İnsan ne garip şey.bir gün var bir bakıyorsunuz ki aramızdan ayrılmış.!Tıpkı bir dala konupta tam sevmek isterken elini uzattığında uçup giden kelebekler gibi...
her istediği her zaman olmuyor, bazen çok mutlu iken; birden bire yasa bürünüyor.ona söylemek istediklerini zamanında söyleyememek ve bir ömür boyu da söyleyemeyecek olmak ne tuhaf bir duygu...?! dünyada kaç kişi bu duyguyu tatmış olabilir aceba?
Artık anlıyorum ki her şeyi zamanında yapmak lazımmış......
++++++++++++++++++++
ÇOCUKÇA

Seni özlemek geldi içimden
Çocukluğumu özler gibi
Babamın eve geldiğini gözler gibi
Sobanın üzerinde kızarmış ekmek
Çaydanlıkta tıkırdayan çay
içmek geldi seni içimden
Oh çekerek yudum yudum
Ağlamak geldi içimden
Hüngür hıçkırık çocukça
Hiç neden olmasa bile
Türlü kaprisler yaparak sana...
Karanlıktan korktum da yine
Yatağında uyumak istedim
Sokulup kedi gibi koynuna
Sıcaklığını duymak istedim
Haydi evcilik oyna benimle
Çamurdan köfteler yap bana
Bu yaramaz bebeğine
Ninniler söyle dizinde
Haydi çocuk gibi davran bana
Hiç olmadığım kadar çocukça
Çocukluğuma ver bütün bunları
Farzet ki -
Çocukça aşık olmak geldi içimden...

                                 (rahmetli beren'in günlüğünden)
                                 (Allah (c.c.) mekanını cennet etsin)
++++++++++++++++++++++++++

bu güzel bir gündü ta ki; gece 12 kişinin şehit  düştüğü haberleri gelene kadar. kim bilir annelerin ciğeri nasıl yandı.Yüce Allah (c.c) başta ailelerine olmak üzere tüm yakınlarına sabırlar versin.bir insan kolay yetişmiyor.içimden geçenleri yazmak istemedi canm nedense....?

yine geldik uzak diyarlara.yine değişiyor yaşam gibi her şey.tanımadığın yüzler, tanımadığın izler... yine yalnız kaldın bak koca şehirde...belki huzur buldun belki yalnız hissettin kendini.martılarla konuşmak zorunda kaldın belkide yine...

uzun zamandır ayrı kalmanın sonunda yine geldim ve yine bir günün daha sonuna geldik...
bir insanın hayatında her şey ne kadar ters gidebilir aceba? ne hikmetse her şey tersine tersine gidiyor..her şeyde vardır bir hayırama nereye kadar

rüzgar esmez dağlarında yelim gelsin yelim gelsin
yağmur yağmaz buralara selim gelsin selim gelsin
eğer senden ayrılırsam ölüm gelsin ölüm gelsin
ölüm gelsin ayrılırsam.....

mrb günlüğüm.bu gün pazar ve seninle birlikte evdeyim.yorucu bir haftadan sonra evde olmanın yada eve gelebilmenin mutluluğu içindeyim.iki haftadır uğrayamadığım mutfagıma girip kuru fasulye ve pilav yapmak geldi içimden.
daha akşama 3-4 saat varken ben şimdiden yaptım bile yemekleri.sadece salata kaldı geriye.birazdan çıkıp dolaşcam ama hava kapalı yine.böyle kapalı havalarıda hiç sevmiyorum.en iyisi bağlamamı elime alıp telleri dile getirmek....

bu yıl benim yeşil bağım kurudu
dolu vurdu yapraklarım çürüdü
benimde saz tutan elim var idi
şimdi bir köşede yatar ağlarım

hani benim ile lokmam yiyenler
gölgemin altından konup göçenler
bre zalim dar günümde kaçanlar
ben kendi halime yanar ağlarım

mahsun-i şerif'im budur ahvalim
dünya yalan olmuş,! insanlar zalim
ölene dek sürer benim bu halim
çamurdan çamura batar ağlarım...

içimden sadece düşündüklerimi kalbime gömmek ve ağlamak geçiyor ama beceremiyorum.dün geceki son konuşmamızdan sonra ikimizde tekrar bu işin geri dönüşü olmadığını biliyoruz artık.ama hep aklıma geliyor ve onu bi
r daha göremeyecek elini tutamayacak olmanın sıkıntısı canımı acıtıyor resmen..............................neden  böyle olduk bebeğim.ne oldu bize.neden bayramlar zehir oluyor bana.ikimizinde birbirine bir yanlışı olmadı.hayatta birisi daha fazla severmiş ya bebeğim.senin de söylediğin gibi ben daha çok bağlıydım ve yıpranan da ben  olcam herhalde.seni uutmak çooooooooook zor olacak be bebişim.seni unutmak için belkide buraya yazdıklarımı bile silcem ama suan içim acıyor ve içim içime sığmıyor.

yoğun bir günün ardından duşumu aldım ve işleri bitirmenin huzuru içerisinde güzel bir uykuya dalacağım şimdi.keşke her gün böyle olsa...