Hatunca.NET Psikoloji ve Kadin Sitesi
 
 
 

Ana Menu

Anasayfa
Bize ulaşın
Forum
Yardım
Reklam Ver

Psikoloji

Kişilik Bozuklukları
Genel Psikoloji
Yeme Bozuklukları
Tüm Psikoloji Yazıları

İçerikler

Çocuk ve Aile
Kişisel Gelişim
Tüm Yazılar
Arşiv

Psikoloji Testleri

Eğlence Testleri
Kişilik Testleri

Yazarlar

Perihan Yazıcı
Çiğdem Alper
Rüya Yüksel
İnci İlhan
Süreyya Türkoğlu
Dr. Meltem Kavcar Sırmalı
Erim Cebeci
Leyla Draman
Füsun Budak
Derya Akkaya
Şadan Hergüner
Ümran Akça
Özden Bayraktar
Tüm Yazarlar
 
Anasayfa arrow Forum arrow Psikoloji-Terapi arrow Kişilik Bozuklukları arrow Çekingen Kişilik Bozukluğu
 
 
Çekingen Kişilik Bozukluğu
Merhaba, Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya üye olun.
Eylül 05, 2008, 08:23:48 pm
Ana Sayfa Yardım Giriş Yap Kayıt

+  Hatunca.NET Forum
|-+  Psikoloji-Terapi
| |-+  Kişilik Bozuklukları
| | |-+  Çekingen Kişilik Bozukluğu
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte. « önceki sonraki »
Sayfa: 1 [2] 3 4 5 6 Aşağı git Yazdır
Gönderen Konu: Çekingen Kişilik Bozukluğu  (Okunma Sayısı 21218 defa)
cagan17
Ziyaretçi
« Yanıtla #15 : Kasım 17, 2006, 04:20:01 pm »

bnm sorunum sizce Çekingen Kişilik Bozukluğu bunu öğrenmek istemiştim...
Logged
dduuyygguuccuukk
Ziyaretçi
« Yanıtla #16 : Kasım 19, 2006, 11:01:44 pm »

vallahi çağancım sanırım öyle ama inanki bunun üstesinden nasıl geleceğini bilemiyorum..kelin ilacı olsa kendi başına sürer.. Gülümseme kendi içimizde bu olayı aşmamız lazım....
Logged
Cincır
Ziyaretçi
« Yanıtla #17 : Kasım 30, 2006, 10:18:39 pm »

Ben 22 yaşındayım ve üniversitede okuyorum. Uzun zamandan beri bende kendimde bir kişilik bozukluğu olduğunu biliyordum ama adını koyamıyordum. Şansa bu siteyi buldum ve kişilik bozukluklarını incelerken bunun tam beni tanımladığını anladım. Şu an 22 aşındayım ve hala bir kız sevgilim yok bunun nedeni risk alıp sevdiğim kişiye açılmak yerine sessiz kalıp yalnız olmayı tercih etmem oldu. Ayrıca arkadaşlarımı kullanabileceğim şekilde seçiyorum 1-) Muhabbet amaçlı olanlar 2-) Benim tarafımı tutanlar . Eleştiriye ben de hiç gelemiyorum ama bunları az da olsa kapatmanın yolunu buldum. Bu kişilik bozuklığunun bir özelliğide asla birşeyi mükemmel yapamadığını hissedememekmiş. Ben bunu şu şekilde kullanıyorum yaptığım işi düzenli şekilde bir eksiği varmıdır diye kontrol ederek işin mükemmel olmasını ve aranan biri olmayı sağlıyorum . 2.si kendi karakterimi iyi bulmadığım için kendimi sürekli geliştiriyorum. Kişisel gelişim ile ilgili seminerlere katılıyorum , günlük hayatta kullanabileceğim konularla ilgili seminerlere gidiyorum , normal öğretimim yanına bir de açık öğretim okuyorum , yabancı dil öğrenip o dilde mükemmelliyeti arıyorum ve şu anda ana dilim gibi ingilizce konuşuyorum . Ve bu günlerde almanca ve çinceye merak sardım. Bu hastalığın eksilerini kendinize artıya çevirin.Herkesden daha başarılı olursunuz.Bu da özgüven eksikliğinizin çoğunu tamamlar sanırım.

