Merhaba, ben özellikle son iki senedir aklımı meşgul eden bir şey yazıp, sizin de fikrinizi sormak istiyorum.

Reddedileceğini bile bile teklifte bulunan, ısrarcı kişilerle gençken de karşılaştım. Fakat o zamanlarda düşündüğüm şey yaşım ilerledikçe bunun azalacağı idi.

Bakın böyle şeyler her gün oluyordu demek istemiyorum. Ancak bazen insanın karşısına çıkan bir iki anlayışsız ve kendini reddedilmez bulan kişi dahi hayat akışınızdaki huzuru çalabiliyor.

Evet, o zamanlarda bunlar insanı genç diye saf, çabuk kanan, bazı menfaatlere gözü aldanacak  zanneden insanlar, yaşım ilerlediğinde olmayacak demiştim.

Fakat daha kötüsü varmış. En azından bence öyle.
***Çünkü şimdi de hayatında maddi destek arayan gençlerin ileri yaştaki yalnız hanımlardan bir çıkar olur mu diye yaklaşması sözkonusu olabiliyor.

***Ya da yaşıtınız da olsa sanki çaresizmişsiniz ve ne olsa kabul edecekmişsiniz gibi, sen de mutluluğu hak ediyorsun yaklaşımları ile gelen, reddedileceğini kabullenemeyen, sanki lütfediyormuş havasında insanlar olabiliyor.

Bu arada bu iki örnekten kırk tane yaşamadım. İki örnekten de bana birer tanesi denk geldi. Ama danışıp dertleştiğimde bu sorunların insanlara çok da yabancı olmadığını gördüm.

Yani boşuna bu yaşı beklemişim bu saçmalıkları yaşamayacağımı sanarak. Hayatta her yaşta her şey olabiliyormuş.

Daha sakin düşününce dedim ki, onlar daha kötü durumda, ben yada bu davranışlarla karşılaşan diğer kadınlar bir an sıkılıp üzülüyor, sinirleniyor, yerine göre aşağılanmış hissediyoruz. Fakat o kadar işte, gelip geçiyor. O kişiler ise nasıl mahvolmuş bir hayat yaşadıklarını fark edip iyi bir yaşama geçemiyorlar bile. Neyse, bu belki bir avuntu, ama yazıp paylaşmak ve size de düşüncelerinizi sormak istedim.