okuyunca gözlerim doldu,sanki geçmişten kendimden birşeyler buldum.isterdimki annem saçlarımı okşasın,kızım diye sevsin beni.severdi elbet beni bunu biliyordum fakat,hep kalbiyle içinden sevdi beni,şu an annem yaşıyor ve çok şükür iyi fakat,ben annemin dizlerine yatmak,yanaklarını avuçlarımın içine almak gözlerine bakmak,annemi öpmek istiyorum fakat yapamıyorum.aşamıyorum içimdeki duygularımı.yapmak istiyorum fakat yapamıyorum.annemi çok seviyorum,bana hayatı boyunca kol kanat gerdi,elinden gelebilecek herşeyi yaptı.ama saçlarımı taramasını,göğüsüne yatmayı,üzüldüğümde sevincimde gögsünde ağlamayı isterdim.benimde kızlarım var,üzüldükleri sevindikleri zaman bana sarılıyorlar,üzüntülerini göğsümde ağlayarak anlattıkları zamanlar oldu.yuvrularımı dizime yatırıp saçlarını okşuyorum,tarıyorum.kızlarımın duygularını dışa vermelerinden utanmamalarını,paylaşmalarını istedim,ben bunu kızlarımda başardım.fakat annemedeçok istedim yapamadım.ama annem kızlarıma daha farklı,bazen kızlarımla anneme bakıyorum,kıskanmıyorum,aksine hoşuma gidiyor,keşke banada yapsaydın anne,benimde saçlarımı okşasaydın,dizine yatırsaydın diyorum.bana bu fırsatı neden vermedin diyorum.benim annemden beklediğim tüm manevi duyguları,annem kızlarıma veriyor.her şeye rağmen ne olursa olsun annem seni çok seviyorum,allah başımızdan eksik etmesin seni,dünyalara bedelsin.allah sağlık uzun ömür versin sana annecim,bir tanesin.