yüreklendiren mesajın için çok teşekkür ederim illhan, evet ben de bu yazıdan oldukça şey çıkarıyorum her okuduğumda. Her seferinde baka biri yazmış gibi düşünüp okuyorum. Dilerim herkes benim kadar cesaret ederbilir içine bakmaya

yaşamak güzel diyorlar ama benimgibilere yaşamanın neresi güzel anlamıyorum hayat zorlu acı veriyor

eğer eğlenmiyorsan sevgili hasret_60, bir yerlerde birşeyleri gözden kaçırıyorsun demektir. Bunu nereden mi biliyorum. Bir zamanlar ben de eğlenmiyordum


geri bildirim için teşekkür ederim apeiron, yazıyı beğenmiş olmana çok sevindim. Kesinlikle katılıyorum hayat gerçekten çok zor. Fakat bu zorluğu bizim yapmış olduğumuzu düşündün mü hiç. Biz algılarımızda kayıtlı bilgilerle basiti karmaşık hale getirmekte ve insanları kendimizden ayrı tutarak davranışları kişisel algılamaktayız. Ben eğlenmenin yolunu herkesi öğrenci olarak görmeye çalışarak buldum. Hayat bir öğretmense, herkes (ben ve diğerleri) bu öğretmenden ne kadar çok şey alabilirsek o kadar huzurlu olacağız. O halde ben diğerlerine vermeyi seçiyorum. Gönüllü olarak vermeye başlayınca insan, kendisinden zorla alınanların yasını tutmuyor ve eğlence başlıyor

hıımmm sanırım anlıyorum ne demek istediğini. Hatırlatmak istediğim bir şey var ama benim sevgili apeiron, eğer yargılarsan sevmeye zamanın kalmaz. Kannımca insanın her koşulda kaybettiği tek savaş var. O da kendisi ile yaptığı savaşlar. Yazdıklarından çıkardığım şu ki sen kendini yeterince sevmiyorsun. Kendini sevmek demek bu savaşlarda yara alınca, yani acıyınca kendi kendini kucaklayabilmek ve bağışlayabilmek demek. Kendini sevmek demek, kendini yalnızca kendinle mukayese etmek demek. Yani diğerlerinin ne düşüneceğini umursamadan kendin gibi olabilmek demek.

Bence insanın en doğal hakkıdır hata yapmak. İnsan döner döner aynı hataları yapar. Ki bunların hata olduğunu söyleyen sensin. Şöyle düşünelim. Bir bebek yürümeye başlamadan önce kaç kez düşer poposunun üstüne hiç düşündün mü? Ya da eline bir kaşık verdiğin zaman ağzını bulmak için ne kadar büyük bir çaba harcadığını ve etrafını savaş alanına çevirdiğini. Bir bebeği yürüyemediği için suçlayamazsın. Ya da ağzını bulamadığı için onun yargılamazsın. Çünkü düşe düşe düşmemeyi, deneye deneye kaşığı ağzına sokmayı başarır. Eninde sonunda başarız. Bazı bebekler bunları daha erken başarır, bazıları daha geç. Bu onların mizacına kalmış bişey. Ama eninde sonunda başarır.

Şimdi sen diyorsun ki hatalar yaptın, dikkat et sen hatalar yaptığını söylüyorsun, şimdi sen yaptığın hatalara mı ödediğin bedellere mi acıyorsun. Belki de gerçekten hata yaptığını düşünmüyorsundur da canın yandığı için bedellerden hata yaptığını söylüyorsundur. Ben bu hak ettim gibilerinden.

Canım,
Hayat kayıp edilenlerle dolu. Acaba bir de şuradan bakabilir misin. Eğer hayatından birşeyin çıkmasına izin vermezsen, yeni birşeylerin girmesini sağlayamazsın. Öyle tahmin ediyorum ki çok kısa bir süre önce bir şeyin hayatından gitmesine izin verdin. Ve şimdi bak buradasın ve daha şimdiden 99 tane mesaj yazmışsın. Yapamayacağın şeyler için üzülmek yerine hayatındaki olumlu gelişmelere çevirse yüzünü, kedine acımaktan kurtulur insan. Ben yaptım ve oldu. Beni tanıyanlar bilirler. Eğerki bunu ben başarabildiysem, dünya üzerinde başaramayacak hiç bir sevgili varlık yoktur. Lütfen hatırla, Sen ne yapmış olursan ol, bizim gözümüzde kususrsuzsun. Ve biz seni çok seviyoruz....