Psikoloji ve Kadın Sitesi

Kendime kalanım..
Öğrenci

Offline

Mesaj Sayısı: 18

kendime kalanım..

Geri geldim..

« : Mayıs 16, 2008, 01:40:17 pm »

Yeni üye olmanın bir heycanı diyelim ve Hayırlısı deyip sitede ki ilk günlüğümü yazıyım bari izninizle

İnsan oğlu neden hep başkalarını kendi gibi görür.. kendinden verdiği ödünlerin altında kalmak için mi.. ve neden birileriyle arkadaş olma yolunda ilerlerken yoluna taşlar molozlar konulur? elini bir uzatıp sonrasında çekerler tıpkı küçük bir çocuğa sevdiği bişeyi gösterip tam eline verirken çekmek gibi.. şimdi elimden alınmış bişeyler var o alınan şeyin yerine başka şey koyulmuyor be usta.. insan kendini hiç tanımaz mı.. dışlanmışlığın ezikliği mi desem, zayıflığımın kullanılmışlığımı desem, değer vermişliğimin bedelimi desem ne desem bilmiyorum kendimden utanıyorum adeta büyük bir suç bir günah işlemiş gibi.. halbuki bozmadım ki ben hiç kalbimi.. yüreğim tıpkı ilk doğduğum temizlikte.. ama anlıyorum hem de çok iyi benim gibi olan insanların olmamalıymış arkadaşı vs herneyse o dedikleri..
Hep iyi niyetle yaklaştım görmedim görmek istemedim kötü yanı örtbaz ettim söylenilen cümlelerinde ki altında yatan manaları ve bu sebepten anlamaz oldum belkide salak belli mi olur ..

şimdi bir boşluk var içimde dolmayacak bi boşluk.. bende mi hata yoksa başkalarında mı bilinmez ama bir daha tövbe yalnızlık en iyisiymiş sanırım.. birgün silinmekten unutulmak istenmemekten daha az acı veriyor buna eminim..


	Logged

Sen yoluna devam ederken yeni ufuklara doğru, ßense unutulmuş küf tutmaya yakın halimle hala senleyim..!!!!

Kendime kalanım..
Öğrenci

Offline

Mesaj Sayısı: 18

kendime kalanım..

Ynt: Geri geldim..

« Yanıtla #1 : Mayıs 16, 2008, 01:40:50 pm »

avuç içi kadar mutluluğumdun mutluluğumun içinde sen.. bir sabun köpüğü gibi kaydın hayatımdan bigün.. tutamadım seni çok istedim ama kapılıp gitmiştin çoktan o pis sulara.. bekledim saatlerce günlerce hatta aylarca ve beklediğime değdi geldin.. sevindim hemde çok kavuşmuştum beni anladığını sandığım sana.. ama nerden bilirdim ki açmış olduğun yarayı kapatmayıp daha da oymak için geldiğini.. tutunacak bişeyler bırakmıştın ilkinde hissetmem için bişeyler vardı karşımda ama oysa şimdi.. şimdi öyle bir aldın ki sen kendini benden söktün sana dair ne varsa kapanmayan bir yara ve boşluk açtın.. sen gözümde şimdi " en iyi arkadaşımı dost dediğim insanı elimden alan bir insansın sadece.." neden niçin özlüyorum seni bilmiyorum ki..

seni değil , arkadaşlığını paylaşımını düzgün güvenini sevmiştim.. öyle bir benimsemişim ki o sebepten bu haldeyim ya.. mutsuz değilim ki ben yaşantımda huzur var mutluluk var eee süpperrr ama alıştığım arkadaş yani SEN yoksun ne vardı olsaydın sende yaşantımda yanlış bir şey yaptığımda uyaran mutluyken mutlu olmak adına öğütler veren olsaydın ne olurdu sanki.. çok zor muydu bu sana.. ZORDU dimi..

yaptıklaırm için bana kızgın mısın diye sormuştun bilmem hatrılar mısın? HAYIR DEĞİLİM.. neden bilmiyorum değilim işte.. alışamadım ben hala bu duruma sen için kolay hemde çok daha önünde güzel uzun yıllar var ama ben....


