arkadaşlar merhaba.ben yeni üye oldum bu steye.cok zor durumdayım.bundan 5 ay önce birini sevmiştim ve ayrıldık.daha doğrusu ayrılmak zorunda kalmıştık.daha saonra resmen hayat kapatmıstım kpılarımı.bitek aklımda nv vardı okumak istiyodum.bu üçüncü girişim olucaktı ünv sınavına.ilk girişimde kazanmıştım ama ailem okumamı istemediği için tercih yapamadım.iknci sene 2 yıllık oldu ama yerleştirilemedim.bu sene herşeyi göze alıp okucaktım.buarda ailem bana birini bulmuş beni onunla tanıştırma çabasındaydılar.ben 2 ay direndim istemdim.sonra her dakika baskı yaptılar üstümde bak çok ii zenginler iyiler gibilerinden bi konus begenmessen bırak gibilerinden bende kabul ettim gittim.ve bi ilşkiye başalmış bulndum hersey baştan iyiydi.söz istedi benden erkek arkadasım ben baştan kabu etmedm ama sonradan kabul ettim.çünkü şüphe duyuyodu istemiyorumgibilerinden.söz olduktan sonra 3 hafta sonra falan sürekli hergün tartışır olduk sudan sebeplerden kavga yaratıyodu.yok niye telefonu ilk ardığında açmamısım.yok o yok bu.o kadar psikopta bir tipmişki anlatamam sonradan ne olduğuu belli etti bana ne hakaretler ne ağza alınmıcak laflar kullandı her tartışmamızda bende hepsini yuttum.artık ondn  nefret ediyorum.yüzünü görmeye bile dayanamıyorum.ama ayrılamıyorum çünkü ayrılırsam ailem çok kötü baskı yapıcak.denedim çünkü babam beni dövdü ve senin artık baban yok dedi.bende mecburen tekrar taktım parmağıma o yüzüğü.ama cok mutsuzum suan yine öss sınavuını kazandım ama gidemicem biliyorum.cok icim yanıyo.evden ayrılmayı düşünüyorum herkes okdar acımazkı hiç benm mutluluumu düşünmüyolar onların aklındakileri hep elalem ne der resil olurus.buzamana kadar onların mutlu olacagı şeyleri ypatım.ama bundan sonra hiçkimseyi düşünmicem.Allaha şükür elim ayağım tutuyo.mesleğimde var.ama hayatımı dısardan izlyorumda başkalrının mutluluğu için kendi hayatımı mahvediyorum sizce napayım.ayrılsam olmuyo ayrılmasam olmuyo.

onuda dendim bu sefer yine ben suçlu oluyorum kimbilir çocuğa ne dedinde bunu yapıyo dediler.ben bi ters kelime söledğimde ona karşı bunu bütün aile duyuyo daha doğrusu o duyuryo.istemiyorum onu.ne olursa olsun aramızda ama hepte beni suçluyolar ne yaprsa yapsın hep beni suçlu buluyolar hep onun arkasındalar.buda benim çok zoruma gidiyo.dertlerimi anlatabildiğim bi arkadaşım var eskişehirli kendisi yıllardır dostum.bigün cnıma tak ettim gidersemde onun yanna giderim.

yapmadığımımısanıyosun bikere telefonu açmasam kapıya dayanıyo anneme sölüyo annemde geliyo bana diyoki niye acmadın telefonu ebnde her aradıında acmak zorunda değilim dşyorum bu sefer herkes stüme yürüyo.gerçekten çok şey denedim.neler yaptım  benden soğuduğunu hissdebiliyorum ama ayrılmıyo.neolursa olsun ne yaparsan yap sen benım olucaksın diyor.başka bişey demiyo

canım benim çok zor durumdasın ama unutmaki çekmek zorunda deilsin herşeyin varken neden hayatı dışardan izlemek sorunda kalasın hemde senin hayatını çek git elbet düzene girecke bi hayatın olcaktır kimse sana nedne mutsunzsun mutsuzlugun sebebi ne demiycek bile sen kimseler için fedakarlık yaprken kimse seni görmeyecek bilmeyecek ez geç kendini kanıtla herkese.bi arkdaşım vardı sen gibi ailei okutmak istemedi ama çok mucadele verdi babannesini yanında küçük bievde hayatını kurtardı şimdi çalıştıgı yerden birisiylede ciddiler o kadar mutluki savaş becne canımn asla ama asla tahammul etme hayata 2 kes gelmiyoz çünkü sakın kabul etme

günaydın herkese dün akşam hiç olmadık sebepten dolayı nişanlım ayrılmak istediğini söledi.çıkardı yüzüğü ve gitti.ondan sonra hayat bana cehennem oldu resmen.çünkü ailem sabaha kdar söylendiler durdular bana senn yüsünden oldu herşeyi altan alman gerekyo erkek o.bıktım artık istediğim şey oldu ama biliyoeumki onu bişekilde ikna edip tekrar barişmamızı sağlıcaklar bitmiyoda yani istensede bitmiyo araya aileler girince iş dahada farklı oluyo.

Bu sefer bitsin dediğimde sen zaten istiyodun diyolar evet istiyodum ama bikere bana glipte sordunuzmu neden istemediğimi.nedenini bigün gelipte sormadılar hep tehditlerle birilerini (beni)korkutarak bazı şeyleriyapmaya çalıstılar.akşam mesela sinirden artık dayanadım ağladım o gittikten sonra balkona geçtimde annem yanıma geldi ama bikere kızım boşver üzülme ağlama senin mutluluğun hiçbirşeyden önmeli değil düşünme demdi.geldi yanıma sonunda bitirdin yani nurgül dedi.napayım ben şimdi.babam desen o ayrı.bazı şeyler bitti sayılır ama benim ailem onu bitirmes bundan sonra evde nasıl dahada bir sıkı yönetim oluck hissedebiliyorum.sokağa bile salmıcaklar.belkide şe bile göndermicekler.okdar bunaldımki o eve giderken ayaklarım hep geri gidiyo.

bilmiyorum şuan evin safı delisiyim zaten.evde hareketlerim beğenilmiyo ama okdar çok hayatıma kararalarıma karışan oluyoki.ailem bi yandan o çocuk bi yandan bunaldım iyice.h bi dert gitti ama yine ayni değişen bişey olmıcak onun yaptığının 2 katını ailem bana yapıcak hatta yapıyo bile.kendime birşey almaya çarşıya çıkarken bile 10 kişiye hesap veriyorum.bu derece sık boğaz ediyolar.arkadaşıma kafa dağıtmaya bile gidemiyorum annem hayır biyere gitmiyosun bu durumda bile arkadaşını düşünebiliyosun diyo.ben onların gözünde gurursuz vicdansız şerefsiz bi kızım.bi aile kızına bunları söleyebilrmi.hadi nişanlım olucak adam sölemişti beklerim ondanda aile bi evladına bunu söleyebilrmi sizce?

dün akşam tamamen bitirdim diye ailem beni nasıl dövdü abim bir tokat attı dişlerm kanamaya başladı anında abimden ilk tokatım oda sonra biras pişman oldu ama babamın annemin bu çocuk yüsünden beni dövmesşne alıştım.zorla konuşturucaklar buakşsam beni bidaha denicekmişim istemiyorum dediğim halde.artık gerçkten dayanamıyorum.