bugün daha az bi trafik yaşayarak işe geldim. istanbul trafiğinden bahsediyorum. bu şehir insanın ömrünü çürütür. herşey problem. trafiği, kapkaçcısı, havası ,suyu ...
gene de mutlu olmaya çalışıyoruz. burda doğdum ama burda ölmemeliyim

BOŞ Bİ PAZAR DAHA NE MUTLU YA. HAVA GÜZEL VE BEN EVDEYİM. ALLAHTAN İNTERNET VAR.
bu hafta gene gündüz çalışıcam. nefret ediyorum gündüz çalışmaktan ve bütün idarecilerle muhatab olmaktan.
neyse 4 gün daha katlanıcaz. sonra eskisi gibi rahatlığa devam.
aslında benim şu anda yapmam gereken o kadar çok şey var ki. ama içimden sadece boş boş düşünmek geliyo...

bugün tek kelimeyle berbattı. artık hasta yüzü görmek istemiyorum. sakın biri bana başının veya belinin ağrıdığını söylemesin fena çizerim!
bide üstüne birilerini idare ediyorum. allahım elimden de heriş geliyo. bi bakmışım kaş alıyorum.bi bakmışım barkod makinası tamir ediyorum. sonra ısrarlara dayanamayıp çamlıca da çay içiyorum. sonra yemeğe nilüfere , çaya emineye derken gün bitti. ben bittim. ama sinema ya hayır demek lütfunda bulundum. çok yoruldum ya.


yarın benzer bi gün daha yaşıcam ama umarım sabraderim.

bugünüm oldukça yoğundu. zaten nöbetten çıktım yorgun ve uykusuzum. sabah 9 dan 14 e kadar arkadaşlarımlaydım. bu sefer morali bozuk olan onlardı. ben de onlara terapi yaptım. nöbetten çıkınca çenem düşüyo galba. 4 saatte bağcılara gelerek rekor kırdım. duyan da bolu ya gittim sanar. yollarda mahvoldum herzamanki gibi. bu gidişle yollarda yaşlanıcam.

niye bilmiyorum ama bu ara insanlara çok kızgınım. çoğu arkadaşımın sadece bana zarar verip bunalıma soktuğunu düşünmeye başladım ve kendimi uzaklaştırdım. sonunda yalnızım.

evet istediğim biyere çıktı tayinim. çok mutluyum. ne kadar çok sevenim varmış. herkes arayıp tebrik etti beni. ellerimin titremesi de geçti. bu 5 günde o kadar çok şey olduki. çok ii durumda olduğumu farkettim. benden dertlileri de varmış dedim. geçmişi silmişim hemde fazlasıyla. bu boşanma olayını bu kadar kolay atlatamayacağımı düşünüyodum. çok kolay oldu. evliyken çok sinirliydim. şimdi ise bi türlü sinirlenemiyorum. herkesi olduğu gibi kabul ediyorum. kimseden bişi beklemiyorum. bunun formülü de kimse için bişi yapmamaktan geçiyor. valla kafam çok rahat. değişmek istemiyorum.

bir arkadaştan özel msj aldım. günlüğüm ile ilgili kendince yorumlar  yapmış. arkadaş mavi ortamlardan çıkıp pembe ortamlara dalma; mor olmanı istemeyiz yani.
nasıl olsa burdan okursun diye sana msj atmadım.

ben buraya moralim bozuk olduğunda kimseyle paylaşamadığımda yazıyorum. bu yüzden sanırım mutsuz bi kişilik gibi algılanmışım. ama öyle değilim. çayı şekerli içtiği için şükreden biriyimdir. birsürü diabetlinin yanında bu lüx kaçıyo.

şu hastalarla ilgili olan yazım için bisürü yorum yapmışsın. sende yaşlanıcaksın şeklinde.
evet bende yaşlanıcam ve onlar gibi olmucam. benim bahsettiğim kesimi sadece çeken bilir. hele hele bi erkeğin bunu anlamasını hiç beklemiyorum. erkeklerin evlenme faktörlerinden biri de anasını babasını baktırmak değil mi_? böyle değil demeyin. tabiki böyle. eşleriniz bakıyo siz ben baktım diyosunuz. halbuki siz bütün gün işte oturup keyif çatarken, hatta işim bitmedi diyip eve geç gelme lüxünüz varken eşleriniz evde ihtiyarlarla uğraşır. yardım istese kötü gelin olur.
sende  kısa bi süre yaşlı baktığını söylemişsin. işte bunu bana yazıcak kadar kafanda dert etmişsin.
neyse günlük gibi olmadı bu yazı ya! siz cevap olarak algıladınızsa sorun yok zaten