çünkü insan yaradıLışının özüne dönmek ister aslında..Ama farkında değildir..Ruh özünü arar durur.Bu yolda kendine hedefler koyar sevgi,aşk,para pul...hepsi tek şey içindir,mutluluğa kapı açmak..Ama olmaz çünkü asıl aranan şey bu değildir ...ruh yaradanını arar.Çünkü ondan üflenerek meydana gelmiştir,kısacası onun bir parçasıdır....ta ki ona ulaşıncaya kadarda bu amansız mutluluk arayışı devam edecektir...çünkü herşey geldiği yere aittir,özüne aittir,ve özüne yönelir..

ozlemek guzel bır o kadar da acı verıcı.gıden donecekse ozlemek guzel ama ya hıc donmeyecekse ozlemek ıste o zaman tarıfı olmayan derın bır bosluk,acı,ızdırap ozlemek hersey bazen hıcbırsey....

çaresizlik
tıkanmak ve tıkanklık
güçsüz oldugunu hissettiğin ve anılarla bogustugun an. Kaybettiğin ve geri gelmeyecek zamanın verdiği acı..

özlemek ben bu sözcüğü şu sıralar bir kez düşünüyorum o da 24 saatimi alıyo.neden mi?
özlem hasrete!!!!!!!!!!!!!!

özlemek çok ilginç bir duygu..çok enteresan..içine bir his kaplıyor o an..bir sıcaklık çöküyor tam göğüs boşluğuna..tuhaf oluyorsun..ağlamaklı oluyor gözlerin..dolu dolu..

özlemek çok güzel..birilerini sevmek,değer vermek ve özlemek..özenilmekte ..

güçsüzlük duygusu sarıyor o an dört bi yanını..düğüm düğüm boğazın..ağlamak istiyorsun göz yaşların mahkum olmuş..akmıyor..akamıyor..ateş basıyor..her yanını..tuhaf..çok tuhaf bu his..

özlemek güzel..özlenilmekte..dilerim hiç kimse özlemeyi özliyecek kadar yalnız kalmaz...