Yaşanmışlık sürecinde beraberimizde getirdiğimiz onlarca dolu poşetlerimiz var herbirimizin kendimize ait, yılmadan, durmadan beraberimizde taşıdığımız...

Evet belki bunlar için bir konteyner de var hayatımda. Ama biz bunları gerçekten atmak istiyormuyuz ya da atmaya cesaretimiz var mı, böyle bir kabiliyete, duyguya sahipmiyiz acaba..

Belki de bir çoğumuz çöpten evler gibiyiz bu yüzden..

Atılması gerekenleri zamanında atmayarak, yük olarak taşımakta ısrar ederken, zaten yaşanılan yorgunlukları bir kat daha arttırırken.. kurtulsak bu fazlalıklardan daha kolay nefes alınır, daha yaşanılır olacak belki de.

 Poşetlenebilse ve böyle bir konteyner olsa!! Keşke olsa!!.. Çok güzel ve yazının başlangıç ve gelişiminden tahmin edemiyeceğim bir yere bağlamışsınız.. İnsan hayatında ki çöplere!!..

 Ben biraz zorlanıyorum kıyamıyorum atmaya çöplerimi .. Nedense hep birşeyler ifade ediyor bana..

 Kurtulmak mı?? Kurtulabileceğimi sanmıyorum..