Suna ablacığım senin hatan senin herkese aynı şekilde değer verip sevmendir.İnsanları kendin gibi görüp hemen kaynaşıyorsun ve kaynaşmanda karşı taraftan bazen yanlış anlaşılmalara sebeb veriyor.Bu yüzdende üzülen ve kırılan sen oluyorsun...Sen kötü biri değilsin imzandada olduğu gibi melek yürekli birisin..Kendini sakın üzme ablamm 




Suzim şimdi gördüm yazını ne oldu, kim ne yaptı,kim üzdü seni.
Bu hassasiyet neden senin yaşadıklarını hepimiz yaşıyoruz canım
üzülme değmez.Zaten sen çok iyi olduğun için başına gelmiyormu böyle


siz benim nasıl biri olduğumu anlamışsınız ama ,o çok değer verdiğim ve çok sevdiğim canım kardeşim dediğim o...beni tanıyamamış ve çok yıkmış ve üzmüştür canlarım.kendimi anlatamadım yanlış yapmadığıma onu inandıramadım 

navarin sana ne desem bilemiyorum.bu kadar kısa sürede bu yazdıkların gibi yüreğinde yer edindiysem ne mutlu bana .benim için büyük şeref ,büyük bir onurdur.sana sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum canım kardeşim .iyiki seni tanımışım iyiki buradaki dostlarımı ve o beni üzen kardeşimide tanımışım .hepiniz sağolun mutlu kalın 

o ulu çınarlar varya objektif hani yıllarca yaşarlar ,bazan onlar bile yıkılır .bende  dayanacak güç kalmadı artık çünkü bana yara veren beni çok üzen oğlumdan sonra çok sevdiğim ikinci erkekti 

Dünya ağır adımlarla dönüp dursada zaman kimseyi durup beklmez .İnsan bütün hatalarından ders alsada hayat..yeni hata yapmadan öğrenilmez.

Hayatın anlamını ifade eden gerceklerdir...  herşey gülük gülistanlık olacak değil. Elbet birgün son bahar rüzagarıyla savrulur yapraklar... nice güzelliklere sevgiyle kal.

can arkadaşlarım hepinizin yorumları çok güzel .umarım bundan sonra hiç kimse ben gibi üzülmez ve kahrolmaz 

Sevgili suzim,
Duygularını okurken benim içinde olduklarımla ne kadar benzediğini gördüm. Bu bir çok zaman başımıza geliyor. Böyle olmaktan vazgeçmeyeceğine inanıyorum. Hatta biliyorum. Çünkü ben de bu duyguyu ne zaman yaşarsam yaşıyayım, her seferinde aynı şeyi yapıyorum.

Karşı tarafın neden insanı böyle yıkan olumsuz davrandığını anlasam da neden bir gün gelip vazgeçmez işte onu anlamıyorum. Ama inan aslında onlar senin bu üzüntünden daha üzgünler sadece farkında değiller.
Gurur engeldir buna, ben şu huzursuz durumdayım, saldıracak yer arıyorum demez.
Yahut ben şu durumların üstesinden gelemem, sen bana yardım et, ama sonra ben senin iyiniyetin ve bu durumla başaçıkabilen gücün karşısında ezilmiş hissederim demez , bu nedenle ben seni ezerim der.

Babamın da bu konuda kalbi hep kırgındı. "Ben mi iyiyim, o zaman bunca insan mı kötü? Bu insanlar iyi ise ben çok kötü olmalıyım." derdi.
Ben de onun kızı olarak hep iyiniyetle davrandım, verici, sorunları çözümleyici olmaya çabaladım. İnsanlar neden böyle davranır anlamaya çalıştım.

Bazen karşındaki insana anlamak ve seni kırsa da neden böyle davrandı çözmek için yaklaştığında ve sen iyiniyetini bozmadığında olumlu sonuç alabiliyorsun.
Bu çok mutlu edici, ama çoğunlukla sonuç alamadım, en azından ben birkaç kişi dışında bunu başaramadım.

Anladım neden böyle davrandıklarını, ama çoğu yine de yapacağını yaptı. Benim uzlaşma ve duygularımı, kırıldığımı anlatma ve de onların neden böyle yaptığını anlama çabam olumlu sonuç vermedi.

Hatta böyle bir durumda en yakınım bir aile büyüğümden "ben böyleyim" gibi bir cevap dahi almışlığım vardır.

Ancak anlama ve kendimi anlatmaya çalışırken, olumlu davranışlarla karşılaşıp mutlu olduğum da oldu. Fakat bu o insanların tamamen değiştiğini göstermiyor, yine hayatlarında aynı kalıyor, ancak sana artık öyle davranmıyorlar.

Ben bazen çok yorulduğumu hissediyorum. Ama sadece yorgunluk bu, kısa sürede geçiyor ve ben yine uslanmaz şekilde devam ediyorum. Biraz uzaklaşarak, ama yine yapabileceğim bir şey olduğunda yine de elimi tam çekmeden, bir umut devam ediyorum.

Suzim, dilerim bu üzüntünü atlatırsın. İyiniyetli kalbin yolundan vazgeçmeyecektir, ben de bir iyiniyet inatçısı olarak senden eminim.

Hayatın anlamını ifade eden gerceklerdir...  herşey gülük gülistanlık olacak değil. Elbet birgün son bahar rüzgarıyla savrulur yapraklar... nice güzelliklere sevgiyle kal.


o rüzgar öyle savurduki beni ,ne yaprak kaldı nede dal