sevdigim biri var.ama bazen ondan cok soguyorum.beni itiyor kendindne bazense tam tersi oluyor.böyle olunca kalım baskasına kayıyor ve ona umut veriyorum.ve ona baglandım.sevdigimi anlıyorum.iki arada bir derede kaldım.kendimden nefret ediyorum.ama düşünüyorum mutlu olmak istiyorum.beni daha cok seven beni mutlu ediyor ve buda diger kişi oluyor.sucluyum evt ama yapabilcek bişey var mı?insan evladıyız ister istemez aklımız kayaıyor işte.mesela bir kadın kocasına ilgi göstermezse o adam mutlulugu dısarda aramaz mı?bunun gibi birşey..
  ve ben bunları düşünürken birde calışmam gereken cok agır dersler var.hayatımı mahvediyorum.çıldırmak üzereyim.allah sonumu hayır etsin

sanırım yasın daha küçük..bu kadar üzülme..bence otur bı sacım yap ve bunuda ıkı tarafada acıkla..yoksa daha cok üzüleceksın...

anladıgımkadarıyla kişiliğin okadarda oturmamış sn en iyisi kiminle daha mutlu hissedisan kim sni daha cok güldürebiliosa onla olmayı tercih et ve bukadarda sıkıntı yapma bukonuyu daha önunde yıllar var ve olumlu düşün herseyi veee  keskerini az kullan

yapman gereken sey belli aslında biraz düsünmek kendini düsüncelerede fazla kaptırma işin içinden çıkamazsın neyi istedigine karar vermen en güzeli...