Üstün Dökmen'in TRT ekranlarında bir sabah programı vardı bir kaç yıl öncesinde izleyen varsa hatırlar "Küçük Şeyler"

Hafta sonları erken bir saatte yayınlanmasına rağmen, uyanır, tek başıma oturur o programı seyrederdim, büyük bir keyifle.

Anlatımı, sade dili ve verdiği mesajlar o kadar içimizden, bizden konularla yaklaşımı çok hoş saatlerdi.

Bu yazısını da okumuştum daha önceden...

karamyas ekmek hala ekmek, nimetliğini koruyor yani ama insan insanlığını kaybetme safhasında galiba.. koruyamadıkça saygıdan bize kalan kaygı bu durumda sanırım..

kimin kime saygısı kaldıki...ne evlatların anne babaya...ne eşlerin birbirine...

ne dost denilenlerin birbirlerine...

saygı kelimesi sözlükten çıkıcak yakında...

Avrupali vatandas olarak sinirdan iceri girdigimizde birisinin carptigi adama yardim edip arabaya almak isteyince bana orada yasayanlar
-abi sen manyakmisin burda kimse arabasina almaz sonra üstüne kalir adliyelerde mahkemelerde sürünürsün kendini anlatana kadar dedi ve kesinlikle cankurtarani beklememizi söyledi.

Saygi kayip mi olduda heryerde ariyoruz halbuki yaniu basimizda degilmi  yasam daima senin verdiklerini sana geri vermiyormu iste saygi istiyorsan insanlara daha cok saygili davranmak saygi duymak zorundasin

Ben memleketimde daha bir kibrit cöpü yere atmadim vede tükürmedim  ama yerden cok cöp toplayip attim.

     

     Kendisine saygisi olmayan insanin cevreyede saygisi olmuyor.

Illüzyonun dedigi gibi baskalarini yargilamadan biz ne yapabiliriz diyelim.

Herkes kendinden sorumludur kendi adimiza en iyisini yapalim.

Avrupali insanimizdan verilen misal zerine yazma ihtiyaci duydugum icin sizlerle paylasmak istedim.Yukardaki yazimi yasadigimi.Yukarda benden baska erkek ismine raslayamadigim icin illizyon hanim üstün bey olarak benden bahsetmis olacak  herhalde birine benzetti sanirim ayriyaten konu acilmisken nasilsiniz illuzyon Hanim iyi hafta sonlari diliyorum.

Bunları ben de okumuştum ve ifadeler çok hoşuma gitmişti.Zamanımızda kaç insan bunları düşünür ki? Ben şuna inanıyorum artık ne sevgi ne de saygı kaldı insan ilişkilerinde.Özümüze dönüyoruz ilkelleşiyoruz.Yazık çok yazık...

Sevgili ihsansarı, bence yukarıdaki verdiğin örnekler önce evrene, çookkk sonrasından insana yapılan bir saygısızlık olabilir.

Baba-Abi, sataşma isteğini anlıyorum ama bu kez olmaz. Dikkat çekmek için başka yöntemler bulmalısın

Saygıyı mı anlamak istiyoruz. Toprağa bakalım o zaman. Toprak, bereketli, heybetli, ,üretken, ayıp örten, leş saklayan, karın doyuran.... toprağı anlatmakla bitirebileceğimi sanmıyorum. Herkesin ne demek istediğimi anladığını düşünerek neden toprak dediğimi açıklamak istiyorum.

Toprak ayırt etmez. Evet kimi kimyasallardan zarar görüyor kabul ancak toprak ayırt etmez. Siz ister gübre verin ister zehir toprak hayır demez. Onu içinde eritmeye faydalı hale getirmeye çalışır. Hiç bir insanın cesedini iyi yada kötüdür diye ayırmaz. Hiç bir varlığı sen çirkinsin pis sinek dolaşma benim üstümde demez. Yaşamamızı sağlamak için varlığına muhtaç olduğumuz halde o denli mütevazidir ki, "ben senin karnını doyuruyorum" demez. Bana muhtaçsın demez. Üstüne basar geçeriz ses etmez. Alçak gönüllüdür toprak. İşte bu yüzden, gerçekten saygının ne olduğunu anlamak istiyorsa insan, çok değil bir kaç saat toprağı incelemesi yeterde artar bile.

Ha biz saygının neresindeyiz. En dibindeyiz. En yoksun yerindeyiz. Kendi ilkel bedenlerimizin içinde, kendimizi kaf dağının tepesinde bulur olduk. Elimiz ekmek tuttu adam olduk sandık, adam olmayı unuttuk. Adam olmayı güç sahibi olmak sandık insanları ezmeyi insan olmak bildik. Öyle bir doyumsuzluk hali içine girdik ki, ben yanlışsamda doğrudur dedik. Yani mütavaziliği, alçak gönüllüğü yitirdik. Şimdi sokağa çöp atanları eleştiriyoruz. Şimdi bizden farklı davrananları yargılıyoruz. Kendi küçücük parçamızı o kadar büyük sanıyoruz ki neredeyse bütün dünya bizim alayhimize davranıyor gibi algılıyoruz. Her yapılan davranışı tehdit sanıyoruz. Saygı yargısız olmaktan geçer. Saygı inandığın değerler uğruna verdiğin savaşlardan geçer. saygı insandan geçer. Ama asıl saygı insana topraktan geçer. Ne zamanki topraktan uzaklaştık, insani değerlerimizi yitirir olduk.

Dost dost diye nicesine sarıldım.
Benim sadık yarim kara topraktır....