aniden hayatınıza davetsiz ve habersiz girdiği halde kısacık zamanda alıştığınız gördüğünüz anda kopamayacağınızı hissettiğiniz ve fakat kısacık bir uyku sonrasında yaşamınızdan tümüyle kaybettiğiniz varlığın giderken içinize bıraktığı tarifsiz acı ..........


kendini konumlandıramayışının garip bir saplantısı ..
nerdeyim ben deyip deyip dimağın zorlanması .....
çok sesli bir evrende kimseye ulaşamayan bir çığlık ......
ben boşluktayım !

kendinizi böyle hissettiğiniz anlar oldumu ?
içinizdeki sessiz çığlığı duyuramadığınız oldumu ?
hiç boşlukta hissettinizmi kendinizi ?

SeSSiZ ÇıĞLıKLaRıM..

KaRaNLıK bir GeCenin tam orta yeri.
Gittikçe sessizliğe bürünen İstanbul sokakları.
Tek tek sönüyor odalarda ışıklar...
Ben penceremde sessiz sessiz..
Bir çığlık kopuyor yüreğimden..
GeCenin karanlığına inat..
Yankılanıp dönüyor,
Bomboş karanlıklardan yürek yangınlarıma..
Kıpkırmızı gözlerim takılıp kalıyor sokak lambasına.
Yağlı bi ilmik oluyor gözyaşlarım..
Asıyorum yitip giden umutlarımı
sokak lambasına..boğuluyorum…
Ben,GeCe,sokak lambası
sessiz sessizce
çığlık atıyoruz KaRaNLıK GeCeye..
Yalnızlığın kimsesizliği çöküyor,
Ağır bi yük gibi omuzlarıma..
Hayatım geçer gözlerimin önünden..
Sonu başından belli film misali..
İşte böyle anlarım olur,
Yalnızlığım basar beni,
KaRaNLıK GCcelerde...
Sessizce çığlık atarım duyan olmaz..
Duyan olmaz zifiri karanlığı delmeye çalışan
sokak lambasından başka.
Her GeCe asarım mavilerimi,
Penceremden sokak lambasına,
Beni boğan gözyaşlarımla..
Yağmur başladı!..
Kapkara İstanbul GeCelerine..
Her yağmur arkasından,
güneş açarmış..
Doğ artık güneş..doğ umutlarıma..
Yoksa ben yok olacağım…

alıntı

ne güzel anlatmış şair 

bencede güzel anlatmış

çok  iyi  dile getimiş.

içimdeki çığlık ben var ya diyor
güçlüyüm
ben var ya hissedilmeyen
o ne varsa hayatı dair
içinde yaşa her şeyi
sonra vur gitsin alabildiğince
her şeyi yak yık
kahret hayata
sonra git sessizce
limandan kalkan bir gemi misali..
sonra dön geride bıraktıkların için
senden geriye kalanları topla
içindeki bütün sesleri sustur sonra
kimse düşünmesin senin yerine
kimse öpmesin dudaklarını
kimse sarılmasın sana annen gibi
izin verme her şeye
kabullenme her şeyi
aptalca
 sonra dön kaçtığın yere
her şeye sıfırdan başla hayata
yaptıklarının iyisiyle kötüsüyle
başar başarabildiğin yere kadar
sonra
 sonrası gelecektir mutlaka
sen güçlüsün kızım bunu bil
sen en güçlüsün
kimselerin olmadığı kadar
kimselerin hissetmediği kadar
rüzgarların hortumlara dönüştüğü gibisin aynı
dalgaların kıyıları döven gücü gibisin
sahildekil sil süpür bir an önce
içinde balıklar kalsın bir kaç tane
tarifi sessiz acıların olsada yüreğinde
 sen olmalısın hayatın merkezinde
artık her şey için çok geç olmayacak
bir gün gelecek her şey bitecek
bitmeye mahkum..
hangi günü gördümde güneş doğmadı
bu günde doğacak o güneş ister batıdan 
isterse doğudan... ama
 mutlaka doğaacak günlerime,...