Ayrıca arkadaşlara yardımcı olur mu bilmiyorum. Tam 7 yıldır ewt 15 yaşımdan beri hayatın amacını arıyordum . Bulunca ne mi olacaktı ? İç huzurumu bulacağıma ve artık sorunlarımın biticeğine inanıyordum.Ne mi oldu ? Meğer 7 yıldan beri ben boşu boşuna hayatın amacını arıyordum.Hayatın amacı nedir sorusunun cevabı meğerse hep önümdeymiş. Çevrenize bakın uzaklara değil yakınlara , kim mutlu , kimin hemen hemen hiçbir sıkıntısı yok. Ben cevap vereyim birbirine sevgiyle bağlı olanların. Bence hayatın amacı sevmektir , sevgidir . Bu soruya cevap bulmanın bana çok yardımcı olduğunu belirtmek istedim. Biraz fazla uzattım ama ben de bana yardımcı olan şeyleri belirtmek istedim.

Aklımda kalan bir soru var.Psikoloğa giden arkadaşlar için soruyorum . Siz sorunlarınız en azından bir kaçını nasıl yendiniz?
« Son Düzenleme: Kasım 30, 2006, 10:28:15 pm Gönderen: Cincır » Logged
ddilara
Ziyaretçi
« Yanıtla #18 : Nisan 03, 2007, 03:12:23 pm »

mrb , maalesef aynı sorun bende de var kalabalık ortamlara girmeye çekiniyorum herkesin benim hakkımda güzel olmayan yorumlar yaptığını zannediyorum ve sürekli kendimi eleştiriyorum bişey konuşacağımda bile yüzüm kızarıyor hatta zaman zaman sesim bile titriyor bide sürekli kalabalık ortamlardayım yani sürekli olarak sıkılmaktayım bu durumdan çok rahatsızım.  Utandım hepimize geçmiş olsun
Logged
sedo
Ziyaretçi
« Yanıtla #19 : Nisan 10, 2007, 04:47:30 pm »

merhaba sanırım bendede çekingen kişilk bozukluğu var yanı yazılarınızı okuduktan sonra buna kesın olarak karar Verdm şu an bir pisikolağa gitmek gibi bir durumum yok kendı kendime bu sorunun üstesınden gelmek istiyorum yardımcı olursanız sevınırım
Logged
sedo
Ziyaretçi
« Yanıtla #20 : Nisan 11, 2007, 12:09:36 am »

      slm yıne ben arkadaşlar yazılarınızı okudum ve herkese kolay gelsın dıyorum .çünkü insanın pisikolojısı ozuksa gerçekten hiç bişey istedıği gibi olmuyo yada istediğimiz şeyler olmadığı için pisikolojimiz bozuluyo.ben şu an 25yaşındayım küçük yaşta bi evlilik geçtı başmdan ve bende büyük yaralar bırktı.Ama ben bunu hiç bir zamn dışarı yansıtmadım yansıtamadm;çünkü herşeyi içime attım.Şimdi okudum okulumu bitirdim bu seferde işsiz kaldım yani aynı zamnda işsizler ordusundayım ve buda bana buyuk acı Veriyo.       Şimdi ne alaka demeyin çekingen kişilik bozuklugu ile eğer ben kendimi güzel bir şekılde ifade edebilseydim insanlara başımada bu olaylar gelmezdi sanırım.Yani çevremdeki insanlar bile bunu sölemeye başladı artık.Ve son zamnlarda artık kendimi kendi kendime konuşurken buluyorum yani insanlarn yüzüne söyleyemediğim herşeyi içimden sölüyorum artık kendime güvenmde kalmadı napıcamı bilemiyorum...                                                                                                             NOT:Kendine merhem bulan varsa lütfen banada yollasn.
Logged
blesssoul
Ziyaretçi
« Yanıtla #21 : Nisan 12, 2007, 01:06:27 am »

Merhaba arkadaşlar.
Öncelikle böyle bir konu açtığınız için çok teşekkürler.

