insan doğarken bile yalnızdır

evet delikız bencede yanlızlık helede ev misafirle dolup taştığı  sonra ziyaret bitipte herkesi  yolcu edip evi iyice hijyenledikten sonra  eline çayını alıp şöyle ayaklarını uzatıp oh evim demesi harika her zaman değil arada nefes almak gerek değilmi

İki kişilik yüreği bile taşıyamıyoruz, yalnızlıktan şikayet ediyoruz. Madem tek geldik dünyaya tek gitmek zorundayız. Başka yüreklere değil bizim hasretimiz ...kendi yüreğimizde bilinmeyenlere yolculuk etmekten korkuyoruz, bir mezar bizim yüreğimiz ...içinde sevdiklerimiz sevenlerimiz öldürdük hepsini sonra avuttuk kendimizi 'çoktaaan unuttum'' sözleriyle ...yalnız da yaşanabilir diyeceğim:İNSAN KENDİNE YETEBİLMELİDİR

hep yanlış insanlarla karşılaşmısın demekki,hayatta güzel insanlarda bulunuyor.

yazınızı okuyunca ürktüm korktum yalnızlığı kaldıramıyacağımı hissettim
oysaki çok ağır bir darbe yemiştim.halen da ilerisi için net birşey göremediğim halde yürütüyorum niye? yalnız geldik yalnız gideceğiz de niye yalnızlığa tahammülümüz yok hemen vermeye başlıyoruz aman tek yalnız kalmıyayım diye idare etmeye kırılsanda idare incinsende idare eee sonra zayıflıkmı hayır paylaşım herzaman gül bahçesi olmasada gülünde dikenleri var işte gülü sevmiyormuyuz ozaman dikenlere katlanmak kişiliğimizdenmi vermek oluyor teraziyi tutuyorum bir türlü hangisi ağır çekiyor anlamıyorum niye böylesine kırıldığım halde vazgeçemiyorum kötü karar dahi kararsızlıktan iyidir ama ben ne yapacağımı bilmeden belirginsizlik içinde en önemli olan zamanımı boşa geçirerek yaşıyorum keşke bukadar çarpıcı olarak anlatmasaydınız yalnızlığı üşüdüm dondum sevmedim yalnızlığı ben

mükemmel bir şiir.yazanın kalemine yüreğine sağlık