Sevgili hatuncalilar benim sorunum15 yasindaki kizimla.Ergenligi cok zor geciyor.Oglumda hic böyle seyler yasamamistim,kizlar daha mi zor geciriyor bu dönemi acaba.Kizim cok sinirli,ve asi.Gecici bir dönem diye alltdan almaya calisiyorum.Ama üstüne düsen görevleride yerine getirmiyor.Dersleri pek ic acici degil,odasini bile toplamaz oldu.Tek iyi tarafi hic bir seyini saklamiyor benden.su an bir erkek arkadasi oldugunu söyledi.Ters tepki vermedim.Ama hosuma da gitmedi bu durum.Eger ters tepki verirsem bir daha benimle bir seyini paylasmamasindan korkuyorum.Yurt disinda yasiyoruz ve iki kültür arasinda kalmis bu cocuklara nasil davranacagimi bilemiyorum. 

delikiz tsk ederim yorumun icin.Bende annemle paylasirdim herseyimi,hatta sevgilimle bulusmaya gittigimde, arkamdan gec kalma diye seslenirdi.Ama insan kendi anne oldumu daha farkli oluyo,birilerinin ona zarar vermesinden incitmesinden korkuyor.

Amiiinnnnnn...

bu şiddetlede olmuyor malesef mavilik :(ben babamdan o kadar korkardım ,nasılsa dayak yiyyeceğim der,yapacağımı yapardım.düşünüyorumda o yanlışları yapmazdım belki de okadar baskı ve dayatma olmasaydı.nerdeyse nefes almama izin vermeyeceklerdi.çok kez düşündüm evden kaçmayı ama bir türlü cesaretemi toplayamadım.allahtan çok büyük yanlışlar yapmadan evlendim.onlar da rahatladı bende

bunu yaşayarakta öğrendim

çok genç görünen bir anneyim. 14 yaşında bir kızım olduğuna inanmadıkları gibi,her çarşı alışverinde "anne" diyen kızıma girdiğim her dükkanda "annenmi"deyip tasdikleyince bana inanamadıklarını belirten bir sürü söylemde bulunuyorlar.kızımın arkadaşlarıda öylesine.

kızım büyüdükçe yarışması gereken bir annesi olduğunu düşünmeye başladığını hissettim. o gençliğimden gurur duyuyor, resmimi beni görmeyen arkadaşlarına göstermek için üzerinde taşıyordu. ama arkadaş kavramıyla bakınca rahatsızlık duyduğunu hissettim. şimdi boyu ve eni benden fazla olan kızımı kucağıma yatırıyor, öpüyor,bebekmiş gibi yarım ağızla seviyor,fırsat buldukça başını göğsüme yaslıyor, annesi olduğumu hissettirmeye çalışıyorum. artık kabullendi.

sevgili üstün dökmen sağolsun. çok geç kalacak, çocuğumun hırçınlığının sebebini anlamadan yıllarımı geçirecektim. o bana herşeyini anlatıyor evet, önemli olan şimdi gözündeki bana bakan pırıltıyı görebiliyorum. annesine bakan bir çocuk görüyorum,arkadaşına değil... ikimizde böyle daha mutluyuz.