Bazı bölümler hariç (o olmazsa ben ölürüm biterim,ben başarısız değersiz biriyim...) yadıklarınızı okurken bir an acaba bunu ben mi yazdım diye düşünmekten kendimi alamadım
Evet ayrılıklar insanı gerçekten etkiliyor,insan kendini boşlukta hissediyor sanki herşey havada asılı kalmış gibi;umutlar,hayaller,planlar... Eee şimdi ne olacak,ben ne yapacağım,insanlara tekrar nasıl güveneceğim,ben bunu hakedecek ne yaptım türünden yüzlerce soru günlerce gecelerce beynini bir kurt gibi kemiriyor.Sen sussan da beynin susmuyor.Hele bu ayrılık ihanet sebebiyle olmuşsa bitişinden çok emeklerine üzülüyorsun haketmeyecek bir insan için göze aldığın şeylere,yaptığın fedakarlıklara yanıyorsun.Ama şunu da kabul etmek gerekiyor birşey bitince bitiyor sen kendini paralasan da artık hiçbirşeyin geri dönüşü olamıyor.Önemli olan bunu kabullenebilip,yoluna devam etmek giden gitmiştir artık."Geri geri giderek ileri yürünmez" zaman gerçekten herşeyin ilacı ve her zorluk,acı,sıkıntı bir fırsat kullanabilirsek
Gönderen
