ya galiba birilerinin yardımına ihtiyacım var!herşeyin çöküşte olduğunu hissediyorum.sanki bişeyler beni zorluyuor yada ben zorlaştırıyorum.mesela hayatım okadar monotonlaştı kiii...üniversite öğrencisiyim ve düşünün yaşanması gereken en güzel dönemler ve ben ev okul ders yat kalk...hayatımı sanki hiç bitmicekmiş gibi yaşıyorum,her saniyesi değerli olan günlerimi harvurup harman savuruyorum.en son aylar önce sinemaya gittim,hiç kitap okuyamyrm  gibi..........arkadaş ortamımdan memnun değilim,etrafımdaki bazı insanların çıkarları için yanımda olduklarını düşünüyorum....3ay önce işte budur deyip çok güvendiğim benim için çok değerli olan insanın sebepsizliğinin altında yatan bi çok sebeple beni terketmesinide tam olarak atlatmış değilim,daha doğrusu etkileri üstümde hala...herşeyin üstüne bide insanların düşüncelrini çok önemsiyorum bunun yanlış old. bile bile,değer Vermedğm insanlarn bileeee...yane böle bi karmaşa herşeyden birazcık kimi saçma kimi  basit görnünüp......

kendine biraz  zaman ayırırsan hayatın monotonluğuna uymazsan geçmeyecek bişey yok inan her yeni güne mutlulukla uyan  unutma neolursa olsun hayat yaşamaya değer!  

ya ümitsizsiniz, ümit siz
ya çaresizsiniz, çare yine siz

sevgili ada, hayatının en güzel yıllarını karamsarlıklarla geçirme canım ,evet üniversite başka bir yer,memleketinden uzaksın herhalde aileni özlediğin bir
anda yazdığını zannediyorum bu yazıyı
oturduğun yerden bir kalk ve pencereden dışarıya bak,inan bana o insanların içinden senin anlaşabileceğin birileri vardır mutlaka...
belkide seni heyecanlandıracak birisini bile görebilirsin

karamyaza katiliyorum