yağmurcum bende bir görümceyim.acaba bizim gelindemi böyle düşünüyor.biz onları bir arada görmekten zevk alıyoruz.gelimiz çalıştığı için yüzünü göremiyor özlüyoruz.furzat buldukça çaya kahve içmeye çağırıyorum.acaba bizi kıramayıp mecburiyettenmi geliyor? bende gelinim ve görümcemle bir arada olmaktan zohbet etmekten zevk alıyorum.o an onlar gibi olmaya çalışıyorum onları anlayıp onların gözünden bakmaya çalışıyorum konulara.hoşumada gitmeye başladı.zonra onlardan ayrılınca kendim gibi davranıyorum.ne olcakki zanki hem benim canım zıkılmıyor,hemde onları anladığımı düşündükleri için beni daha çok kırmamaya çalışıyolar.onlar dedğim eşimin ailei.bir yol geliştirmeye çalış olumzuz bakma bence. mutlaka bir çözümü vardır her zorunun.hayatı kendinede eşinede zehir etme