İş yaşamında önemli yerlere gelmiş, bir grup eski mezun arkadaş grubu, üniversitedeki hocalarından birini ziyarete gitmiş.

     Çeşitli konular konuşulduktan sonra sohbet, işin yarattığı strese ve hayatın zorluklarına gelmiş.

     Yaşlı üniversite hocası ziyaretçilerine kahve ikram etmek üzere mutfağa gitmiş ve değişik boy, renk ve kalitede birçok fincanın bulunduğu bir tepsiyle geri dönmüş. Kimi porselen, kimi seramik, kimi cam, kimi plastik olan fincanları ve kahve termosunu masaya koyup kahvelerini oradan almalarını söylemiş.

     Tüm eski öğrenciler kahvelerini alıp koltuklarına döndüğünde hocaları onlara sunu söylemiş:

    "Farkına vardınız mı bilmem, zarif görünümlü, güzel, pahalı fincanların hepsi alındı, masada yalnızca ucuz ve basit görünümlü fincanlar kaldı. Elbette ki kendiniz için en güzelini istemek ve onu almak çok normal ama işte bu demin bahsettiğiniz problemlerinizin ve stresin nedeni. Hepinizin istediği fincan değil, kahve iken, bilinçli olarak her biriniz birbirinizin aldığı fincanları gözleyerek daha iyi olan fincanları almaya uğraştınız.

     Yaşam kahveyse, iş, para ve mevki fincandır. Bunlar yalnızca Yaşam’;;ı tutmaya yarayan araçlardır, ama Yaşam’;;ın kalitesi bunlara göre değişmez. Bazen yalnızca fincana odaklanarak, içindeki kahvenin zevkini çıkarmayı unutabiliyoruz

  Yaşam kahveyse, iş, para ve mevki fincandır. Bunlar yalnızca Yaşam’;;ı tutmaya yarayan araçlardır, ama Yaşam’;;ın kalitesi bunlara göre değişmez. Bazen yalnızca fincana odaklanarak, içindeki kahvenin zevkini çıkarmayı unutabiliyoruz



ne kadar doğru...hep birilerinin hoşuna gidecek yada birilerinin güzel diye belirlediği şeylere göre yaşıyoruz...bu durumda da hiç birşeyden memnun olamıyoruz...çünkü standartlar doğrultusunda hareket ediyoruz....

 gerçekten doğru bir anlatım ne denebilir ki??