
herkesin takıntısı kendine zor geliyor herhalde yaşanması oldukça zor bir hastalık ama yaşıyorum bir şekilde eşimi ve çocuğumu çok seviyorum.9 yaşındaki oğlum olmasa çoktan öbür boyuta geçiş yapmıştım.benimkide temizlik takıntısı ama en garibi benimkidir herhalde.ölüm korkusun falan duymuşssunuzdur ama hiç dilenci ve çingenelere deyme korkusu olanı duymamışssınızır herhalde.başta aman insan hergün dilencimi görüor diyorsunuz ama emin olun görüyor ya da ben çekiyorum onları bir şekilde sırf bu yüzden evden çıkamaz hale geldim onların girebiileceği marketlerden falan alışveriş yapmam imkansız öle sokakata rahatqa rahat gezemem ....tutunki doşarı çıktım bi şekilde eve dönünce üstüm,ü başımı ve kendimi yıkareım