Ben size uzun sayılmayacak hikayemi anlatsam beni daha iyi çözeceğinizi düşünüyorum.Ben 25 yaşında üniversiteden yeni mezun bir genç kızım.Ve şuan içinden çıkılmaz bir durumda gibi hissediyorum kendimi.Nedenlerine gelince;üniversitede sosyoloji bölümü okumak gibi bir nedenin yanında kendimden hoşnut olmamak gibi ağır bir neden de söyleyebirim size.Okulu 4 yılda bitirip bir an önce çalışmak için çok zorladım kendimi ve bitirdim ama hafızam çok fazla yoruldu.Bunun yanında lise döneminden beri kafaya taktığım fiziksel görünüşümden hoşnut olmayışımı azaltmakla birlikte üzerimden atamadım.Yüzümde bikaç dikkat çeken ben var ve bunları liseden beri aldıracağım günü hayal ediyorum.Elimde leke şeklinde vardı onu da aile de kriz yaratsamda aldırdım.Şuan ise yüzümdekileri aldırma peşindeyim bunun yanında burnumun da büyük olduğunu düşünüyorum eskiden beri.Bu sorunlarımın yanında oturduğumuz çevreyi de hiçbir zaman sevmedim ve kaynaşmadım çoğunu hiç tanımam bile artı amcamlar alt katımızda oturuyor onlarla da bikaç sene öncesine kadar sorunlar yaşadık ve düzelmiş olmamıza rağmen hala onlara kin duyuyorum ve burdan bir gün gitmemiz için çabalıyor aileme de bunu kabul ettirmeye çalışıyorum.
 Arkadaşlar gördüğünüz gibi bütün bu sorunlar bir araya gelince benim şuanki psikolojik durumum sizde bir çağrışım yapmıştır sanırım.Bunların birikimiyle şuan evden çıkmak istemiyorum çok gerekmedikçe ve ailem dışındaki kişilerle konuşmak istemiyorum.Ve sürekli internette  yüzümde iz bırakmayacak şekilde benimi aldıracağım doktoru arıyorum.Bir ay önce de babamla ben aldırma konusunda bir kavgamız oldu tüm ailemin önünde defol evimden sözü çıktı ağzından.Halbuki aramız genelde çok iyidir ama yaptı bunu ben yıkıldım ve abimin yanlız oturduğu eve gittim bir ay hiç dışarı çıkmadım istanbulda yani.orda estetik uzamnına gidecektim abim cesaret edemedi ve tekrar buraya babamın evine geldim ve hiçbişe olmamış gibi babamla merhabalaştım.Aslında bunu yapmazdım ama şuan ne yaptığımı bilmiyor gibiyim.İş aramam da lazım, ama ben sorunu bitmezse düzelmem kendimi biliyorum ve sözleşmeli öğretmenlik teklifi gelmiş olmasına rağmen bu içe kapanma ve depresif hal yüzünden özgüvenim tamamen yok oldu gibime geliyor ve geri çeviriyorum,çok uzattım özür dilerim ama sizden isteğim ben aldırmış arkadaşlar özellikle de lazerle aldıranlar ,yüzünden aldıranlar bana doktor adı klinik adı ya da internet sitesi msn adresi ya da telefon numarası yazabilirlerse  çaresiz bir insana yardım etmiş ve belkide hayata döndürmüş olacaksınız...
  Cevabınızı acil bekliyorum şimdiden teşekkürler değerli arkadaşlar ..

Evet dediğin gibi yıllarca senin uyguladığın yöntemi yani kendine yardımcı olmaya çalışmak ve kendimi anlmaya çalışmak gibi şeyleri ben de uyguladım ama ben anladım bu sebepler benim ruhuma işlemiş ve onlardan kurtulamayınca kendimi iyi hissedemiyorum bu belkide bir takıntı sosyal yaşamın meydana getirdiği bir takıntı ..ister istemez onların istediği şekle giriyoruz yani toplumun..ve böyle bir zamanda yaşamayı ben seçmedim buyüzden mutlu değilim ve mecburen toplumun istediği şekle girmek zorundayım belki kendi adıma bu durum realistce olmadığı için yine mutlu olmayacağım..yani benlerimi aldırdıktan sonra bile..
  ama toplumdaki bakış değişecek ve benm adaptasyonm bıraz daha kolay olacak ve adaptasyonum bile ailemi mutlu edecek ben de onları mutlu gorunce belkı bir nebze mutlu olacağım,ben bu zamanın insanı değilim biliyorum ama yaşamak zorundalığım var..
  Sana önerilerinden dolayı çok teşekkür ediyorum..

hayatta saglıktan öte herşeye çare vardır yani ne biliyim bende fiziksl açıdan kendimi memnun edemiyorum ama insanlara çevreye baktıgım zaman şükredecek çok şey görüyorum büyüülmeyecek konular deil aslında sakin ol sen çok  abartmıssın olayı dedigim gibi herşeye çözüm vardır saglıgın yerinde olsun inş istedigin gibi olur herşey...