Bence sözü edilen doktorun alanında uzman olması yeterli. Hadi beraber bu insanları düşünelim. Oldukça çetrefilli bir eğitim sürecinin sonunda doktor oluyorlar ki bu hayatlarının en başlarından biri. Daha hayatla mücadelenin ne olduğunu anlayamadan kendilerinden hayat bekleyen, herşeyi kitaba uygun yaptıkları halde (istisnalar elbetteki var) sonuçlar beklenen gibi çıkmadığı zaman baş etmeleri gereken suçluluk ve üstüne ek olarak hasta yakınlarının yönelttiği suçlamalar zaten ağır olan bir yükü daha da ağırlaştırıyor. Biz diyoruz ki bu insan bu mesleği seçtiyse ömrünü insanları iyi etmeye adamalı. Gerektiğinde morallerini düzeltmeli, gerektiğinde abilik ablalık yapmalı. Nasihat etmeli, hoş görmeli, ilgilenmeli. Hasta olan birinin bunları beklemesi elbetteki normal. Ama bu doktorların sorumluluğu değil. Peki hangimiz odasına girdiğimiz bir doktora nasılsınız diye soruyoruz. Gününüz nasıl geçiyor. Sizin için yapabileceğim bir şey var mı ? Nedense onların da insan oldukları ve çok ağır yükler taşıdıklarını unutuyoruz. Ameliyatta hastasını kaybetmiş bir doktorun ruh halini hangimiz bilebilir.  Hastası intehar etmiş bir terapistin kendisini nasıl bir mahkemeye çektiğini hangimiz bilebiliriz. ?

Hastane görevlilerine gelince. Bütün gün hasta ve hayatlarından şikayet eden insanlarla yan yana kalan insan ilişkilerinde başarılı biri eğer bunlardan kendisini korumanın yollarını bilmiyorsa bir süre sonra bu durumu kanıksayacak ve bu mutsuz olacaktır. Mutsuz bir kişinin de yüzünde gülücüklerle dolaşmasını bekleyemeyiz gibi geliyor. Hatırlayalım ki onlar da insan. Ve oldukça zor bir iş yapıyorlar. İyi ki varlar...

  sizin de insan ilişkilerinin iyi olmadığı anlaşılıyor. kendinize saklayın APTALCA düşüncenizi

katılıyorum menekşe
doktorlar bazen insanın yüzüne bakıp ilaç yazıyorlar

her meslekte istisnalar vardır sadece doktorluga özel bir durum degil bu

Ben mesleğimi yazmadan anlatmaya çalışacağım.
Dün cep telefonuma boş mesaj yağdı durdu. Aynı numaradan boş mesajlar geldi. Sonunda bağlı olduğu operatörden numaranın kime ait olduğunu öğrendim. Soyadı, bir ara mesleğimle ilgili işini yaptığım bir kişinin soyadı idi, numaranın kayıtlı olduğu isim bir bayan adı. Neyse sonunda o kişiye ulaşabileceğim ev numarasından aradım. Sonuç: Hatun kişi eşinin telefonundaki numaraları böyle kimdir diye araştırıyor...
Bravo!
Bu nedenle ben de genelde eleştirilen mesleklerden birinde olduğumdan biliyorum ki, aynı bunun gibi olmasa da tuhaf olaylarla karşılaşmak çok kolay.
Bir olay daha söyleyebilirim iki ay kadar önce, işini yaptığım birinin yakını arayarak, o işi iyi yapmazsam neler olabileceği konusunda ve işimin gereklerini takip edeceği konusunda hafifçe uyarmıştı. Ben de onunla sakin konuşup iş sahibine bildirdim, bu şekilde çalışmayalım dedim. O da bana o kişinin söylediklerine aldırmamamı, bir çok konuda bu kişinin düşüncesiz davranabileceğini söylemişti ve o zaman çalışmama devam ettim. Fakat ne heves ne güleryüz kalmıyor tabii.
İnsanların yaklaşımının ne olacağını bilemediğimizden, hatta bu şekilde tuhaf yakınları da olabileceğinden sorunları azaltmanın yolu bazen sadece işi yaparak, mesafeli davranmak olabiliyor.
Yine de ekleyeyim, doktor ya da sağlık sektöründen değilim... Onları savunmak değil, sadece genel olarak insanlarla daha fazla diyalog içinde meslek sahiplerinin daha fazla olumsuz olayla karşılaşabildiğini söylemek istiyorum. Bu deneyimler de bazen uzak davranma ve sadece işle ilgilenme gereği getiriyor.