çünkü DOĞRU İNSAN diye bişe yokkkk....hem aşıkolcamız kişiyi nasıl seçeriz

asla yanlış insana aşık olamayız , ancak yanlış insanı sevdigimizi duşunuruz ,

aşk ve sevgi çok karıştırılan oysa tamamen farklı kavramlar ikiside

sevgi karşımızdakini sevmektir ve zamanla gelişir ,

oysa aşk kimyasal bir olaydır , yere zamana mekana statuye kısacası mantıki hiçbir kıstası yoktur , tek şey vardır ya aşıksınızdır yada degilsinizdir ,

insan aşık olunca tum mantıki kavramlarını yitirir olmadık işler yapar , bu onun elinde degildir çunku aşk beyinde oluşan kimyasal degişimin neticesinde ortaya çıkmaktadır ve bu bilimadamları tarafındanda ortaya konulmuştur ,

zamanla bu kimyasal degişim kaybolunca deli gibi aşık oldugumuz kişi için yanlış insana aşık olmuşuz deriz ,

oysa o kişiye isteyerek aşık olmadıgımız halde oyle duşunuruz ,

hiçbir zaman insan istesede ısmarlama aşık olamaz , onun için eger aşıksanız o anda sadece anı yaşayın , nasıl olsa zamanla istesenizde aynı duyguları yaşayamayacaksınız .

 ''Beklemesini bilenin her şey ayağına gelirmiş!'' İnsani değerler sürecinde yaşam döngüsü. Ha ha! ne masum  ne masum! İlahi süreçten insana indirgenmiş ''aşk'' a bile kılıf biçiyor tanımlıyoruz! Hatta sevgiyle kıyaslıyoruz! Neymiş efendim '' Sevgi herhangi bir insan veya nesneye duyulur aşk ise abartılı bir biçimde sadece karşı cinse duyulur'' muş muş muş!!

 Peki ya evlilik? Öncesiyle sonrasıyla aşk veya bağlılık ama içerdiği kurum evlilik?!!! Evlilikte aşk?

 Aşk dedikleri hırsı, aslını iyice araştırmaksızın kötü saymakla bilmem aşırı mı gitmiş olurdum! İtiraf edeyim ki bence o her zaman, karı koca arasında bile olsa gene korkunçtur! Namusluca, hoş bir duygunun gelipte nikah bağını güzelleştirmesine, onun yarattığı vazifelere tatlılık vermesine elbette bir şey diyemem! Ancak nikah bağını meydana getirmek bence o hissin yani aşkın  haddine düşmez, zira bir anlık o vehamte kapılıp hayatımızı ona göre seçmemiz doğru olmaz! Seçmek için herşeyden önce karşılaştırmak gerekmez mi? Madem ki aşk bir sarhoşluktur ve bizi hassaslaştırdığı gibi körleştirir, o halde o aşık olduğumuz insanı dahi tanıyıp anlayamayız.

 Bir de kadınlarda! Of anam of! O tehlikeli illet olan aşka kapılmış çok bayanlarla karşılaştım ve bir kaç sırlarını da bana açarak paylaştılar. Dediklerine bakarsanız hepsinin de sevdikleri erkek dünyanın en kusursuz kişisidir; ama bütün olgunluklar, o kusursuzluklar ancak kendi hayallerinin doğurduğu bir vehimdir. Ateşli kafaları hep meziyet, hep fazilet hayalleri kurar, seçtikleri erkeği de tüm o meziyetler ve tüm o meziyetlere bezeyiverirler. Tabulaştırıp ilahlaştırarak ancak bir Tanrı'ya yakışacak o kaftanı giydirdikleri insan çoğu zaman aslında nefret edilecek ve iğrenilecek bir kimsedir.  Ama ne olursa olsun kadınlar o kişiye o kaftanı giydirdilermi bir kere kendi uydurmalarına kendileri de kanarlar, onun önünde secdeye varıp tapmaya başlarlar.

 Peki ya evlilik? Bu koşullarda karı koca arasında ne olur? İkisi de büyüye kapıldığından özellikle de duygularına teslim olan kadın, birbirlerinin huyunu mizacını anlamaya evlendikten sonra başlarlar. Kendi hareketlerine dikkat ederler ve yuvalarının devamı için hangi zevklerinden, hangi dileklerinden vaz geçecek hemen onları bulmaya çalışır. Bu küçük fedaklarlıklar insanı üzmez. Zira yanlız tek taraflı değildir ki öncesinden de beklenti dahilindedir. Bunların sonucu olarak karı-koca ilk başta birbirlerini hoş görüp hatırlarını sayarlar. Mahvetmediği eğilimleri kuvvetlendiren alışkanlık da yavaş yavaş tatlı bir dostluk, şefkatli bir güven getirir ki bunlar da, saygı ile birleşerek evlilik hayatının bence en sağlam ve gerçek mutluluğunu yaklarlar.

 Aşkın vehimleri, hayalleri belki daha tatlıdır. Ama onun kısa sürdüğünü hangimiz bilmiyoruz ki? Onu mahveden o anın tehlikesi ne kadar sık ve güçlüdür! İşte asıl o zaman en küçük kusurlar, bir eyyam bizi büyülemiş olan kusursuzluk, olgunlunluk fikrine aykırı düştüğünden yani kafamızda yarattığımız insanla o gördüğümüz kusurun çatışması çelişkisi, insanın gücüne gider hayal kırıklığı yaratır. Dayanılmaz bir durum vardır ortada şimdi. Karı kocasının değişmiş, kendisinin ise bir hayal anında sevilip beğenilmiş olduğunu sanır. ''Beni eskisi kadar sevmiyor'' sözü bu yüzden sözylenir aslında! Kendisinin bile artık pek inanmadığı o gizeme ve hissetmediği o büyüye erkek niye kapılmıyor diye şaşar ve gücüne gider aslında bu. Gururu yaralanır. Karşısındaki tamamen çekilmez olur ve herşeyiyle kendisine batmaya başlar. İğrtenç herifin tekidir artık o! Kin doğar kadının içinde! Bir takım çekici büyülerin, zevkli bir hayal dünyasının, kafasında kahraman yaratmanın sonucu böyle maalesef vahim olur! Ve hayata küser hüsranlar evlenir!

Bence de ASK yasanir ve hissedilir. Eger bir insana Asik olmussak bana göre mutlak ondan hoslandigimiz ve bizimle uyan yönleri vardir. Sorun aslinda uymayan yönleri ile ne kadar sonradan barisik olabileçeksiniz. Su kesinki hangi insana asik olursaniz olun mutlak begenmediginiz yönler olaçaktir. Aslinda yanlis insan derken ne anlamda yanlis, mükemmel insani bulamamaniz mi yanlis yoksa diger insanin uyum saglamadaki yeteneksizligimi yanlis.