Tahmin ettiğiniz gibi ben de aynı dertten muzdaribim. Daha doğrusu bunun bir hastalık olduğunu az önce googla'da gayrı ihtiyari arama yaptığımda karşılaştığım yazılardan anladım. Ve bu yazılar beni tamamen anlatıyor.

Çocukluk arkadaşlarım dışında, yeni ortamlara katılamıyor, katılsam bile uzaktan seyrediyor, yeni dostluklar kuramıyorum. Fikirlerimi sadece güvendiğim ve samimi olduğum, beni eleştirse bile kızamayacağım kadar hatrı olan kişiler dışında kimseyle paylaşamıyorum. Bunun sebebi de eleştirilmek, aşağılanmak ya da dışlanacağımı düşünmek. Çünkü böyle olduğunda genelde agresif davranıp sesimi yükseltebiliyor ve bunun sonucunda da hiç beklenmeyen tepkiler verebiliyorum. Toplantılarda genelde sessiz kalmayı, ancak bana sorulduğunda konuşmayı tercih ediyorum. Kısacası kendimi ifade edemiyorum.

Aslına bakarsanız, yaptığım işler konusundan herkesten takdir görüyor, işim konusunda bir işi başaramayacağıma asla inanmıyorum. Ama bir tek işim konusunda kendime güveniyorum. Sosyal konularda başarısızım. Bir topluluk önünde bırakın konuşma yapmayı, kağıttaki yazıyı bile okuyamayacağımı düşünüyorum.

Yukarıda bir arkadaşın bahsettiği gibi, bu sorunu kendimce aşmaya çalışıyor : kişisel gelişime çok önem veriyorum, yabancı dil eğitimleri alıyorum, sinema tiyatro konser gibi faaliyetlere katılmak için kendimi zorluyorum.

Bunun bir hastalık olduğunu az önce öğrendim ve bir psikoloğa gitmeye karar verdim fakat sizlerin de söylediği gibi psikoloğun tecrübesi önemli. Sizce psikoloğu nasıl seçmeliyim ya da Bursa da bildiğiniz, bu işi çözebilecek iyi bir psikolog var mı.

Çok teşekkürler
Logged
nazo
Ziyaretçi
« Yanıtla #22 : Nisan 12, 2007, 02:16:45 am »

Bursa uludağ üniversitesi pisikiyatri bölümünde bu işin uzmanı doktorların olduğuna inanıyorum Gülümseme
Logged
BİRCAN
Öğrenci
*
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 27


« Yanıtla #23 : Nisan 20, 2007, 02:01:52 pm »

bu çekingenlik bendede var. Bunu kendim yenmeye çalışıyorum. çoğu zamanda başarılı oluyorum.   çok heycanlandığım zamanlar oluyor  sıkılıyorum, başım dönüyor içimde garip duygular oluyor.. sonra bunları düşünmemeye çalışıyorum karşımdakinin konuşmalarına konsantre olmaya çalışıyorum sonra geçip gidiyor..
birazda insan kendi kendinin doktoru olmalı.. :)
Logged
fidan
Ziyaretçi
« Yanıtla #24 : Nisan 24, 2007, 11:49:20 pm »

slm benim esim icine kapanik biri yapmak istedigi ve soylemek istedigi seyleri yapamamasi beni cok uzuyo bunu asmak icin ne yapa bilirim tesekurler
Logged
burcak02
Öğrenci
*
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 33



« Yanıtla #25 : Mayıs 03, 2007, 06:56:40 pm »

merhaba ben sitenizde yeni üyeyim benimde cok ciddi dercede cekingenlik sorunum var okulda bile derslerde bildigim seyi cekindigim icin söyleyemiyorum nasil düzele bilirim biri bana yardim etsin lütfen bu yüzden derslerim kötü gidiyor Üzgün
Logged

