düşüncesini paylaştığında çevresinden aldığı fikirleri düşünceleriyle birleştirdiğinde düşündüğünün üstünde düşünmüş olur...

çünkü o bunları daha önceden düşünememiştir...

bak karamyas, senin bu konuna en güzel örnek heralde bu verilebilir bana göre ..





 HERKES AYNI SEYi DÜSÜNÜYORSA, HiÇ KiMSE FAZLA BİR SEY DÜSÜNMÜYOR DEMEKTiR. (Walter Lipmon)


 yani herkes farklı ,düşünmeli ,düşünmeliki bir üretim yapılabilsin ,doğrular ,icatlar ortaya çıkabilsin ..herkes aynı düşünürse ne olur hayat tekdüze yaşanır gider ..

Homo Sapiens
lateindan gelen bir kelime
ve modernlesmis Insan anlaminda
yani biziz
 

Evet haklısın ya ,gerçeketen bende ,yanlış anladım galiba ..doğru ,kişinin kendi düşüncesinden bahsediliyor haklısın karamyas ..


Evet neyse hepimiz hata yapabiliriz ,dur biraz daha dikkatli düşünüp cevap yazalım ..

Sevgili Alchemy.ninde dediği gibi felsefeyi biraz daha araştırıp ,konuşalım ...

Sene 1992 bir yazı okumuştum kırtasiyenin birinde, şöyle yazıyordu: "Beni en çok düşündüren şey senin beni düşünüp düşünmediğinin düşüncesi düşündürüyor"

Biz sadece kendimizin değil başkasının ne düşündüğünü de düşünüyoruz.  Ancak kendi düşüncemiz üzerine düşünmenin izdüşümü olan, başkasının kendi düşüncesi üzerine ne düşündüğünü de düşünüyor muyuz yani böyle bir yeteneğimiz var mı onu bilmiyorum işte.

Olabilir, sanırım ikimiz de hem kuyulara taş atan, hem de kuyulardaki taşları çıkarmaya çalışan birer deliyiz. Aslında kuyuya yeni taşlar atarak seni  yormak istemem ama benim kafamdaki, “karşıdakinin kendi düşüncesi üzerine ne düşündüğünü düşünmek” ile ilgili şu örneği vereceğim:

Mesela, arkadaşın sana ziyarete gelmiş ve yemek yiyeceksiniz. Yemek hazırlanırken arkadaşına soruyorsun,"klasik müzik eşliğinde yemek yemeğe ne dersin ?"  Arkadaşın, “olabilir” diye cevap veriyor. Biraz sonra yemeğe oturuyorsunuz ama sen müziği açmıyorsun, arkadaşın bunu fark ediyor. Ve arkadaşın düşünmeye başlıyor:  "Biraz önce bana yemeği müzik eşliğinde yemeyi teklif etti, ama şimdi müziği açmadı, herhalde bunun iyi bir fikir olmadığına karar verdi". ( arkadaşın burada senin ne düşünmüş olduğunu düşünüyor) Arkadaşın biraz sonra senin yüzünde bir huzursuzluk görüyor ve tekrar düşünüyor: “ Acaba, az önce müzik koymanın iyi bir fikir olmadığına karar verdiği için pişmanlık mı duyuyor?" ( arkadaşın burada senin kendi düşüncen(ilk düşüncen) üzerinde ne düşündüğünü düşünüyor) Yani burada, senin yüzündeki huzursuzluk ifadesinden bir çıkarımda bulunarak senin müzik koymama kararından hoşnut olmadığın sonucunu çıkarıyor. Müziği koymama kararın senin ilk düşüncen. Bundan pişman olma durumun senin ikinci düşüncen. Ve arkadaşın senin müzik koymama düşüncen üzerine bundan hoşnut olmadığını düşünerek, senin kendi düşüncen üzerinde ne düşündüğünü düşünmüş oluyor. Tabi buradan da ben kendi sorumu cevaplamış oldum ve kilit noktayı buldum. Kilit nokta “ipucu” . Yani başkasının kendi düşüncesi üzerine ne düşündüğünü anlamak için bir ipucu gerekiyor. Yoksa bir ipucu olmadan karşıdaki kişinin kendi düşüncesi üzerine ne düşündüğünü anlamak imkansız. Hikayedeki ipucu, senin yüzündeki hoşnutsuzluk ifadesiydi.

Bu arada bunları yazarken, aynı cümleden farklı anlamlar çıkarmamızın nedenini de buldum sanırım. "Kişinin kendi düşüncesi üzerine ne düşündüğünü düşünmek" sözüyle ben, karşılıklı iki insandan bahsediyordum. Yani olay iki kişi arasında geçiyor. Sen ise, kişilerin genel olarak insanların düşünceleri üzerine ne düşündükleri durumunu ele aldın sanırım. 


Umarım, taşı çıkarayım derken daha da derine göndermemişimdir. Eğer öyle yaptıysam beni mazur görün ve uzaklaşın kuyudan    Belki de bazı taşların kuyuda kalması gerekiyordur.