	Logged

Sen yoluna devam ederken yeni ufuklara doğru, ßense unutulmuş küf tutmaya yakın halimle hala senleyim..!!!!

Kendime kalanım..
Öğrenci

Offline

Mesaj Sayısı: 18

kendime kalanım..

Ynt: Geri geldim..

« Yanıtla #2 : Mayıs 16, 2008, 01:41:29 pm »

ßir hayat var kollarımda.. bana muhtaç.. ellerinin her dokunuşu o bebeksi teni yüzümde hissetmek.. gülümseyen o minik ağız.. lollarını açıp beni al diyen ifade.. en büyük mutluluk sanırım..

anlamazdım belki bu duygunun bu kadar güzel olduğunu 3,4 ay öncesine kadar ama zaman ilerleyip kollarımdaki hayatın büyüdüğünü görmek o kadar güzel ki dünyalara bedel.. gözlerindeki güzellik.. deniz mavisine benzemeyen ama okyanusun derin maviliklerini anımsatan o gözlerin içinde kaybolmak çok güzel..

eşimle en güzel paylaşımım o benim.. dünyam ( mız ).. ama düşünmüyorum bir başka dünya daha yetiştirmek.. tek olmalı özel olmalı.. herşeyimle onun olmalıyım ilgimi ona vermeli, onunla paylaşmalıyım sadece onun zamanını..

zaten başkada kaldıracak gücümde yokki.. yapayalnızlığın dakikalarını paylaşan tek varlık şeffaf kanatlı meleğim benim o.. koskoca evde tek konuştuğum o.. korkuyorum aslında onuda kaybetmekten.. emanet sonuçta o bize yaradandan..

Çünkü rabbim ne verdiyse bana bazılarını da aldı benden.. ilk babamı aldı benden yokum artık onun için.. sonrada can dediğim ben dediğim dostumu.. ve korkuyorum meleğimi almasından.. hayat arkadaşım ben ve meleğim 3 kişilik dünyamda yaşamaya çalışırken umarım bunlar hiçbir zaman eksilmez ve rabbim onlardan önce benim canımı alır ki onların acısını yaşatmaz bana..


	Logged

Sen yoluna devam ederken yeni ufuklara doğru, ßense unutulmuş küf tutmaya yakın halimle hala senleyim..!!!!

Kendime kalanım..
Öğrenci

Offline

Mesaj Sayısı: 18

kendime kalanım..

yokluğunu yok edemedim

« Yanıtla #3 : Mayıs 27, 2008, 10:38:26 am »

Yokluğunu bile yok edecek kudreti bulamadım kendimde.. vazgeçmek istedim. böyle devam etmez dedim ama demekle kaldım.. gidemedim için de yokluğundan bile. gölge gibi durman tuhaf bir mutluluk veriyor bana. kapıyı kapattığımda ardında kalan boşlukta sen varmışsın gibi düşünüp ruhunu hissediyorum.. her davranışımı her hareketimi izliyorsun gibi geliyor.. bu beni rahatsız ederken bi okadarda mutlu ediyor.. ruhunla yanlız bırakmadığın için.. dnemezsin artık bana bende sana.. böyle yaşanır elbet ama nereye kadar.. Rabbim bu sabrı verir inşallah bana.. taşınmayacak yük yüklemez dimi sırtıma.. ama ben bile ağır gelirken kendime yokluğunu taşımaya çalışmak herşeyden zor..


	Logged

Sen yoluna devam ederken yeni ufuklara doğru, ßense unutulmuş küf tutmaya yakın halimle hala senleyim..!!!!

Sayfa: [1]

« önceki sonraki »

Ana Menu

Psikoloji

İçerikler

Psikoloji Testleri

Yazarlar