Yeni üye olmanın bir heycanı diyelim ve Hayırlısı deyip sitede ki ilk günlüğümü yazıyım bari izninizle
İnsan oğlu neden hep başkalarını kendi gibi görür.. kendinden verdiği ödünlerin altında kalmak için mi.. ve neden birileriyle arkadaş olma yolunda ilerlerken yoluna taşlar molozlar konulur? elini bir uzatıp sonrasında çekerler tıpkı küçük bir çocuğa sevdiği bişeyi gösterip tam eline verirken çekmek gibi.. şimdi elimden alınmış bişeyler var o alınan şeyin yerine başka şey koyulmuyor be usta.. insan kendini hiç tanımaz mı.. dışlanmışlığın ezikliği mi desem, zayıflığımın kullanılmışlığımı desem, değer vermişliğimin bedelimi desem ne desem bilmiyorum kendimden utanıyorum adeta büyük bir suç bir günah işlemiş gibi.. halbuki bozmadım ki ben hiç kalbimi.. yüreğim tıpkı ilk doğduğum temizlikte.. ama anlıyorum hem de çok iyi benim gibi olan insanların olmamalıymış arkadaşı vs herneyse o dedikleri..
Hep iyi niyetle yaklaştım görmedim görmek istemedim kötü yanı örtbaz ettim söylenilen cümlelerinde ki altında yatan manaları ve bu sebepten anlamaz oldum belkide salak belli mi olur ..
şimdi bir boşluk var içimde dolmayacak bi boşluk.. bende mi hata yoksa başkalarında mı bilinmez ama bir daha tövbe yalnızlık en iyisiymiş sanırım.. birgün silinmekten unutulmak istenmemekten daha az acı veriyor buna eminim..
Gönderen
