merhaba,
ben 20 yaşında askere gtiitm ve askerliğim çok kötü geçti tam bunaldığım zaman içinde izine gitmek istedim izine geldim ben izine gelirkende ailem bana kız bulmuş geldiğimde bir hafta boyunca bana baskı yaptılar gidelim alalım sana o kızı bende devamlı aileme lütfen ben sevdiğim bir inanla evlenmek istiyorum sevemediğim zaman ne olucak dedim seversin dediler okadar çok baskı yapıldıki bunaldım ve bu baskılardan kurtulmak için tamam dedim ve bize nişan yaptılar bana hayal gibi geliyodu ne olduğunu anamadım sadece o baskılardan kurtulmak için evet dediğimi hatırlıyorum iznim bitti askere gittiğimde ise ben kendimi bekar hissediyodum fazla arayı soramıyodum çünkü istemiyordum daha sonra askerlik bitti 6 ay nişanlı kaldım devamlı bana baskı yapıyolardı git nişanlını gör kızın ailesi bana çok baskı yapıyodu alıp beni konuşurlardı ben hiçbirşey anlamıyodum halen daha askerliğin etkisi vardı hiçbirşey düşünemiyodum oturduğumuz sandalyeden farkım yoktu daha sonr düğünümüzü yaptılar evlendiğimiz 5 yılı hep kava gürültü ve kızın annesi çok kötüydü devamlı kızınıın kafasına giriyodu sevmediğim bir inanla evlenmişim ve bu seneler içinde beni devamlı yıprattılar hayatım karardı herşeyi içime atıyodum belki düzelir diye ama olmadı içimdeki sevi saygı hepsi köreldi hiç birşey kalmadı içimde aileme karşı bir çocuğumuz olmuştu ve benim çocuğum olduğunda sevinemedim sevemiyodum çünkü yüreğimde içimde hiç kıpırtı olmadı ikinci çocuğumuz oldu belki onda beni bağlayan şeyler olur ama olmadı içimde hiç sevgi klamamış çok acı verici birşey insanın evine gitmemek ben akşamların olmasını istemiyorum artık ve hayatımda hiçkimseyi görmek istemiyorum annemi babamı eşimi çocuklarımı sevemiyorum hayatımı mahvettiler.allah düşamnıma vermesin diyorum insanların intahar etmesinin neden olduğunu iyi anlıyorum çok kötü bir boşluk sevmediğin insanla yaşamak şimdi sizden yardım istiyorum lütfen bana bir fikir ver.şunu sorabilirsiniz eşinle konuştunmu diye konuştum burda yazdıklarımın hepsini anlattım ona seni seveiyorum dedim boşnalım dedim yine ailem baskı yaptı içime attım ama bu sefer çok farklı artık bu yükü kaldıramıyor bünyem böyşe yaşayamıyorum bazen herşeyi bırakıp gitmek istiyorum ama ben yine güzellikle bitsin diyorum olmassa zaten yapacağım son iş o olacaktı böyle yaşanmıyor zor bir durum. teşekkür ederim şimdiden

Gerçekten de üzücü bi durum,hem sizin hemde eşiniz için belki onunda suçu yok bu evliliğin olmasında ona da baskı yapmışlardır.Ama bu şekilde de nereye kadar devam eder sizin kararınız eşinizle daha sık konuşun saygı kalmadı demişsiniz o daha da zor, ama eşinie de hak vermeye çalışın ne onun ne sizin suçunuz var ama ama 2 çocuk var ortada böyle bir evin içinde nasıl büyürler kimbilir? Karar sizin sevmiyrum diyorsunuz ama 2 çocuk yapmışsınız Allah yardımcınız olsun.....

bencede arkadşım sen geç olmadan bu  evliliği bitirmelisin hem senin için hem de o kız için  çünkü sen sevmediğin çin sevgi gösteremiyorsundur  kızlar ilgi alaka  bekler  belki de  kız bu durumdan hiç memnun değildir  ikinizinde  hayatına yazık olmadan güzelce  konuşup  ailelere bildirmek ve bunu tamamen çözmek çünkü  zor bir  durum ve insan  böle durumda  her gün öler yani

sırf ailen istiyor diye biriyle evleniyorsun. 5 yıl sonrada nasıl olduysa başanmak istiyosun. bunu da gene seni mahveden ailene danışıyosun. kendi ayaklarının üstünde durmak için kaç yaşına gelmen lazım acaba!
artık 20 yaşında değilsin. kendi kararlarını kendin ver. üstelik erkeksin. niye onaylanmaya ihtiyaç duyuyosun ki?

           allah yardımcın olsun . B öyle hayat çekilmez ama ;çocukların için dayanmalısın .Onların ne günahı var . bu acımasız dünyada birde sen onları yanlız bırakırsan sonuçlarını tahmin edebiliyomusun.    bir yuvayı yıkmak çok kolaydır onu toplamak çok zordur. Herseye olumlu taraflarıyla bakmayı dene .Eşin le konuş ,düşüncelerini öğren..    Onu SEVMEYE ÇALIŞ .......... Zor olsada bunu yapabilirsin.....ÇOCUKLARIN İÇİN EVCİLİK OYUNUNA DEVAM ET...  diyeceksin ...böyle yaşanmıyor    bal gibide yaşanıyor*********

benim düşüncenem insanlar hayatlarını yönlendirecek bir karar verirken tamemen kendilerini düşünmeliler.bu hayatta herkes hata yapabilir.ama bu hayatlarının sonuna kadar acı çekmeleri için sebeb deil.ben bu dünyaya bir defa geleceğim onun için de bu hayatı başkaları için feda edemem diye düşünmeli.arkadaşların yazılarını okudum kimi sevmeye çalış çocuklarını düşün diyolar.ama bu kadar yaşanılanlardan sonra bi insana  sevmek çok zor.ve bu şekilde de bütün yaşadıklarının sebebi çocuklarınmış gibi davranıyosun.
      bir insan kendisi mutlu olmadan başkalrını mutlu edemez.onun için ilk önce kendimizi mutlu etmeye çalışmalıyız.kendimiz mutlu olduktan sonrada bizim mutluluğumuz etrafımızdakilere de yansır.ilk amacımız kendimiz olmalı.

   bence siz nasıl mutlu olacaksanız öyle yapın.o da boşanmak sanırım.herkes kötü tarafından bakıyo.belki eşinizde kendisini seven birisiyle çok mutlu olacak.sizde.çocuklarda beraber  mutsuz anne babadan   ayrı ama mutlu iki anne babayı daha çok isterler.başkaları için hayatınızı bu kadar feda etmeyin.kimse bu dünyaya sizin için gelmedi sizde kimse için gelmediniz.bu dünyaya geliş amacınız sadece kendinizi mutlu etmeniz.



    onun için bırakın herkes ne derse desin önemli olan sadece ve sadece sizsiniz.karşınızdaki çocuğunuz anne babanız eşiniz olsada

umuram en kısa zamnda her şey yoluna girer sen de rahatlarsın her şey gönlünce  olsun arkadaşım