Benimde çocukluğumdan hatırladığım bir sütçü teyzemiz vardı, evine buyur ederdi sürekli bizi evin haline bakıldığında baraka benzetirsiniz eski eşyalar eski tabak çanaklar bir fakirlik durumu vardı yani.Ona rağmen birşeyler ikram ederdi, mısır ekmeğinide ilk onda yemiştim.Kentleşme dedinizde sanki bu durum kendi kültürünüde getirmiş gibi ne sokaklarımızdan sütçüler geçer nede yanıbaşımızda perihan teyzeler sütçü teyzeler vardır şimdi, Gönül zengini insanlar azalmaya yüz tuttu.

Çok güzel bir yazı kaleme almışsınız yüreğinize sağlık.