Bence tamamen içinden gelen bişeydir evlatların,büyüklerimize elden ayaktan düştüklerinde yada maddi durumlarının kötü olduğu dönemlerde yardım etme, onları alıp kendi yanımızda bakma isteği.
   Şimdiden düşünmeye başlayıp ta, ya benim çocuklarım hayırsız olurda beni arayıp sormaz diye kendimize zarar vermiş oluruz.
   Ki kaçınılmazdır insanlar heran değişebilir,dış etkenler olsun,birlikte olduğu insan olsun olumlu yada olumsuz şekilde muhakkak değişebiliyorlar.
  Onun için derim ki başka şeyler düşünelim..