Selam arkadaşlar...Benmi değiştim,insanlarmı?Benmi aykırıyım yoksa?Bu sorularıma yanıt bulamıyorum.Kabul ediyorum herkesin doğruları elbette kendine,lakin aklın yolu bir değilmidir?Kadın olduğumuz için toplumsal olarak hala kimlik arayışında olduğumuz varsayılıyor.Aklımız duygularımız ne denli yerli yerinde oolsa da;işverenler tarafından aşağılanıyor,tacize uğramaya devam ediliyoruz.Taciz kelimesi yanıltmasın,illaki
 cinsel içerikli değil...Dinlenmeme,değer verilmeme,düşük ücret bunlardan birkaçı...Narsist ve kimliği oturmamış bir işverenim var,başım dertte,kabul ettiğini bir saat sonra inkar ediyor Kişisel kaprisleri,abuk istekleri bunaltıyor,ve parası pulu benden geçiyor,bunaldım arkadaşlar...
Sinirlerimi aldıramam,makinede değilim,sürekli mücadele içinde olmaktan sıkıldım...Ayrılmaktan öte yol gözükmüyor,sizce ne yapmalı?