Artık sonuna geldik.

Sonsuz olacağımızı söyleye söyleye bitirdik kendimizi. Deli gibi sevdiğimizi söyleye söyleye bitirdik.Oysa ben gerçekten sonsuza dek sevebilirdim seni, hem de deli gibi.

Ama artık bitti.

Şimdi içimde büyüttüğüm o masum bebek olmadığını biliyorum. Şimdi bana yaptıkların için kendimi kandırmaktan, kendime seni affettirecek bahaneler bulmaktan, seni her zaman kalbimde, kalbime karşı koruyup kollamaktan vazgeçiyorum. Sana duyduğum o anne şefkatinden vazgeçiyorum.

Bir aşk değil bir savaştı yaşadığım. Fark ediyorum.

Kendimle savaştım ben. Kendimi sana inandırmak için zorladım. Gelmeyişlerine, sevmeyişlerine, yalanlarına kendimi ikna etmek için, senin sevginle kendimi kandırmak için, bir masalı yaşadığımıza inanmak için savaştım.

Kendime yenildim sonunda. Sana değil.

Şimdi içimdeki bu savaşı bitiriyorum.

Bir gün bu savaşın biteceğine, sevginin buna değeceğine olan inancımı, gözlerindeki sahte aşkı bırakıp ellerine, kendime sadece yaşamımı alıyorum. Sensiz yaşanmayacağına inansam da, senden hayatımı ayırmakta zorlansam da, artık seninle savaşmaya güç bulamadığım yaşamım ellerimde, gidiyorum.

Senin galip başladığın bu aşkta, yenile yenile seni yenmeyi öğrendiğim bu savaşta, seni içimde bitiyorum.

Artık bitti kendimle savaşım.

Yenildin içimde;

Ben -bir- im artık.

Sen sıfır!

-Biz- bittik artık,

Git biraz da başka yürekleri kır!
savaşmak benim için kolay!!
ben savaşıyorum...

sonsuz diye bir şey yok..
ama lastnigt.......

Bu dünya dipsiz bir kuyu................
Hayat bana yaşadıklarımı ve yaşattıklarımı bir paçavra misali vuruyor.
Tüm yollarım tıkalı. Tüm sözler söylenmiş ve sessizlikler içinde bu dünyadan yitip gitmemi bekliyor.
İki duvar arasında kalmışım, can çekişiyorum. Sessiz çığlıklar atıyorum. Bu ben değilim. Bu ben olamam. İçimde bir kaç tane ben var. Onların hepsini yok etmek, birden fazla olan beni yok ettikten sonra da yok olmak istiyorum.
Yaşamak ta istiyorum. Nefes almak... Su içmek, börek yemek, kola içmek, beyaz elbise giymek, saçlarımı taramak...
Ben kendimi istiyorum. Ben , beni özledim...

Bu gün hava soğuk..
Hafif bir rüzgar var. Yağmur yağdı biraz. Hatta biraz biraz atıştırıyor hala..
Biraz üşüyorum...........

Beni bana sor.. Yüreğime kor düşüren sen, anılara sor bir dinle..
Beni bana sor.. Yüreğime kor düşüren sen, anılara sor bir dinle..
Sor yeni güne sor yankının hatrına, beceremedim güze sensiz bakmaya..
..
Eskiler üstüne yenisi biner. Bu sefer farklı bu beden sancı çekiyor, ruhum kaygılı..
Yanıyor yanımın en sancılısı.. En sancılısı..
Beni bana sor.. Yüğreğime kor düşüren sen, anılara sor bir dinle..
..
Soıkaklarda yankılandı adın, sensizliğe hiç alışamadım. Tüm sözlerim küskün sana, yine yalnızlığın ay ışığında...................
..

Köşe başına baktım yine. Hzılı hızlı geliyor yine.. Ben se demir kapıcığın oraya gidip, O nun gelmesini bekliyorum... İşte geliyor...
Bir yandan da dua ediyorum. Tam karşıdaki sokak lambası sönsün diye.. Arada sırada sönüyor. Çok iyi oluyor.. Bu hariha oluyor gerçekten..
Açık mavi kot pantolonu, kahverengi kadife ceketi, açık renkli gömleği..
Elinde sigarası ile yine geliyor.. Ve geldiğinde sigarayı, bitse de bitmese de son kez derin bir şekilde içine çekip söndürüyor..
Hiç kimseye aldırmıyorum. Sarılıyorum sıkı sıkı.. O da..
bir süre sonra eğiliyoruz. Oturuyoruz bazen.. Dizlerimin çok ağrıdığını bilirim...
Bazen bir sarılırım hiç bırakmamacasına.. Öptüğüm de çok olmuştur.. Ne cesaret ama...
Bende ki masumluk.. O nda ki tutku..
Eski günler..
Eski günlükler..
Kalpli kalpli resimler. Baş harfleri ile dolmuş bir sayfa..
Eskidendi..
Çok eskiden.

Berbat bir iş günüydü..
İnsanın morali bozuk olunca, işini bu kadar çok etkileyeceğini gerçekten tahmin bile etmezdim.
Sanki işe yeni başlamışım, ne deneyimim var ne de bilgim. Kafam durdu, resmen tökezledim.
İçimde tuhaf bir duygu var. Beni korkutuyor. Hiç bir yere sığamıyorum.

İnsanlar öyle iki yüzlü ve sinir bozucu olmuşlar ki, kendilerini çok küçük nedenlerle bile ahlaklarını, güvenlerini ve sevgisini satıyorlar.
yazık.

İnsanlar neden gerçeleri kabul etmezler ki?!
Bu kötüdür, bu yapılamaz, vs.. vs.. bir sürü ön yargılarla dolu cümlecikler.. Çoğu insan bunu yapamıyor; bizler bunu yapıyoruz. Çünkü şöyle böyle nedenlerden dolayı... Her neyse.. Kesin ve net konuşmaktan hep sakınmışımdır. Birini ve ya birilerini direkt olarak yargılamak, bile bile istemem.. olay hiçbir zaman düşündüğümüz kadar basit değildir.
Önce biraz duracak, düşünecek, empati yapacak ve öyle karar verecek, öyle konuşacak..
Böyle daha güzel bir iletişim olacak.. Ben inanıyorum...

Bu gün çok yoruldum