İnsanlarla geçinmek, onlarla, tabiki bazı kişilerle aynı çatı altında yaşamak çok zor. İnsanlarla aynı yerdesin, aynı havayı teneffüs ediyorsun, aynı şeylerle bir arada yaşayıp gidiyorsun ama bir de düşünceler zıtlık gösterince yaşamak çok zor hale geliyor. Her düşünceye saygı duymak, her söylenen sözün nereye varacağını dinlemek ve anlamak gerek; ama bir de anlamazlık gelipte, ortaya konulan düşünceye ağır bir tokat atmak, söylenen düşünceyi gizli tutmayarak, pişmanlıkların doğuşuna sebep olur.
    Bence her insan birbirne saygı göstereceği gibi, ortaya konulan düşüncelere de saygı göstermesi gerekir. Daha ılımlı, yaşanacak daha güzel bir hayat için bu şart.

  Şunu da düşünmüyor değilim." Acaba biz kendimizi çok mu düşünüyoruz" diye. Bence böyle düşünerek yara alıyor, acı çekiyoruzdur. Her zaman farklı görüşler, kınanacak durumlar ve haklı olunsada haksız görülecek zamanlar yaşayacağızdır. Ama genelde, doğal olarak bize ters gelen, bize dokunan durumlarda kendimiz savunmak için atakta bulunuruz. Bu, bizim kendimizi
haklı çıkarma halimizidir. Bu olacaktır, ama aşırıya kaçmamak şartıyla. Yani, ne olursa olsun, kendimizi üzecek derecede önemli olmadığını düşünmemiz gerekir. Her şey mutlaka olacağına varır. Ne kadar da olanın, olacakların üzerine gitsekte, değişen birşey olmayacaktır.