Yaşanmışlık sürecinde beraberimizde getirdiğimiz onlarca dolu poşetlerimiz var herbirimizin kendimize ait, yılmadan, durmadan beraberimizde taşıdığımız...

Evet belki bunlar için bir konteyner de var hayatımda. Ama biz bunları gerçekten atmak istiyormuyuz ya da atmaya cesaretimiz var mı, böyle bir kabiliyete, duyguya sahipmiyiz acaba..

Belki de bir çoğumuz çöpten evler gibiyiz bu yüzden..

Atılması gerekenleri zamanında atmayarak, yük olarak taşımakta ısrar ederken, zaten yaşanılan yorgunlukları bir kat daha arttırırken.. kurtulsak bu fazlalıklardan daha kolay nefes alınır, daha yaşanılır olacak belki de.