Merhabalar,

Anlamiyorum; ya çok verdim ya verdigimi zannettim ya da verdigimin karsligini alamadim ki bugün böyle bir haldeyim. Esimin ailesine yaranamadim. 10 yildan fazla evliyim, ailesi sürekli beni disladi.   
Birbirimize uzagiz, aramizda kilometreler var, yinede hastalikta, bayramda, dügünlerinde vs... her zaman yanlarindaydim, onlari aramadigim bir gün olmadi, maddi ve manevi destegimi esirgemedim ama evlerine gittigim zaman yüzüme bile bakmadilar.
Esimse yillarca onlari savundu onlarin yaninda oldu. Sonra bir ara esim beni destekler gibi oldu "sen haklisin hayatim" "sana haksizlik bu yaptiklari" "ben herseyi halledecegim" vs ... meger benle  oynamis. Bu aksam tartistik ve onlarin hakli oldugunu, benim yanimda hiç bir zaman olmadigini ve olmayacagini konuyu geçistirmek için bana senin yanindayim falan demis. Soruyorum: ben nerde hata yaptim? Zamaninda sert bir tavir koymadim herhalde. Kostura kostura gittim yanlarina, üç günlük dünya dedim bos verdim affettim, biraz daha çaba gösteriyimde beni dislamasinlar dedim. Aileden bir fert olmak için elimden geleni yaptim.
Kisiligimden ödün verdim. AMA onlarsa iki yüzlü, oyuncu, iftiraci, ve art niyetli oldular bana karsi!
=>  Karar verdim ailesiyle iliskimi kesiyorum ne hastalikta ne ölümde onlarin yüzünü görmek istemiyorum.
=>  Esime gelince canimi çok acitti bu aksam, 10 yildan fazla bir zamandir bu aile ile ilgili kördügümü  çözemedik, ailesinin önünde pIsIrIk, korkak bir erkek, benim karsimda bir kabadayi oluyor. Bosanmak aklimdan geçmiyor degil artik.

Tavizler sorun yaratır..

Burda tavizler kesildiği zaman herşey daha farklı olacaktır..

Arayıp sormamaya başladıkça birşeyler değişecektir..

Güçsüz görünmek işleri büyütür..

Haklisin arkadasim (üyenin biri). Tavizler sorun yaratir. Bende inaniyorum bir seylerin degisecegine ya çok kötüye gider ya da düzelir!
Bazen zorunluluktan bazen iyi niyetten dolayı birine-birilerine ayricalik taniyoruz ama sonunda? Mustafa Kemal Atatürk diyor ki: "sen taviz kapısını bir defa aralarsan, onlar iter, sonuna kadar açarlar."
Tracker, esimle bu konuyu defalarca konustum. Benimle oynuyor, benim yanimdaymis gibi hareket ediyor, biraz zaman geçince yine ayni düsünüyor. Yani anliyacagin kalbi baska dudaklari baska söylüyor. Annesine babasina Allah uzun ömürler versin onlar vefaat etse bile kardesleri var! Zaten en büyük sorunu yapan onlar!
Alşın, mesafe koymakla kalmiyacagim bir müddet hiç görüsmeyecegim. Ya düzelir ya daha kötü olur. Tek korktugum esimi daha çok doldurmalari.
Hayirlisinii diliyorum artik.