Babam ile balığa gittiğimiz günleri çok özlüyorum.
Babam ile yaptığımız her şeyi çok özlüyorum.Çünkü yatılı okulda okudum , doyamadım, çocukluğumu ailemle yaşayamadım.

üzüldüm doğrusu. ailesinden ayrılmamış biri olarak lise yıllarımı ve arkadaşlarımın o zamanki hallerini özledim. okul bahçesinin bitişiği türlü meyve ağaçları dolu kimsesiz bir evin olduğu kocaman bir bahçeydi. onlar erik çalmaya gider ben okulun bahçesinden çıkmazdım. boğazımdan bilerek tek lokma haram geçmedi ne bunun öncesinde nede sonrasında. onlara göre enayiydim ama çalanların hepsinin ya çocuğu sakat ya eşinden ayrıldı, türlü dertle boğuşuyorlar. etkisi varmı bilmem. tesadüflere inanmam. her tesadüfü yaşatan olduğuna inanırım. bu yüzden geçmişi özlüyorum.

En çok annemi özlüyorum...ve bu şiir'i ona ithafen asıyorum  ;

Merhaba anne,
Yine ben geldim.
Merak etme okuldan çıktımda geldim.
Annelerde babalar gibi merak eder mi bilmiyorum ama
Ali 'Okula gitmezsem annem çok kızar, merak eder' demişti de
Onun için söylüyorum.
Geçen hafta öğretmen,
Sağ elimde sarımsak, sol elimde soğan dedirte dedirte
Öğretti sağımı solumu.
Ben biliyorum artık anne sağım neresi, solum neresi
Ağrıyan yanımın neresi olduğunu
Şimdi iyi biliyorum anne.
Hani geçen geldiğimde
Şuram acıyor işte şuram demiştim de
Bir türlü söyleyememiştim ya acıyan yanımı anne
Bak şimdi söylüyorum
Şuram işte,
Sol yanım çok acıyor anne.
Hem de her gün acıyor anne her gün.
Dün sabah annesi Ayşe'nin saçlarını örmüştü.
Elinden tutup okula getirdi.
Yakası da danteldi.
Zil çalınca öptü, hadi yavrum sınıfa dedi.
Bende ağladım,
Ağladım hiç de utanmadım.
Öğretmen ne oldu dedi.
Düştüm dizim çok acıyor dedim.
Yalan söyledim anne.
Dizim acımıyordu ama sol yanım çok acıyordu anne.
Bugün bende saçım örülsün istedim.
Babam ördü ama onunki gibi olmadı.
Dantel yaka istedim.
Babam 'Ben bilmem ki kızım' dedi.
Bari okula sen götür dedim.
'kızım, iş' dedi.
Bende banane dedim, ağladım.
'kızım, ekmek' dedi babam.
Sustum ama okula giderken yine ağladım anne.
Ha bide sol yanım yine çok acıdı anne.
Herkesin çorapları bembeyaz, benimkiler gri gibi.
Zeynep 'annem beyazlara renkli çamaşır katmadan yıkıyormuş' dedi.
Babam hepsini birlikte yıkıyor.
Babam çamaşır yıkamasını bilmiyor mu anne?
Uff babam, her gün domates peynir koyuyor beslenmeme.
Üzülmesin diye söylemiyorum ama
Arkadaşlarım her gün kurabiye, börek, pasta getiriyor.
Biliyorum babam pasta yapmasını bilmez anne.
Hava kararıyor, ben gideyim anne.
Babam bilmiyor kaçıp kaçıp sana geldiğimi.
Duyarsa kızmaz ama çok üzülür biliyorum.
Kim bozuyor toprağını,
Çiçeklerini kim koparıyor.
İzin verme anne ne olur toprağına el sürdürme.
Eve gidince aklıma geliyor bide bunun için ağlıyorum anne. ]]
Bak kavanoz yanımda, toprağından bir avuç daha alayım.
Biliyor musun anne her gelişimde aldığım topraklarını
Şu kavanozda biriktirdim.
Üzerine de resmini yapıştırıp başucuma koydum.
Her sabah onu öpüyor kokluyorum.
Kimseye söyleme ama anne
Bazen de konuşuyorum onunla.
Ne yapayım seni çok özlüyorum anne.
Ha unutmadan,
Öğretmen yarın anneyi anlatan bir yazı yazacaksınız dedi.
Ben babama yazdıracağım.
Öğretmen anlarsa çok kızar ama banane kızarsa kızsın.
Ben seni hiç görmedim ki neyi, nasıl anlatacağım anne.
Senin adın geçince sol yanım acıyor anne.
Hiç bir şey yutamıyorum.
Bazen de dayanamayıp ağlıyorum.
Kağıda da böyle yazamam ya anne.
Ben gidiyorum anne,
Toprağını öpeyim, sende rüyama gel beni öp.
Mutlaka gel anne,
Sen rüyama gelmeyince sol yanımın acısıyla uyanıyorum anne. ]]
Sol yanım acıyor anne.
İşte tam şurası,
Sol yanım çok acıyor anne.
Seni çok özledim,

Anne çook......

çok üzüldüm gerçekten lavinia çünkü ben yatılı nedir hiç bilmiyorum bende ailemin yanında okudum şu anda üniveristedeyim ve hala ailem yanımda aslında ilerde benim çin ayrılık daha zor olacak bakalım o  zamn ne yapacam

aslınd  benim unutmadığım şu da  var küçükken  babam bana bisiklet almıştı ve mahallenin çocukalrı sürmek isterdi ve ne yapardım sevmediğim kişlere karşılığında bir şey vermelerini söler öle bir iki tur bindiridim :Dyani o zamndan belliymiş benim ticarete mayali olduğum paranın ne olduğunu bilmek

ben orta okul yıllarımı  özlüyorum    en  çok annemi  ve onun sevgisini özlüyorum annemden uzak yaşıyorum    16  yildır gurbetteyim  2  3  senede bir anneme    memlekete gidebiliyorum buna bazen isyan ediyorum

bazen üniversite yıllarını özlüyorum ,akşama ne pişereceğim derdi yok ,eteğinden anne diye çekiştiren yok ,ütüler birikti ,dolaplar katlanacak derdi yok ,camlar da ne kadar kirlenmiş tasası yok.çat kapı gelenlere kek börek telaşı yok.tek derdin giyinip süslen yakışıklı çocuklara göz süz. :Dbirde özgürsün herkese mavi boncuk dağıt