bence değildir

Sevgili siyah gül öncelikle hoşgeldiniz.Bakın bende yorumumu düzeltmek zorunda kaldım.Sizin bir erkek olduğunuzu düşünmüştüm.Size sadece şunu söyleyebilirim.Kendinize başka bir erkek arkadaş bulunuz sizin aşık olduğunuz kişi sizi seviyorsa bunu mutlaka eşiyle konuşup halletmeli ya siz olmalısınız yada eşi..Bu arada bence hem sizi hemde eşini kandırıyor bu bey benim görüşümce yoksa seven erkek ailesinide bırakmayı göze alır.

Merhaba arkadaşlar!!
Herkes kendince yorum yapmış. Bir çoğunuz karşınızdaki insanı erkek olarak değerlendiriyorsunuz. Ama cinsiyetini söylememiş arkadaşımız. Bu bir kadın da olabilir.Sadece erkekler evliyken aşık olmaz değil mi?
İnsan evli ve aşık olabilir elbette ama bu toplumdaki her erkek ve kadın gibi bir takım rahatlıkları ve kurulu düzeni bozmaya cesaret edemez. Çünkü toplum onu aile kurumunun içinde görmeye alışmış ve bu kurumu bozarsa karşılacağı tepkilere verecek bir cevabı olmayacak. Maalesef bu tür ilişkileri yaşayan kişilerin genel tutumu her iki tarafıda haberleri olana kadar idare etmek. Keşke medeni cesaret gösterip bunu karşılarındaki insana ve topluma açıklayabilselerdi. En azından emin olun karşısındaki insanı daha az incitmiş olurlardı. Sevgiye saygımız sonsuz elbette ama hiç kimse aldatılmayı haketmez. Sevgiler zamanla bitebilir ama bunu hakkını vere vere yaşayabilmek ve mümkün olduğunca az insanı inciterek yaşamak gerekir. Lütfen her tür ilişkide dürüst ve şeffaf olalım.
                                                                  Hepinize Saygılar.......

   Sizin bir erkek olduğunuzu düşününerek  cevap yazmıştım..sildim ve
yeniden yazıyorum...
Ailesini bırakmıyorsa  neden bırakamıyor ,bu konuyu biraz açmanız gerek..tek sebep çoçuklar mı ?
Gerçekten aşık olsaydı size ,gözü bir şeyi görmezdi..
Belki siz onun için  bir heyecan bir macerasınız ..
Hem bilirsiniz tipik cevapları vardır evli erkeklerin, ailemi bırakamam, hatta onların hayatını garanti altına almadan, onlardan ayrılamam vs.vs..aslından bunların altına neler gizli neler tabi anlayana...

günaydın arkadaşlar ilginize çok teşekkür ederim
ben bayanım 1999 da ayrıldım kendi halinde yaşayan 2 cocugu na bakan sorumlu hayatında kimse olmayan biriydim taaa 2005 yılına kadar ama bir gün karşıma  böle biri cıkacagı hiç aklıma gelmezdi o saatten sonra bütün hayatım değişdi çok ama çok mutlu oldum yaşamadığım mutlulukları yaşattı bana çok mutluyum halada öle ama benimde çok kafam karışık ne yapacagımı bilemiyorum eşinden ayrılmıyo kesinlikle ayrılamam diyo bunları bile bile bırakamıyorum ve hak da veriyorum kolay değil bir yuvayı yıkmam dememde zaten ayrıldiye tek yapacağım şey beklemek
beklicem sonu ne olacak zaten kaybedecek bişeyim kalmadı
başka caremde yok  haklımıyım
sakın yanlış anlamayın yuva yıkan kadın değilim zaten mutlu ve sağlıklı bir ailesi olsaydı benim yanımda olmazdı diye düşünüyom beni çok sevdiğini biliyorum onuniçin  de sabrediyorum  doğrumu yapıyorum o ayrı bi konu  ancak gururuma yediremem biterse bende biterim onu çok iyi biliyorum  sevgilerimle 

arkadış ben hayırlı bi iş yapıyorum demedim ki zaten
 ben çok çok üzgünüm böle bişile karşılaştıgım için  gercekten  üzgünüm ama çok seviyorum napayım :(:( benimde hakkım  değilmi mutlu olmak keşke allah bana bu günleri yaşatmasaydı ama yaşadığımada pişman mıyım hayır her günü değil her dakikası her anı çok dolu dolu yaşadım yaşıyoyorum çok mutluyum :)

doğru söylüyosun sıla bencede yani madem burda çözüm sunmamızı istiyosun neden yazılanları kulak ardı ediyosun