YASAMI, UGRUNA ÖLECEK KADAR SEVIYORUZ
PIR SULTAN ABDAL
Akuamarin
Asistan
**
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 55



« Yanıtla #26 : Mayıs 12, 2007, 12:48:53 am »

Bendede bu problem var nefret ediyorum kendimde ne var sanki cekinecek kabedecek neyim varmi of yaaa bunlari bildigim halde böyle cekigenim   Kızgın Ağlayan
Logged

Güzel günler zorlu duraklardan gecer Gülümseme
selman
Öğrenci
*
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 2



« Yanıtla #27 : Mayıs 31, 2007, 09:16:50 pm »

merhaba,

ben 17 yaşında lisede okuyan bir gencim.bu sorunun bende uzun süredir olduğunu biliyordum ama kimseye açılamıyordum.ancak şimdi yazmaya karar verdim.

bir kızla asla ve asla konuşamıyorum.hemen yüzüm kızarmaya başlıyor.küçükken babamdan daima korkardım.o bir kere kızdımı hemen sus pus olurdum.şimdi de babamla asla konuşamıyorum.günlük konuşmalarda bile araya belli bir mesafe koyuyorum.sadece çok güvendiğim kişilerle -örneğin annem- kişilerle konuşuyorum.bir kişinin beni eleştirmesi beni çok yaralıyor.sanki ben çok güçsüzmüşüm,benim hiç bir şeye gücüm yokmuş gibi düşünüyorum ama bu lanet olası duyguyu da bir türlü engelleyemiyorum.sınıftan yakın arkadaşım çok az var.sosyal ortamlarda asla duramıyorum.örneğin sinemaya gitmeye korkuyorum.biriyle konuşunca sanki yanlış bir kelime söyler ve onu kızdırırsam diye çok korkuyor ve her cümleme çok ince başlıyorum.ailemden psikoloğa gitmeyi de istemedim.bunu çok abes karşılarlar diye korkuyorum.

bu sorunu aşan kişiler varsa ve bana yardım ederlerse gerçekten çok mutlu olurum.
Logged
suzy
Profesör
****
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 376



« Yanıtla #28 : Mayıs 31, 2007, 10:21:02 pm »

Ben küçükken çekingendim hemde çok. Karşımdakine birşey söylersem bana kızar diye korkardım. Büyüdüm ve bundan eser kalmadı. Neden olarak ailemin üzerime çok sorumluluk vermesini görüyorum. Herşeyi sen yapmak zorunda olunca bu hissi yok ediyorsun. Sanırım neden bu oldu.(benim için).
Logged
poliyana
Öğrenci
*
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 1


« Yanıtla #29 : Temmuz 13, 2007, 12:38:17 am »

slm arkadaşlar bende aynı şeylerden muzdaribim . 38 yaşındaım çocukluktan beri çekingen ve kalabalık ortamlara giremiyor ve konuşmaya çekiniyorum.gerçi evlendikten sonra biraz bunu yenmeyi çalışsamda hala bu çekingenliği üstümden atamadım.     
      bende bunun hastalık olduğunu şimdi öğrendim.bu çekingenlik çok kötü bir durum insanın gerçekten pisikolejisini iyice bozuyor . allah hepimize yardım etsin en kısa zamanda inşallah üstesinden geliriz.
Logged
Sayfa: 1 [2] 3 4 5 6 Yukarı git Yazdır 
« önceki sonraki »
Gitmek istediğiniz yer:  


Kullanıcı adınızı, parolanızı ve aktif kalma süresini giriniz

MySQL ile Güçlendirildi PHP ile Güçlendirildi Powered by SMF 1.1.1 | SMF © 2006, Simple Machines LLC XHTML 1.0 Geçerli! CSS Geçerli!
Bu Sayfa 0.176 Saniyede 17 Sorgu ile Oluşturuldu