Merhaba arkadaslar,sizlere benim bir sorunumu  yazacagim.severek evlendim.13 yil oldu,cocuklarim var.Hayat böyle ilerlerken ben artik sevgisizligimi fark ettim.Taabi cat kapi gelmedi bu duygular.Monoton bir hayat sürüyorduk.neye deger verdigimizi unutmusken ben itirazlardaydim.Cünki memnun degildim.4 sene evvel sevgisizligimi anlattim esime cok pismanim.Arkasi gelmeyen munakasalar oldu tekrar deniyoruz ama nafile.Evliligim deneme tahtasina döndü.simdi gecde olsa ayrilma karari aldim.Ama ona aciyorum bir yerde.caresiz bir hale giriyor.nasil ayrilacagim veya bu acima hissinden nasil kurtulacagim??farkli bakis acisina ihtiyacim var belkide.

-----------------------------------------------------------------------------------------------
Evliliğiniz bayağı eski 13 yıl az bir süre değil ,,demekki anlaşan bir çiftinizki baştan bu kadar evli kalabildiniz ..yoksa çoktan boşanmıştınız ..

Unutmayınki evlilikler de ömür boyu ilk günkü heyecan , sevgi ,saygı kalmayabilir ..bunların çeşitli nedenleri vardır ..iş hayatı ,stres ,çocuklar ,maddi sıkıntılar ,monotonluk bunlar hep birer etkendir evliliği tehlikeye sokmada ..

Şöyle bir düşünün taşının derim ben size ,,evlilğinizde monotonluktan başka bir sorun yoksa yıkmayın derim ben ..monotonluk çözülmesi  eşlerin elinde olan bir sorun ..iki tarafta özveriyle yaklaşırsa evlilik monotonluktan kurtulur ..

Ama acıma duygu varsa acıdığını için bir evlilik sürdürülmez bana göre ..bu iki tarafada haksızlık olur ..acıma değilde belki alışkanlıktır olabilir değilmi arkadaşım  ..Bence iyi düşünün ...