son satır içimi acıtarak yalayıp geçse de, ben bu yazıdan umutlandım. oğlumun da böyle büyüyebileceği, istemeden de olsa elinden aldıklarım-ızın onu etkilemesinin artık önemi kalmayacağına dair umutlandım, üzüntüm, kaygım bir an için yerini sevinçli bir bekleyişe bıraktı. ben de oğlumla arkadaş olarak gezmek, yetişkin ilişkisi kurabilmeyi istiyorum.bu yazı benim için başka önemli oldu. sevgiler iilhan, neler yarattığınızı bilebilseydiniz içimde, ama bu kadar anlatabiliyorum işte.

Ne güzel yazmışsın...

Bu kötü günlerde geçecek...

GELECEK GÜZEL GÜNLER GETİRECEK...

Umut verdin bana...

SICACIK.

yazınız beni aldı götürdü...sanki bende yan masadan sizi izliyor gibi oldum...

inşallah birgün sizin yaşadığınız bugünü bende yaşayabilirim...

ne mutlu size...annesine bağlı bir evlat yetiştirmişsiniz...

...

Biraz umutlandırabildiğim zaman,biraz hayal kurdurabildiğim,bir an için gözlerinizin önünde birşeyler canladırabildiğim zaman...Her ne olursa olsun önemli değil birşey düşündürebildiğim ,hayal ettirebildiğim zaman....

Öyle mutlu oluyorum ki...

Çünkü böyle zamanlarda boşuna yaşamamış , tüm yaşamışlığımı kendi gözlerimin gördüğü gibi yazarak size aktarmış oluyorum...

Çocuklar her zaman çocuk...benimki de dahil olmak üzere hepsi ( bir zamanlar hepimizin olduğu gibi ) yeteri kadar sinir bozucular kabul ediyorum..Hele ergenlik ve sonrasında...Bu sinir bozucu olma durumunu kabul ettiğiniz zaman ,durumla ve dolayısıyla kendinizle barışıyorsunuz...Aklınızın bir köşesinde bulunsun...

Bütün güzel cevaplarınız ve katılımınız için teşekkürler..

İnci

Yazıyı okuyunca kendimi düşündüm ,tıpkı benim oğlumu ve beni anlatıyor.Benim oğlumda 13 yaşında ama ben ona kafamı kaldırıp bakıyorum,43 numara ayakabı giyiyor şimdiden boyuna bosuna bakıncakarşımda bir delikanlı var diyorum,maşallah.Sonrada ne çabuk büyüdü diyorum,sanki daha dün dünyaya gelmiş gibi geliyor.Zaman çok çabuk geçiyor onlar büyüyor biz yaşlanıyoruz. :(Yazınız çok güzel ve anlamlı ellinize ve yüreğinize sağlık.

 Müthişti... Benimde oğlum var daha 7 yaşında bizde bazen çıkarız kafede otururuz sohbet ederiz... Her sene onunla daha da gurur duyuyorum ve her hareketinde duygulanıyorum,tıpkı yazıda duygulandığım gibi... Çok güzeldi cidden kutlarım..