ey benim ahu bakışlım
gözlerimde gözün kalmış
başka bir söz duymuyorum
kulağımda sözün kalmış

keder akar yaralardan
ak görünmez karalardan
yürüdüğün buralardan
turna boylum hüzün kalmış

gidem dedim gidemedim
kalam dedim kalamadım
kendi kendim göremedim
aynalarda yüzün kalmış

be hey çağlar nedir bu hal
tüm yaşantım oldu hayal
gel maralım bunuda al
almadığın canım kalmış

içimdekileri yazmakla bitiremeyeceğimin farkında olmama rağmen beynimdeki çelişkilere rağmen parmaklarım klavyenin üzerinde gezinmekten alamıyorum.belkide içine düştüğüm boşluktan olsa gerek.

divane ettin aklımı, taştan taşa vura vura
aradım can yoldaşımı baştan başa sora sora
kimi yanar kimi söner, kimi iner kimi biner
saraylar virana döner boştan boşa dura dura

gir mahsun-i dost bağına, kar yağmış gönül dağına
ömrüm gençliğim çağına,baştan başa yara yara

-------------------------------------------------------------
ne ettim ne eyledim sana cananım
gönül mayalarım katar eyledin
gel benim efendim dinim imanım
beni mecnunlardan beter eyledin

beni hasret ettin gül yüzlü yare
neden mansur gibi çekersin dara
garip bülbül gibi düşürdün zara
virane bağlarda öter eyledin

gel osman dağlıyı kahretti deme
sen olsan şikayet ederdin kime
olanca gam yükünü verdin sırtıma
dağıtsam aleme yeter eyledin
-------------------------------------
kara gözlerine kurban olduğum
neyime gücendin aramıyorsun
uğruna canımı feda kıldığım
verdiğin ikrarda duramıyorsun

yüce dağ başında ceylanlar yürür
ceylanın yavrusun avcılar vurur
her sabah her sabah bir selam verir
seher yeli kadar soramıyorsun

sevda mahsun-i nin belini büktü
binbir güzel görse sevdiği tekti
her ne çekti ise dilinden çekti
hey dilim sen bana yaramıyorsun

mr günlüğüm.bak yine beraberiz ama yakın bir gelecekte yine yollarımız maalesef ayrılacak.gönül ister ki her zaman beraber olalım ama olmuyor işte.insan oğlu kuş misali derler ya.bende öyleyim işte.hayat insanı nerelere sürüklüyor (yüreğindekilerle birlikte)...


7-7-7-7-7-7-7-7-7-7-7 SON ŞİİR  7-7-7-7-7-7-7-7-7-7-7-7-7

yar diyordum senin için, yar! aklımda kalan..!
bahar gelmedi gönlüme, dün bu günden çabuk geçti
geçti geçmesine ama;
sensizlik penceresinden her bakışımda sendin yüreğime yansıyan.
hani diyordun ya belki!?,
arkası yoktu sözlerinin, kendine sakladığın gizlerin.
anlamadım seni anlayamadım
yürek çok çarptı ardından yar, aldırmadın!
hiçbirşey öylesine değildi bende
ağzından çıkacak tek bir kelimeye,
bel bağlamazdım ya kimseye, bir sana söz geçiremedim.
bir senden vaz geçemedim.
yüreğim çok acıdı!
aceba bu gün dönecek mi  ümidiyle yaşamak zor geliyor
artık uzaktan seyretmek.
bu kadar yakınken sana,
bakmaya korkuyorum kaybolacağımı bildiğim karanlığa...
ne çok istedim gözlerinde kaybolmayı..
sabahı yoktu  gittiğin zaman gecelerin,
yokluğun değilmiydi her sabah yalnızlığımı paylaşan.
ve bir belirsizlik ! sonu yok hayallerimin.
gel desem uzanırmı ellerin..?
benli yarınlar düşler mi yüreğin ..?
sayıklarmı ismimi gecelerin..?
sevebilir misin benim gibi..?!
alıştırdın kendine,
anıların, günün birinde dilinden dökülecek iğneleyici kelimelere bile
yeter ki acebalar,belkiler çekip gitsin hayatımdan,
yalnız çok acıklı ardından bakışlar..
gideceksen eğer son veda ardından son bakış,
bir tebessüm geçmişe dair..
silinip gidersin! herşey geçermiş güya..
ne adın kalır dilimde ,ne hayalin gözümde
hem olmuyormuş ya birlikte,..
neydi böylesine ayrı düşüren yollarımızı ,neydi seni vaz geçiren..?
neydi cevabını bile çok gördüğün sebeplerin..?
setler koydun aramıza, engeller yarattın.
yada; ben seni hiç anlamadım.
bazen ümit verici sözlerin senin bile fark edemediğin..??
belki inadına devam edişin,
bensiz bir hayatsa düşlediğin,
kırılsın ümitlerin,uğramasın yakınıma bensiz yüreğin.
git! yüreğim yüreğin olmadı hiç,
git! bensizlik yakmadı içini hiç,
git! yokluğum yok oluşun olmadı hiç,
artık yokum ben diyorum.kapını çalmadım farzet...!
                                                    (14.01.2008)

sadece gitmek istiyorum bu sefer nedense.belkide bu şehrin kalabalığı yordu beni.sadece bir an önce gitmek.......

/-/-/-/-/-/-/-/ SARIL KENDİNE /-/-/-/-/-/-/-/-/-/

yalnızsa yüreğin insanlar içinde,
o anda sarıl kendine
umudun tükenir sanıpta yenilme!
umut var yarın içinde

kimseler kalmayıp çekipte giderse,
o anda sarıl kendine
ellerin kelepçe kan gölü içinde,
olsanda sarıl kendine

kar yağdı dağlara hasretim bahara,
bu canım artık uslanmaz
bilmemki kaç kere söylenir insana,
onursuz insan utanmaz!

özür dilerim günlüğüne yazmak istemezdim ama şiirlerini çok beğendim birkaç tanesinin çıktısını alabilirmiyim

ewt günlüğüm son yazdığımda yarın ne getirecek demiştim.bak kendi geldi ve getirdi işte getireceğini.biliyordum döneceğini.ama bu sefer
ikimizde birbirimizin kıymetini daha iyi biliyoruz sanırım.mutluyum sonunda