikler

Çocuk ve Aile
Kişisel Gelişim
Tüm Yazılar
Arşiv

Psikoloji Testleri

Eğlence Testleri
Kişilik Testleri

Yazarlar

Perihan Yazıcı
Çiğdem Alper
Rüya Yüksel
İnci İlhan
Süreyya Türkoğlu
Dr. Meltem Kavcar Sırmalı
Erim Cebeci
Leyla Draman
Füsun Budak
Derya Akkaya
Şadan Hergüner
Ümran Akça
Özden Bayraktar
Tüm Yazarlar
 
Anasayfa arrow Forum arrow Psikoloji-Terapi arrow Bulimia ve Anoreksiya arrow Ben de hastayım!
 
 
Ben de hastayım!
Merhaba, Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya üye olun.
Eylül 06, 2008, 10:41:03 pm
Ana Sayfa Yardım Giriş Yap Kayıt

+  Hatunca.NET Forum
|-+  Psikoloji-Terapi
| |-+  Bulimia ve Anoreksiya (Moderatör: crea)
| | |-+  Ben de hastayım!
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte. « önceki sonraki »
Sayfa: 1 2 3 4 [5] Aşağı git Yazdır
Gönderen Konu: Ben de hastayım!  (Okunma Sayısı 6568 defa)
feriya
Ziyaretçi
« Yanıtla #60 : Temmuz 17, 2006, 03:05:56 pm »

Dün akşam yediklerimi çıkarmamak için kendimle resmen kavga ettim ve ben kazandım.Ama bu sabah ve öğlen inanılmaz derecede kustum.Fakat Crea beni daha önceden olacaklara hazırlamıştı.Bu atakların arada sırada beni yoklayacağını, yolumdan sapmadığım müddetçe de azalacağını biliyorum.Kendimi sürekli doğru yola sevk etmek için uğraşıyor,konuşuyor, telkin ediyorum.Bunları da aşacağım.İnanıyorum.
Logged
feriya
Ziyaretçi
« Yanıtla #61 : Temmuz 20, 2006, 08:36:24 pm »

Arkadaşlar,
Bu bilmem kaçıncı itirafım sizlere...Son 5 gündür inanılmaz ataklar yaşıyorum.Bir tek dün durdurabildim!Ve de -abartmıyorum- sAbaha kadar gaz sancısından öldüm.Bugün de aynı ataklar...Ama bugün bir garipti.Klozetin başında inanılmaz derecede gözlerim karardı ve başımın arkasına korkuç bir ağrı saplandı.Oan bir gün bu klozetin başında ölebileceğimi anladım.Ben ölmek istemiyorum!
  Babam sürekli ÖSS ile ilgili konuşuyor; ama artık hiç bir şeye konsantre olamıyorum.Kitap okumaKtan, gazeteleri takip etmekten ne kadar hoşlandığımı daha önce de anlatmıştım.Ama son bir haftadır, bu krizler yüzünden midir bilmiyorum söyleneni, okuduğumu resmen anlayamıyorum!Bir cümleye okuyorum; ama anlayamıyorum.Başa dönüp, bir daha yavaş yavaş okuduğumda ancak anlaşılıyor.Ya ben nasıl sınava gireceğim, ders çalışacağım?Hani sizlere, kendime ve aileme verdiğim sözler?Hani 48 kilo olacaktım?Korkarım, yine kilo vermişim?42,5 MU ARTIK, BİLEMİYORUM.
  Hala başım dönüyor!Allah'ım ölmek istemiyorum!Bu hayatta daha yapacağım çok şey var benim!
   Yine aynı filmi kayıda sokmak gibi olacak ; ama yarın yeni bir başlangıç yapacağım!Bu sefer işin içine ölüm korkusu girdi çünkü...Ya benim kusmamam, sağlıklı beslenmem ve de mümkünse artık normal insanlar gibi yaşamam lazım!YETER!
Logged
cekmecedenevar
Öğretmen
***
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 150


Mutluluk Bir Tercihtir!


