onay bekleriz çünkü çevremizdeki  kişilerle hep aynı düşüncelerde olmak ..farklı yadırganmamak...isteriz..aslında özgüven eksikligimiz var..kendi verdigimiz düşünce olsun eylem olsun birilerini yanımıza ortak alarız..sorumlulugu tek başımıza ustlenemeyiz..bundan korkarız sonuçlarını tek başınıza çekmek istemeyiz...bazen emin oldugumuz halde birilerine onaylatmak isteriz buda bizi daha emin kılar...kendi hayatımızı tek kişilik değil grup halde yaşarız genelde.. tabi yanlış bunlar...herkes kararlarını kendi verip oynasın sonuçlarınada katlansın seçim senin...

özgüven eksikliğimiz var değil mi ?

Bence değil mi iki şekilde kullanılır demiştim bir tarihte,
Birincisi onay isteği, ikincisi dayatma....

Her iki şekilde de baklıdığın da "değil mi" birileri ile aynı fikirde olma, ya da birilerinin bizimle aynı fikirde olma isteğinden kaynaklanır bence. Ve yine bence bunun sebebi özgüven eksikliği değil birbirimizden farklı olduğumuza ilişkin ayrılık ve yalnızlık korkuladır. Yani sözün öz bence değil mi, özgüven eksikliğinin değil, kabul görmemekten korkuyor olmanın bir eseridir....

Değil mi.

Ne özgüveni anlamadım ki.. "Değil mi" günlük konuşmada otomatiğe bağlanmış, farkında bile olmadan "di mi" deriz devamlı. Mesela  arkadaşımla yemek yiyorum, çok lezzetliyse " ne güzel olmuş di mi" derim. Bu o anki duyguyu paylaşma isteği. Ben şimdi neden bundan kurtulmak isteyeyim ki di mi yani, biraz garip yani...