düşünüyorumda çocuklarım doğru yetiştirmeye çalışırken ne kadar çok hata yapmışım.biröz var hatanın nerşinden dönerşen kardır diye.artık küçük değiller okula başladılar.meğer onları dinlediğimi şanmışım ,dinleyememişim.anladığımı şanmışım anlayamamışım.onların yemeği ,okul eğitimi, terbiyeşi ,giyimi,temizliği derken ,meğer onlara yakınken  farkında olmadan dünya telaşından onlardan ne kadar uzak kalmışım.peki naşıl telafi olacak tüm bunlar ?şimdi büyüğü 13 yaşında .neyapacağım nereden başlayacağım? .

ictenlikle bu soruyu sormus olmanizdan dolayi size Kendi adima tesekkur etmek istedim..cocuklarinizla iletisim kurmayi istemis olmaniz ve bu sorununuzu farkedip,buralara tasimis olmaniz Tesekkur etmem icin yeterli..

hayatta hic bir seyi cocuklarla iletisim ve onlarin saglikli psikolojilerinin olusumu acisindan daha onemli gormuyorum..hayat cocuklarla baslamiyormu?..bizler,biyolojik olarak yetiskin olmus olsak bile Hayatin kendi ''kolektif bilinci icinde'' hepimiz cocuk sayilmazmiyiz..

butun saglikli topluluklar,toplumlar,halklar,devletler saglikli bireylerden olusur..butun bunlarin hepsi de daha cocukluktan baslar..anne karninda iken dahi cocugun dis cevreden etkilendigini birbirimize hep soyler-yazar-cizeriz de; dunyaya geldiklerinde onlarin hayati nasil algiladiklarini ihmal ederiz..cunku anne karnindayken hassasizdir ; daha elimize gecmemistir; elimize gecince dogdugu andan itibaren kendi dogru bildigimizi sandigimiz dogrularimiza gore yetistirmeye calisiriz..ne kadar da benciliz diye dusunuyorum..icinde bulundugumuz toplum daha dogar dogmaz kendi tercihini hic dusunmeden cocugunun uzerinde uygulamiyor mu; isim olarak  imdat..yeter..kader..derken Cocuk onlar icin o an ne kadar var?..varligindan ne kadar haberdarlar?..kendileri ve cevreleri icin cocuk sahibi olmayi tercih ettikleri icin,sonuc ortada..ne kadar saglikli bir toplumuz degil mi..

Cocuk haklari icin buradan bir vesile ile herkese sesleniyorum;

Lutfen,belirli bir yasa kadar cocuk sahibi olamamis insanlara Devlet olarak belirlenmis bir yas diliminden sonra Tibbi olarak cocuk sahibi olabilmesinin onune gecilse?..

Kisi 55-60 yasina gelmis,tibbi acidan cocuk doguramamis..ama illaki Annelik duygusunu yasamak istiyor..ve bir o kadar maddi harcamalar..enerji tuketlemeler..cevrede destek veriyor..temenniler..dualar vs..iyi sans dilemeler..

bu bana HIC DE INSANI GELMIYOR!..hic de AHLAKI bulmuyorum..dogacak cocugu; dunyaya gelecek insani dusunmek geri planda kaliyor; Hanfendinin Annelik duygusunu yasamasi on planda geliyor!!..ne kadar igrenc!...bir canliya yapilabilecek en buyuk saygisizlik..60 yasindan sonra dogan cocukla ne kadar iletisim kurulur..ve o yastan sonra dogan cocuga maddi imkanlar ne olursa olsun NE KADAR ANNELIK yapilabilir!..zaten onu erken terkedip onu kucuk yasta uzuntuye bogup,ebediyete gitmeyecekmisin?!!!

bu konuyu sanirim uygun bir baslikla Forum olarak acsam daha iyi; sizin buradaki sorunuzla ilgisi yok..ama yazarken arada biraz genel olarak kamuya hatirlatasim geldi..

cocuklarinizla ilgili ;''nasil iletisim kurabilirim ''sorgulamalariniz icin tekrar tesekkurler..

saygilar..

newadressreaaly