merhaba arkadaslar..hepimiz birer insanolarak,cevremizdeki insanlarla karsılastıgmız problemlerden,sorunlardan sikayet eder,icimizde kimi zaman yapıcı,kimi zaman yıkıcı bir sekilde cozmek icin ugrasır dururuz dert ettiklerimizi..benim sizlere sormak istedigim sey,bu sorunların ortaya cıkmasında acaba bizlerin payı nedir?yani dusunsenize,biz karsımızdaki kisiyi ( özellikle canımız cok yandıgında ) o anki öfkemizle icimizden yerden yere vururuz.o enkötü,o en berbat yada o en fesat kisidir cogu zaman.eger biraz daha sakin ve olgun bir yapıya sahipsek,zamanla yumusar kırgınlıgımız ama sonuc degismez,biz haklıyızdır.Tabi bide karsı taraf var,biz o kisi icin ne dusunuyosak onda okiside aynısını yada fazlasını  bızım icin dusunuyo muhakkak.yani haklı olan o  insan haksız oldugunu kabul etmek istemez.bilsede suclu oldugnu icinden bahaneler bulur kendi haksızlıgna..ben sizlere kendinizi hic elestirirmisiniz diye sormak istiyorum.hatta elestirelim kendimizi,bakalım kabul etmek istemedigmiz ne yanlıslar icimizde? ben baslayayım kendimi elestirmeye ilk once..


Ben sevdigim insanları paylasmayı sevmeyen biriyim.
patavatsızlık edecek kadar acıksozluyum.tabiki cevremdede sırf buyuzden mimli  bir kisiyim.
yakınlarımın dısında bana getirilen elestirileri kabullenmekte zorlanan,ve bazı isteklerim konusunda bencil biriyim.
ilk kez tanıstıgım biri hakkında,sezgilerime dayanıp o kisiyi sevip yada sevmeyecek kadar sabit fikirliyim.(hos bu konuda simdiye dek pek yanılmadım ama neyse  )
tartıstıgım zaman fevri davranıslarım ve ve sözlerim olabiliyor.
offfff bunları soylemek bile cok zor geldi.. ama eksiklerimi biliyorum arkadaslar,bıldıgım ve kabul etmeye basladıgım icinde,onları törpülemenin yolunuda bulucam zamanla insallah..bakalım sizlerden neler cıkacak 
sevgiyle kalın mirandaa...