« Yanıtla #62 : Temmuz 26, 2006, 05:48:56 pm »

lumia 1 yılda anoraxia hastasıydım ama kimse beni dövmedi. Evet hadi dövelim düzelsin. Olmuyor işte.
Ben psikoloğa gittim. Benide annem küçükken döverdi. Bir hafta teyzemlerde kalmıştım ve orada hamurişi yemekden 10 kilo almıştım. Ama çocuktum farkedemedim :)Sonra eve geldiğimde annem bana yeni etek almıştı ve düğüne gidicektik ama benim belime olmadı tabiiii... Sonunda şişko olduğumdan dolayı dayak yedim. Ve yaşadığım buhranlarla beraber bu şişmenlık yüzünden yaşadığım düşünülen üzüntüler 10 yıl sonra bana bulumia olarak geri döndü. Ailelerimiz belki bilgisizlikden belki ne yapacağını bilememekden bunları yapıyor. Sen onları affet ne yapacaklarını bilmiyorlar, üzülme, . Üstelik suçluluk hissedersen daha çok kusarsın...
Bulumia yada anoraxia insanların hiç biryerde güçlü olamadıkları sadece bedenleri üzerinde güç gösterisi yapabilecekleri hastalıklar.
Benim doktorum fena diildi. Ama sen daha iyisine git. Şunu da söyliyim, belki bir psikolog bunu okuyunca bana kızacak ama ben doktorla düzelmedim. 8 ay hiç işime yaramadı. 2 tane doktora gittim nafile. Doktor annemle babamı tedavi etti daha çok Gülümseme sana kimse bir şey söyleyemez. Ailenle konuş. Benim yediklerime karışmayın de. Ben kendim başaracağım de ve lütfen bir öğün tut içindekileri. Az ye ama bir öğün ye. sonraki öğün kus. Asla evde durma. Yemekden başka herşeyle ilgilen. Boşver üniversiteyide seneye gidersin. Hastane gereken köye lunapark yapılmaz ... Önce iyileş. Ölmezsin. Burnundan besliyorlar. Tek ölüm şeklin kalp krizi olur.
Ama ölmek istemediğini biliyorum. Sadece aileni cezalandırıyorsun. Ama aslında acı çeken sensin.
Logged

Üşeniyorum, öyleyse yarın Dil çıkaran
demet85
Öğrenci
*
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 3


« Yanıtla #63 : Eylül 08, 2006, 04:39:56 pm »

merhaba feriya
ben de senin yaşadıklarının % 90 nını yaşadım. şişmanlığımdan yakınıp kilo vermeye çalışma, bunun daha sonra bir hastalığa dönüşmesi,çok az bi şeyler yeme, hızla kilo verme ,170 boya 42 kilo olma,annemin hergün zayıf olduğum için benimle kavga etmesi,çöp gibi kaldığım halde her yediğimin kalorisini hala hesaplama ,kısacası senin yazdıklarının çoğunu yaşadım,daha sonra yediklerimden dolayı pişman olup kusma.
yıllardır bir bulimğim ben,ben hızla kilo aldım ve şu an 60 kiloyum,kilo alınca vücut fonksiyonlarım normale döndü ama benim psikolojim hala bozuk ve ben bulimiyayla mücadele ediyorum , en sonunda daha fazla kötü şeyler yaşamadan hepimizin düzelmesi dileğiyle....
Logged
hatice19
Ziyaretçi
« Yanıtla #64 : Eylül 13, 2006, 02:25:49 pm »

feria nasılsın canım en son durumundan beri çok merak ediyorum ne durumda olduğunu yazmadın hiç lütfen durumun hakkında bilği ver bize allaha emanet ol
Logged
crea
Moderator
Bilge
*****
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 835



« Yanıtla #65 : Aralık 26, 2006, 09:33:14 am »

Feriya, senin çok yol almış olduğunu umuyorum... Öyle veya böyle yazmaya devam et lütfen...
Öpücükler
Logged

Beden, zihnin hizmetçisidir


Düşünceleri yaratan benim. Olumlu ya da olumsuz, gerekli ya da gereksiz düşünceler üreten benim. Bedeni hareket ettiren, ona can veren benim. Öyleyse ben; düşüncelerden ve bedenden ayrı bir varlık, bir enerjiyim.
amerikadan
Öğretmen
***
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 235



« Yanıtla #66 : Ocak 07, 2007, 09:01:29 am »

ya arkadaslar anne babalar tabiki bizim icin cok endiseli cok uzgunlerde bu konuda dayak cok yanlis bir cozum degilmi?
daha cok insani ofkelendirir ve olumune devam eder
dayak care degil
uzuluyorum bunlari duyunca
Logged
Sayfa: 1 2 3 4 [5] Yukarı git Yazdır 
« önceki sonraki »
Gitmek istediğiniz yer:  


Kullanıcı adınızı, parolanızı ve aktif kalma süresini giriniz

MySQL ile Güçlendirildi PHP ile Güçlendirildi Powered by SMF 1.1.1 | SMF © 2006, Simple Machines LLC XHTML 1.0 Geçerli! CSS Geçerli!
Bu Sayfa 3.138 Saniyede 18 Sorgu ile Oluşturuldu